தராவீஹ் பயான் பிறை – 12
தலைப்பு : “ பயம் அறியா ஈமானிய வீரர்கள் ”
ஹிஜ்ரி 1447.
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله رب العالمين عدد خلقه ورضا نفسه وزنة عرشه ومداد كلماته الصلاة والسلام على رسول الله صلى الله عليه وسلم وعلى آله وأصحابه وأهل بيته أجمعين أما بعد
اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْـكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَاۤ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَـنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا
அந்த இளைஞர்கள் குகையினுள் தஞ்சம் புகுந்த போது அவர்கள் “எங்கள் இறைவா! நீ உன்னிடமிருந்து எங்களுக்கு ரஹ்மத்தை அருள்வாயாக! இன்னும் நீ எங்களுக்கு எங்கள் காரியத்தை(ப் பலனுள்ள தாக)ச் சீர்திருத்தித் தருவாயாக!” என்று கூறினார்கள். (அல்குர்ஆன் : 18:10)
"أَلا لا يَمْنَعَنَّ رَجُلاً هَيْبَةُ النَّاسِ أَنْ يَقُولَ بِحَقٍّ إِذَا عَلِمَهُ"
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்களுக்கு அஞ்சி, உண்மையைச் சொல்வதிலிருந்து உங்களில் எவரையும் பயம் தடுத்துவிட வேண்டாம்; உண்மையை அவர் அறிந்து கொண்டால் (அதைச் சொல்லிவிடட்டும்)." (நூல்: திர்மிதி,)
இன்று தராவீஹ் தொழுகையில் ஓதப்பட்ட ஸூரா அல்கஹ்ஃப் அத்தியாயத்தில் பல தகவல்களை அல்லாஹ் கூறுகின்றான் அதில் முக்கியமானது குகை வாசிகள் பற்றியது.
குகை வாசிகள் வரலாறு சுருக்கமாக
ஈஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களுக்குப் பின், ஓரிறை கொள்கை (ஏகத்துவம்) மங்கிப்போய் சிலை வழிபாடு மலிந்திருந்த காலத்தில் இந்த நிகழ்வு நடந்தது. அப்போது வாழ்ந்த தகியானுஸ் என்ற கொடுங்கோல் மன்னன், மக்கள் அனைவரையும் சிலைகளை வணங்குமாறு வற்புறுத்தினான். மறுப்பவர்களுக்கு மரண தண்டனை விதித்தான்.
(இன்று பல இடங்களில் நடப்பது போல்)
குகை வாசிகள் இருந்த இடம்
பெரும்பாலான வரலாற்று ஆசிரியர்கள் மற்றும் ஆரம்பகால அறிஞர்கள் (இமாம் தபரி போன்றோர்) இந்த நிகழ்வு இன்றைய துருக்கியில் உள்ள எஃபெசஸ் (Ephesus) என்ற பண்டைய நகரத்திற்கு அருகில் நடந்ததாகக் குறிப்பிடுகின்றனர்.
மன்னன்: இந்த ஊரை ஆட்சி செய்த தகியானுஸ் என்ற ரோமானிய மன்னன் காலத்தில்தான் இந்த இளைஞர்கள் குகைக்குள் சென்றதாகக் கருதப்படுகிறது.
அமைவிடம்: துருக்கியின் 'இஸ்மிர்' (Izmir) மாகாணத்தில் உள்ள 'செல்சுக்' (Selçuk) பகுதிக்கு அருகில் இந்தக் குகை இன்றும் ஒரு சுற்றுலா மற்றும் வரலாற்றுத் தலமாக உள்ளது.
இளைஞர்களின் உறுதி
அந்த ஊரைச் சேர்ந்த சில செல்வந்த குடும்பத்து இளைஞர்கள், மன்னனின் மிரட்டலுக்கு அஞ்சாமல் தங்களின் ஈமானைக் காத்துக்கொள்ள முன்வந்தனர். "எங்கள் இறைவன் வானங்களுக்கும் பூமிக்கும் அதிபதியான அல்லாஹ் ஒருவனே" என்று அவர்கள் பகிரங்கமாக அறிவித்தனர்.
குகையில் தஞ்சம்
மன்னனின் தண்டனையிலிருந்து தப்பிக்க, அவர்கள் தங்களின் ஊரை விட்டு வெளியேறி ஒரு மலைக் குகையில் தஞ்சமடைந்தனர். அவர்களுடன் ஒரு நாயும் சென்றது. குகையை அடைந்ததும் அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் இவ்வாறு துஆ செய்தார்கள்:
"எங்கள் இறைவனே! உன் அருகிலிருந்து எங்களுக்கு ரஹ்மத்தை (அருளை) வழங்குவாயாக! எங்கள் காரியத்தை எங்களுக்குச் சீராக்கித் தருவாயாக!" (18:10)
சுமார் 309 ஆண்டுகால உறக்கம் அல்லாஹ் அவர்களின் துஆவை ஏற்று, அந்தக் குகையிலேயே அவர்களை நீண்ட உறக்கத்தில் ஆழ்த்தினான்.
அவர்கள் 309 ஆண்டுகள் அந்த நிலையிலேயே இருந்தார்கள். சூரிய ஒளி குகைக்குள் பட்டு அவர்களின் உடல் பாதிக்காதவாறு அல்லாஹ் அவர்களைப் பாதுகாத்தான். அவர்கள் உயிருடன் இருப்பதைப் போலவே தோற்றமளித்தனர்.
விழிப்புணர்வும் அற்புதமும் சுமார் 300 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அவர்கள் விழித்தபோது, தாங்கள் ஒரு பகல் அல்லது அதில் ஒரு பகுதி மட்டுமே தூங்கியதாகக் கருதினார்கள்.
பசியின் காரணமாக, தங்களில் ஒருவரை பழைய நாணயத்தைக் கொடுத்து உணவு வாங்கி வர ஊருக்கு அனுப்பினார்கள்.
அவர் ஊருக்குள் சென்றபோது உலகம் முழுவதுமே மாறியிருந்தது. மக்கள் இப்போது இஸ்லாத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாக இருந்தனர். அவர் கொடுத்த பழைய நாணயத்தைக் கண்டு மக்கள் ஆச்சரியமடைந்தனர். இறுதியில், அல்லாஹ்வின் இந்த அற்புதத்தை மக்கள் அறிந்து கொண்டனர்.
அந்த கஹ்ஃப் வாசிகளிடமிருந்து நாம் பெற வேண்டிய படிப்பினை
தனித்துவமான கொள்கை முழக்கம்
அந்த ஊர் மக்கள் அனைவரும் சிலைகளை வணங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, இந்த இளைஞர்கள் மட்டும் சத்தியத்தை உணர்ந்தார்கள். மன்னன் முன் நின்றபோது அவர்கள் அஞ்சாமல் சொன்னார்கள்:
"எங்கள் இறைவன் வானங்களுக்கும் பூமிக்கும் இறைவனாவான்; அவனையன்றி வேறு எவரையும் நாங்கள் வணங்கமாட்டோம்..." (அல்குர்ஆன் 18:14)
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்களுக்கு அஞ்சி, உண்மையைச் சொல்வதிலிருந்து உங்களில் எவரையும் பயம் தடுத்துவிட வேண்டாம்; உண்மையை அவர் அறிந்து கொண்டால் (அதைச் சொல்லிவிடட்டும்)." (நூல்: திர்மிதி,)
நபிகளாரின் صلي الله عليه وسلم துணிச்சல்
மக்காவின் ஆகப்பெரிய தலைவன், கொடூரமானவன் அபூ ஜஹ்ல். ஒருமுறை 'இராஷ்' கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு வியாபாரி மக்காவுக்கு வந்தார். அபூ ஜஹ்ல் அவரிடம் ஒட்டகங்களை வாங்கிக்கொண்டு, அதற்கான பணத்தைக் கொடுக்காமல் ஏமாற்றி இழுத்தடித்தான்.
அந்த வியாபாரி குறைஷிக் கூட்டத்திடம் சென்று முறையிட்டார். அப்போது அங்கிருந்தவர்கள் கேலி செய்யும் நோக்கத்தில், "அதோ அங்கே அமர்ந்திருக்கிறாரே முஹம்மது (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), அவரிடம் போய்க் கேள்; அவர் வாங்கித் தருவார்" என்று கூறினர். நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களுக்கும் அபூ ஜஹ்லுக்கும் இருந்த பகையை வைத்து அவர்கள் விளையாடினர்.
அந்த வியாபாரி நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம் வந்து முறையிட்டார். நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் சிறிதும் யோசிக்கவில்லை, அஞ்சவில்லை.
"வாருங்கள் என்னோடு" என்று கூறி நேராக அபூ ஜஹ்லின் வீட்டிற்குச் சென்றார்கள்.
கதவைத் தட்டினார்கள். வெளியே வந்த அபூ ஜஹ்லிடம், "இந்த மனிதரின் பணத்தை உடனே கொடுத்துவிடு!" என்று கம்பீரமாகச் சொன்னார்கள்.
மக்காவையே நடுங்க வைத்த அபூ ஜஹ்ல், முஹம்மது (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் முகத்தில் இருந்த அந்த இறைத் தன்மையையும் உறுதியையும் கண்டு நடுங்கிப்போய், உடனே உள்ளே சென்று பணத்தைக் கொண்டு வந்து கொடுத்துவிட்டான். நூல்: ஸீரா இப்னு ஹிஷாம்
ஒரு சாதாரண வியாபாரிக்காக, ஊரிலேயே கொடுமைக்காரனாகத் திகழ்ந்த அபூ ஜஹ்லிடம் நேருக்கு நேர் நின்று பேசினார்கள் நம் பெருமானார் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஒரு மூமின் அநீதியைக் கண்டு அஞ்சக்கூடாது என்பதற்கு இதைவிடச் சிறந்த சான்று இருக்க முடியாது.”
அநீதியின் உச்சத்தில் நின்ற ஃபிர்அவ்ன்
ஃபிர்அவ்ன் சாதாரண அரசன் அல்ல. "நானே உங்கள் பெரிய ரப்பு" (அன ரப்புக்கும் அல்-அஃலா) என்று பிரகடனம் செய்தவன். அநியாயமாகப் பச்சிளம் குழந்தைகளைக் கொன்று குவித்தவன். அத்தகைய கொடூரமான மன்னனின் அரண்மனைக்குள் மூஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) நுழைந்தார்கள்.
அரண்மனையில் மூஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் நின்றபோது, ஃபிர்அவ்ன் அவர்களை ஏளனம் செய்தான்:
"முன்பு எங்களிடம் வளர்ந்த சிறுவன் தானே நீ? அங்கே ஒரு கொலை செய்துவிட்டு ஓடியவன் தானே?" என்று பழைய விஷயங்களைக் கிளறினான்.
ஆனால் மூஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் அஞ்சாமல், நேரடியாக விஷயத்திற்கு வந்தார்கள்:
وَ قَالَ مُوْسٰى يٰفِرْعَوْنُ اِنِّىْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّاۤ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَـقَّ قَدْ جِئْـتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِىَ بَنِىْۤ اِسْرَآءِيْلَ
"அகிலங்களின் இறைவனுடைய தூதனாகவே நான் உன்னிடம் வந்துள்ளேன். இஸ்ரேலின் சந்ததிகளை என்னுடன் அனுப்பி விடு!" (7:104-105)
மூஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களின் வெற்றி
ஃபிர்அவ்ன் தனது செல்வாக்கை நிலைநாட்ட பெரும் மந்திரவாதிகளைத் திரட்டினான். ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் கூடியிருந்த மைதானத்தில்
மந்திரவாதிகள் தங்கள் கயிறுகளைப் போட்டனர், அவை பாம்புகளைப் போலத் தெரிந்தன.
மூஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் தன் கைத்தடியைப் போட்டார்கள். அது நிஜமான ஒரு பெரும் பாம்பாக மாறி, மந்திரவாதிகளின் பொய்யான பாம்புகளை விழுங்கியது.
உண்மையை உணர்ந்த மந்திரவாதிகள், ஃபிர்அவ்னின் மிரட்டலுக்கு அஞ்சாமல் அங்கேயே ஸஜ்தாவில் விழுந்து, "நாங்கள் அகிலங்களின் இறைவனை ஈமான் கொண்டோம்" என்று அறிவித்தனர்.
மூஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களின் நாவசைவு ஃபிர்அவ்னின் சிம்மாசனத்தையே அதிர வைத்தது. காரணம், அவர் பின்னால் இருந்தது அல்லாஹ்வின் துணை.
இன்று நாமும் அநீதியைக் கண்டு மௌனமாக இருக்கக் கூடாது. நமது சொல்லிலும் செயலிலும் உண்மை இருக்குமானால், அல்லாஹ் நமக்கும் மூஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களுக்கு உதவியது போல உதவி செய்வான்.”
காதிஸிய்யா போர்
கி.பி. 636-ல் பாரசீகப் பேரரசுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையே காதிஸிய்யா என்ற இடத்தில் போர் மூண்டது. பாரசீகப் படைகளுக்குத் தலைமை தாங்கியவன் ருஸ்தம். முஸ்லிம் படைகளுக்குத் தலைமை தாங்கியவர் ஸஃது இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு).
போர் தொடங்கும் முன், சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைக்காக ஒருவரை அனுப்புமாறு ருஸ்தம் கேட்டான். அப்போது ஸஃது (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் ரிப்யீ இப்னு ஆமிர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களைத் தூதுவராகத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்.
முஸ்லிம்களைத் தன் அதிகாரத்தால் மிரட்ட நினைத்த ருஸ்தம், தனது தர்பாரை மிக ஆடம்பரமாக அலங்கரித்திருந்தான்:
அவன் வைரங்கள் பதிக்கப்பட்ட தங்கச் சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருந்தான்.
தரை முழுவதும் பல மைல் தூரத்திற்கு விலை உயர்ந்த பட்டு விரிப்புகள் விரிக்கப்பட்டிருந்தன.
அவனது அமைச்சர்களும் வீரர்களும் தங்க ஆபரணங்களையும் பட்டு உடைகளையும் அணிந்து நின்றனர்.
ரிப்யீ (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் வருகை
ரிப்யீ (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் உள்ளே நுழைந்த விதம் அங்கிருந்தவர்களை அதிர்ச்சியடைய வைத்தது:
அவர் மிகவும் பழைய ஆடைகளை அணிந்திருந்தார்.
அவரது கேடயம் தோலால் ஆனது, கையில் ஒரு ஈட்டி இருந்தது.
அவர் தனது குதிரையிலிருந்து இறங்கவில்லை. அந்தக் குதிரையை அந்தப் பட்டு விரிப்புகள் மீதே நடக்கச் செய்து சிம்மாசனத்தின் அருகில் வரை சென்றார்கள்.
பின்னர் இறங்கி, தனது ஈட்டியால் அந்த விலையுயர்ந்த விரிப்புகளைக் குத்தி ஓட்டையிட்டவாறே நடந்து சென்றார்கள்.
ருஸ்தம் கேட்டான்: "ஏன் இப்படிச் செய்கிறாய்?"
அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் உங்கள் அலங்காரங்களை மதிக்கவில்லை" என்று எளிமையாகப் பதிலளித்தார்கள்.
ருஸ்தம் கேட்டான்: "நீங்கள் எதற்காக இங்கே வந்திருக்கிறீர்கள்? உங்கள் நோக்கம் என்ன?"
அப்போது ரிப்யீ (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் சொன்ன அந்த வார்த்தைகள் இன்றும் வரலாற்றில் ஈமானின் அடையாளமாகப் போற்றப்படுகின்றன:
"அல்லாஹ் எங்களை அனுப்பியுள்ளான்! அவன் நாடியவர்களை மனிதர்களுக்கு அடிமைப்படுவதிலிருந்து விடுவித்து, ரப்புல் ஆலமீன் அல்லாஹ்வுக்கு மட்டும் அடிமையாக்கவே நாங்கள் வந்துள்ளோம்.
இந்த உலகத்தின் நெருக்கடியிலிருந்து மறுமையின் விசாலத்திற்கு மக்களை அழைத்துச் செல்லவும், மதங்களின் அநீதியிலிருந்து இஸ்லாத்தின் நீதியின் பக்கம் மக்களைக் கொண்டு வரவுமே நாங்கள் வந்துள்ளோம்!"
ருஸ்தம் அவர்களுக்குப் பணத்தையும் பொருளையும் கொடுத்து ஆசை காட்டினான். ஆனால் ரிப்யீ (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், "நாங்கள் உலகத்திற்காகப் போர் புரிபவர்கள் அல்ல; அல்லாஹ்வின் கட்டளையை நிறைவேற்றவும், ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை விடுவிக்கவுமே வந்துள்ளோம்" என்று கூறி அவற்றை நிராகரித்தார்கள்.
மேலும் அவர்கள், "உங்களுக்கு மூன்று நாட்கள் அவகாசம் தருகிறோம். அதற்குள் நீங்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்கலாம், அல்லது வரி (ஜிஸ்யா) செலுத்தலாம், இல்லையெனில் போர்க்களத்தில் சந்திப்போம்" என்று துணிச்சலாகக் கூறிவிட்டுத் திரும்பினார்கள்.
ரிப்யீ இப்னு ஆமிர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் அந்த அதிரடியான பேச்சுவார்த்தைக்குப் பிறகு போர் தவிர்க்க முடியாததானது.
பாரசீகர்கள் முஸ்லிம்களை அச்சுறுத்த பெரும் யானைப் படைகளைப் பயன்படுத்தினர். ஆரம்பத்தில் இது முஸ்லிம்களுக்குப் பெரும் சவாலாக இருந்தது.
ஸஃது இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் தலைமையில் முஸ்லிம்கள் நான்கு நாட்கள் கடுமையாகப் போரிட்டனர். கஃகா இப்னு அம்ரு (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) போன்ற மாவீரர்களின் துணிச்சலால் பாரசீகர்களின் யானைப் படைகள் சிதறடிக்கப்பட்டன.
போரின் இறுதிக்கட்டத்தில், பாரசீகத் தளபதி ருஸ்தம் கொல்லப்பட்டான். தளபதி கொல்லப்பட்ட செய்தி பரவியதும், ஒரு லட்சத்திற்கும் அதிகமான வீரர்களைக் கொண்ட பாரசீகப் படை சிதறி ஓடியது.
இந்த வெற்றியைத் தொடர்ந்து, பாரசீகப் பேரரசின் தலைநகரான 'மதாயின்' முஸ்லிம்கள் வசம் வந்தது. பாரசீகத்தின் பல நூற்றாண்டு கால அநீதி ஆட்சி முடிவுக்கு வந்து, அந்த மண்ணில் இஸ்லாத்தின் நீதியும் சமத்துவமும் நிலைநாட்டப்பட்டது. நூல் :தாரிக் அல் தபரி,அல் இஸாபா
"அன்புச் சகோதரர்களே! ரிப்யீ இப்னு ஆமிர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் ருஸ்தமின் தர்பாரில் காட்டிய அந்த உறுதி, ஏதோ ஒரு தனிமனிதனின் வீரம் மட்டுமல்ல; அது ஈமான் ஒரு மனிதனுக்கு வழங்கும் உண்மையான 'கண்ணியம்'. இன்று நாம் உலக விஷயங்களுக்காகவும், அதிகாரிகளுக்காகவும் உண்மையைச் சொல்லப் பயப்படுகிறோம். ஆனால், 'என் இறைவன் அல்லாஹ்' என்ற உறுதி இருந்தால், எந்த தர்பாரிலும் நாம் தலை குனியத் தேவையில்லை.”
உலக ஆதாயங்களை விட ஈமானே மேலானது
வரலாற்று ஆய்வுகளின்படி, இவர்கள் சாதாரணமானவர்கள் அல்ல; மன்னன் தகியானுஸின் அவையில் இருந்த உயர்குடி இளைஞர்கள் அல்லது அதிகாரமிக்கவர்கள் என்று கூறப்படுகிறது. தங்களுக்குக் கிடைக்கவிருந்த சொகுசு வாழ்க்கை, எதிர்காலப் பதவிகள் அனைத்தையும் துறந்துவிட்டு, வெறும் குகையைத் தஞ்சமாகத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.
ஸுஹைப் அர்-ரூமி (ரலி)
மக்காவில் பெரும் செல்வந்தராக இருந்த ஸுஹைப் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் மதீனாவுக்கு ஹிஜ்ரத் செய்யப் புறப்பட்டபோது, குறைஷிகள் அவரை வழிமறித்தனர்.
"நீ மக்காவிற்கு வரும்போது ஏழையாக வந்தாய், இங்கேதான் செல்வந்தன் ஆனாய். உன் செல்வத்தோடு உன்னை வெளியேற விடமாட்டோம்" என்று அவர்கள் தடுத்தனர்.
உடனே ஸுஹைப் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் "எனது அத்தனை செல்வங்களையும் உங்களிடமே தந்துவிடுகிறேன், என்னைச் செல்ல விடுவீர்களா?" எனக் கேட்டார்கள். அவர்கள் சம்மதித்தனர். தனது வாழ்நாள் உழைப்பு அனைத்தையும் ஈமானை நிலைநாட்டத் தாரை வார்த்துவிட்டு வெறும் கையுடன் மதீனா சென்றார்கள்.
அல்லாஹ்வின் அங்கீகாரம்: இதைக் கேள்விப்பட்ட நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், "ஸுஹைப் லாபமடைந்து விட்டார்! ஸுஹைப் லாபமடைந்து விட்டார்!" என்று கூறினார்கள்.
அல்லாஹ் புகழ்ந்து ஆயத்
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْرِىْ نَفْسَهُ ابْتِغَآءَ مَرْضَاتِ اللّٰهِ وَ اللّٰهُ رَءُوْفٌ بِالْعِبَادِ
இன்னும் அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தத்தை நாடித் தன்னையே தியாகம் செய்பவனும் மனிதர்களில் இருக்கிறான்; அல்லாஹ் (இத்தகைய தன்) நல்லடியார்கள் மீது அளவற்ற அன்புடையவனாக இருக்கின்றான்.
(அல்குர்ஆன் : 2:207)
தஃப்சீர் இப்னு கஸீர்: ஸூரத்துல் பகராவின் 207-வது வசனத்தின் விளக்கத்தில். நூல்:அல்-பிதாயா வந்-நிஹாயா
மாஷிதா ரலியல்லாஹு அன்ஹா
ஃபிர்அவ்னின் அரண்மனையில் வேலை பார்த்த இப்பெண், மறைமுகமாக ஈமான் கொண்டிருந்தார்கள். ஒருமுறை வேலை செய்யும்போது சீப்பு கீழே விழ, "பிஸ்மில்லாஹ்" என்று சொல்லப்போக, இவரது ஈமான் வெளியே தெரிந்தது.
ஃபிர்அவ்ன் இவரை அழைத்து, இவரது கண் முன்னாலேயே இவரது குழந்தைகளை ஒவ்வொன்றாகக் கொதிக்கும் எண்ணெய்க் கொப்பரையில் போட்டான்.
கடைசிப் பாலகனைப் போடும்போது தாய் சற்றுத் தயங்க, அந்தப் பாலகன் அல்லாஹ்வின் அனுமதியால் பேசினான்: "தாயே! பொறுமையாக இருங்கள், நீங்கள் சத்தியத்தில் இருக்கிறீர்கள்!" அவர் உலக வாழ்வின் பாசத்தையும் சுகத்தையும் விட ஈமானையே உயர்ந்ததாகக் கருதினார்கள்.
அதன் பிறகு அவர்களும் ஷஹீத் ஆக்கப்பட்டார்கள். நூல் : முஸ்னத் அஹ்மத் )
"உலக ஆதாயம் என்பது அழியக்கூடியது, ஆனால் ஈமான் என்பது நிலையானது. ஸுஹைப் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) தனது செல்வத்தைத் தந்தார்கள்,
மாஷிதா ரலியல்லாஹு அன்ஹா அவர்கள் தனது உயிரையே தந்தார்கள்.
இவர்கள் எதை இழந்தாலும் ஈமானை இழக்கத் தயாராக இல்லை. இன்று நாம் ஒரு சிறிய லாபத்திற்காக பொய்யைப் பேசுகிறோம், தொழுகையை விடுகிறோம். இவர்களின் வரலாறு நமக்குப் புகட்டும் பாடம் என்னவென்றால்: உலகத்தை இழந்தாலும் ஈமானை இழக்காதே!"
இன்றும் உலக வாழ்வை விட உலக செல்வத்தை விட ஈமானே முக்கியம் என்று பலர் இருக்கிறார்கள்.
ஒற்றுமையும் தோழமையும்
இந்த இளைஞர்கள் வெவ்வேறு குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தாலும், "ஈமான்" என்ற ஒற்றைப் புள்ளி அவர்களை இணைத்தது. ஒருவருக்கொருவர் துணையாக இருந்து, குகைக்குள் நுழையும்போது கூட அல்லாஹ்விடம் நற்கூலியை எதிர்பார்த்து பிரார்த்தனை செய்தனர்.
நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"முஃமின்கள் ஒருவருக்கொருவர் காட்டும் அன்பு, இரக்கம் மற்றும் கருணையில் ஒரு உடலைப் போன்றவர்கள். உடலின் ஓர் உறுப்பு பாதிக்கப்பட்டால், மற்ற உறுப்புகளும் தூக்கமில்லாமலும் காய்ச்சலாலும் அதற்காகத் துடிக்கின்றன."
நூல்; புகாரி
நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முஃமின் மற்றொரு முஃமினுக்கு ஒரு கட்டிடத்தைப் போன்றவர் ஆவார். அதன் ஒரு பகுதி மற்றொரு பகுதியை வலுப்படுத்துகிறது."
இதைச் சொல்லும்போது நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தனது இரு கைகளின் விரல்களைக் கோர்த்துக் காட்டினார்கள். நூல்: புகாரி
நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மதீனாவின் அன்சாரிகளையும், மக்காவின் முஹாஜிர்களையும் ஜோடி சேர்த்து, ஒருவருக்கொருவர் சகோதரர்களாக அறிவித்தார்கள். அப்போது அன்சாரிகள் தங்களின் சொத்து, வீடு, தோட்டம் என அனைத்தையும் பாதியாகப் பிரித்துத் தங்கள் ஈமானிய சகோதரர்களுக்குக் கொடுத்தனர். ஒரு இரத்த பந்தம் கூட செய்யத் தயங்கும் தியாகத்தை 'ஈமான்' எனும் பிணைப்பு செய்ய வைத்தது.
நூல் : புகாரி
மரண நேரத்தில் கூட தோழமை
ஹழ்ரத் ஹுதைஃபா அல்-அதவி (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"யர்மூக் போர்க்களத்தில் எனது பெரிய தந்தை மகனைத் தேடி ஒரு தோல் பை தண்ணீருடன் புறப்பட்டேன். அவருக்கு உயிர் ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தால் தண்ணீர் கொடுத்து உதவலாம் என்பது என் எண்ணம்.
அவரைக் கண்டுபிடித்தேன், அவர்கள் கடும் தாகத்தில் இருந்தார்கள். "தண்ணீர் வேண்டுமா?" என்று கேட்டேன். அவர் "ஆம்" என்று சைகை செய்தார்கள்.
நான் தண்ணீரை அவர்களிடம் நீட்டியபோது, அருகில் காயமடைந்து கிடந்த ஹிஷாம் இப்னுல் ஆஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் தாகத்தால் "ஆஹ்! ஆஹ்!" என்று முனகினார். உடனே என் சகோதரர், "முதலில் அவருக்குக் கொடுங்கள்" என்று சைகை காட்டினார்கள்.
நான் ஹிஷாம் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களிடம் சென்றேன். அவர் குடிக்க முற்படும்போது, அவருக்கு அப்பால் காயமடைந்து கிடந்த மற்றொரு ஸஹாபி முனகினார். ஹிஷாம் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) தான் குடிக்காமல், "அவருக்குக் கொடுங்கள்" என்று சைகை காட்டினார்கள்.
நான் மூன்றாவது நபரைக் கவனித்துவிட்டுத் திரும்புவதற்குள் அவர் மரணித்து விட்டார்கள். மீண்டும் ஹிஷாம் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களிடம் ஓடி வந்தேன், அவர்களும் மரணித்து விட்டார்கள். இறுதியில் என் சகோதரரிடம் வந்தேன், அவர்களும் சொட்டுத் தண்ணீர் கூட அருந்தாமல் ஷஹீத் ஆகியிருந்தார்கள்.”
நூல் : அல் முஸ்தத்ரக்
மரணத் தாகத்திலும் தியாகம் ஈமானியப் பிணைப்பு என்பது உயிரை விட மேலானது. மூன்று பேரும் தண்ணீர் அருந்தவில்லை, ஆனால் மூவருமே தியாகம் எனும் உன்னதப் பண்புடன் இறைவனிடம் சென்றனர்கள்.
அன்று கஹ்ஃப் வாசிகள் வெறும் ஏழு பேராக இருந்தாலும், ஈமானால் ஒன்றிணைந்ததால் ஒரு பேரரசையே அதிர வைத்தார்கள். ஆனால் இன்று நாம் கோடிக்கணக்கில் இருந்தும், உலக அரங்கில் பலவீனமாக இருப்பதற்குக் காரணம் நம்மிடையே இருக்கும் 'பிரிவினை' ஆகும்.
சின்னச் சின்ன கிளை விஷயங்களில் ஏற்படும் கருத்து வேறுபாடுகளைப் பெரிதுபடுத்தி, ஒருவரையொருவர் வெறுக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளோம்.
அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் கீழ்ப்படியுங்கள்; நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் பிணங்கிக் கொள்ளாதீர்கள்; (அவ்வாறு செய்தால்) நீங்கள் கோழைகளாகி விடுவீர்கள்; உங்கள் பலம் அழிந்துவிடும். பொறுமையாக இருங்கள்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் பொறுமையாளர்களுடன் இருக்கிறான்." (அல்குர்ஆன் 8:46)
நாம் கஹ்ஃப் வாசிகளைப் பற்றிப் பேசுகிறோம், ஸஹாபாக்களின் தியாகத்தைப் பேசுகிறோம். ஆனால் அவர்கள் காட்டிய அந்த ஈமானிய ஒற்றுமை நம்மிடம் இருக்கிறதா? சிதறிக் கிடந்தால் சீரழிந்து போவோம், ஒன்றிணைந்து நின்றால் மட்டுமே வெற்றி பெறுவோம். அல்லாஹ் நம் அனைவரின் உள்ளங்களையும் ஈமானின் அடிப்படையில் ஒன்றிணைப்பானாக!”
கஹ்ஃப் வாசிகள் வரலாறு நமக்கு சொல்லும் பாடம்:-
நம்மைச் சுற்றித் தீமைகள் மலிந்திருந்தாலும், சமூக ஊடகங்களில் தவறான கலாச்சாரம் பரவியிருந்தாலும், ஒரு மூமின் தனது தனித்துவமான இஸ்லாமிய அடையாளத்தை இழக்கக் கூடாது.
குர்ஆன் இவர்களை "ஃபித்யதுன்" (இளைஞர்கள்) என்று அழைக்கிறது. ஒரு மனிதனின் உணர்ச்சிகளும், உலக ஆசைகளும் உச்சத்தில் இருக்கும் பருவம் வாலிபம். அந்தப் பருவத்தில் அவர்கள் அரண்மனை சுகங்களை விட அல்லாஹ்வைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்.
இன்றைய இளைஞர்கள் தங்களின் திறமைகளையும் நேரத்தையும் வீணான கேளிக்கைகளில் கழிக்காமல், மார்க்கத்திற்காகவும் சமூகத்திற்காகவும் செலவிட வேண்டும்.
குகையிலிருந்து விழித்தெழுந்த பின், அவர்கள் உணவுக்காக ஒருவரை ஊருக்குள் அனுப்புகிறார்கள். அப்போது அவர்கள் சொன்ன வார்த்தை: "அய்யுஹா அஸ்கா தஆமா" (உணவுகளில் எது மிகவும் தூய்மையானது/ஹலால் ஆனது என்று பார்த்து வாங்கி வாருங்கள்).
300 ஆண்டுகள் பசியில் இருந்தும், அவர்கள் எதை வேண்டுமானாலும் சாப்பிடலாம் என்று நினைக்கவில்லை. கஷ்டமான காலத்திலும் நாம் உண்ணும் உணவு 'ஹலால்' ஆக இருக்க வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருக்க வேண்டும். இன்று வட்டி, லஞ்சம் போன்ற ஹராமான வருமானங்கள் பெருகியுள்ள நிலையில் இது மிகப்பெரிய பாடம்.
தங்களால் எதையும் செய்ய முடியாது என்ற நிலை வந்தபோது, அவர்கள் குகைக்குள் புகுந்து அல்லாஹ்விடம் துஆ செய்தார்கள். அவர்களின் வேலையை அல்லாஹ் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டான்.
அவர்களின் உடல்கள் அழியாமல் இருக்க சூரிய ஒளியைத் திருப்பினான், அவர்களைப் புரட்டிப் போட்டான், 309 ஆண்டுகள் பாதுகாத்தான்.
நாம் தீனுக்காக ஒரு முயற்சி எடுத்தால், அதன் முடிவை அல்லாஹ்விடம் விட்டுவிட வேண்டும். நாம் எதிர்பாராத வழிகளில் அல்லாஹ் நமக்கு உதவி செய்வான்.
300 ஆண்டுகள் தூங்கியவர்களை மீண்டும் எழுப்பியதன் மூலம், மரணத்திற்குப் பின் மீண்டும் எழுப்பப்படுவது (மறுமை) உறுதி என்பதை அல்லாஹ் உலகுக்கு உணர்த்தினான்.
இந்த உலகம் தற்காலிகமானது. கஹ்ஃப் வாசிகளைப் போல நாமும் ஒருநாள் எழுப்பப்படுவோம் என்ற அச்சமும் நம்பிக்கையும் நம் ஒவ்வொரு செயலிலும் இருக்க வேண்டும்.
யா அல்லாஹ்! அந்த இளைஞர்களுக்குக் கொடுத்தது போன்ற ஈமானிய உறுதியை எங்களுக்கும், எங்கள் வாலிபர்களுக்கும் வழங்குவாயாக!
யா அல்லாஹ்! முஸா (அலை) அவர்கள் ஃபிர்அவ்னுக்கு முன்னால் காட்டிய அந்தத் துணிச்சலை, அநீதியைக் கண்டு அஞ்சாத அந்த ஈமானை எங்களுக்குத் தருவாயாக!
யா அல்லாஹ்! யர்மூக் போர்க்களத் தியாகிகள் காட்டிய அந்த ஒற்றுமையையும், தியாகத்தையும் எங்களது உள்ளங்களுக்கு இடையே ஏற்படுத்துவாயாக!
யா அல்லாஹ்! பிரிவினைகளால் சிதறிக் கிடக்கும் இந்த உம்மத்தை 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' எனும் ஒற்றைப் புள்ளியில் ஒன்றிணைப்பாயாக!
யா அல்லாஹ்! எங்களை ஹராமான உணவுகளிலிருந்து பாதுகாத்து, கஹ்ஃப் வாசிகள் தேடியது போன்ற பரிசுத்தமான (ஹலால்) உணவை எங்களுக்கு நசீபாக்குவாயாக!
எங்கள் பிழைகளைப் பொறுப்பாயாக! உலகெங்கும் துன்பப்படும் முஸ்லிம்களுக்கு உதவி செய்வாயாக!
போர் சூழும் இந்த சூழ் நிலையில் போர் நிறுத்தம் ஏற்பட கிருபை செய்வாயாக.
புனித ரமலான் மாதத்தில் எல்லா இடங்களிலும் நிம்மதியாக வாழ நோன்பு நோற்று உன்னை நின்று வணங்க தவ்ஃபீக் செய்வாயாக. ஆமீன்.. ஆமீன்.. யாரப்பல் ஆலமீன்!”
தொகுத்தவர்.
மவ்லவி B.முஹம்மது ராஃபி ரஷீதி.
தலைமை இமாம். மஸ்ஜிதே முபாரக் கிருஷ்ணாம்பேட்டை அரக்கோணம்.
Cell : +91 90949 86824.
முந்தைய பதிவுகள் வாசிக்க 👇 கிளிக் செய்யவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக