தராவீஹ் பயான் பிறை – 8
தலைப்பு : “உண்மையான முஃமின்கள் யார்?”
ஹிஜ்ரி 1447.
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله رب العالمين عدد خلقه ورضا نفسه وزنة عرشه ومداد كلماته الصلاة والسلام على رسول الله صلى الله عليه وسلم وعلى آله وأصحابه وأهل بيته أجمعين أما بعد
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ
உண்மையான முஃமின்கள் யார் என்றால், அல்லாஹ்(வின் திருநாமம் அவர்கள் முன்) கூறப்பட்டால், அவர்களுடைய இருதயங்கள் பயந்து நடுங்கிவிடும்; அவனுடைய வசனங்கள் அவர்களுக்கு ஓதிக்காண்பிக்கப்பட்டால் அவர்களுடைய ஈமான் (பின்னும்) அதிகரிக்கும்; இன்னும் தன் இறைவன் மீது அவர்கள் முற்றிலும் நம்பிக்கை வைப்பார்கள். (அல்குர்ஆன் : 8:2)
الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
அவர்கள் தொழுகையை நிலை நிறுத்துவார்கள்; அவர்களுக்கு நாம் அளித்த (செல்வத்)திலிருந்து நன்கு செலவு செய்வார்கள். (அல்குர்ஆன் : 8:3)
اُولٰۤٮِٕكَ هُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجٰتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَّرِزْقٌ كَرِيْمٌ
இத்தகையவர் தாம் உண்மையான முஃமின்கள் ஆவார்கள்; அவர்களுடைய இறைவனிடம் அவர்களுக்கு உயர் பதவிகளும், பாவ மன்னிப்பும் சங்கையான உணவும் உண்டு.(அல்குர்ஆன் : 8:4)
عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ: ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلاوَةَ الإِيمَانِ: أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا...
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவரிடம் மூன்று பண்புகள் இருக்கின்றவோ அவர் ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) இனிமையை உணருவார்: (அவற்றில் முதன்மையானது) அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் மற்ற அனைவரையும் விட அவருக்கு மிகவும் நேசத்திற்குரியவர்களாக இருப்பது..." நூல்:புகாரி
இப்போதுதான் புனித ரமலான் மாதம் தொடங்கியது போல் இருக்கிறது அதற்குள்ளாக ஒரு வாரம் முடிந்து இன்று எட்டாவது தராவீஹ் தொழுகையை நிறைவேற்றி நான் அமர்ந்திருக்கிறோம் அல்ஹம்துலில்லாஹ்.
இன்று தராவீஹ் தொழுகையில் ஓதப்பட்ட ஸூரா அன்ஃபால் அதில் வருகின்ற வசனங்களில் மேற் சொன்ன வசனங்கள் மிக முக்கியமானவை…
உண்மையான மூமின்கள் யார் என்பதை அல்லாஹ் நமக்கு சொல்லிக் காட்டுகிறான்.
அவர்களுக்கு ஐந்து அடையாளங்கள் இருக்கும் என்று கூறுகிறான்:-
1. அல்லாஹ்வின் நினைவால் உள்ளம் நடுங்குதல்
2. குர்ஆன் வசனங்களைக் கேட்கும்போது ஈமான் அதிகரித்தல்
3. இறைவன் மீது முழுமையான நம்பிக்கை (தவக்குல்)
4. தொழுகையை நிலைநிறுத்துதல்
5. தான தருமம் செய்தல்
1. அல்லாஹ்வின் நினைவால் உள்ளம் நடுங்குதல்
"அல்லாஹ் என்று கூறப்பட்டால், அவர்களுடைய இருதயங்கள் பயந்து நடுங்கிவிடும்" ஒரு முஃமினின் முதல் அடையாளம், அவனது உள்ளம் மென்மையாக இருப்பது. குர்ஆனில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள 'வஜிலத்' என்ற வார்த்தைக்கு வெறும் 'பயம்' என்று மட்டும் பொருள் கொள்வது போதாது. இது ஒரு மகத்தான சக்தியைக் காணும்போது அல்லது நினைக்கும்போது ஏற்படும் மதிப்பு கலந்த அச்சம் ஆகும்.
ஒரு குழந்தை தன் தந்தையின் அன்பை உணர்ந்திருந்தாலும், தந்தை கண்டிப்பானவர் என்று தெரியும்போது அவர் பெயரைக் கேட்டாலே ஒருவித அடக்கம் வருமே, அதைவிடப் பல மடங்கு மேலானது இது.
அல்லாஹ்வின் வல்லமை, அவனது கண்காணிப்பு மற்றும் அவனது நீதியை நினைக்கும்போது, "நான் அவனுக்கு தகுதியான அடியானாக இருக்கிறேனா?" என்ற எண்ணத்தில் இதயம் அதிரும்.
உள்ளம் கல்லாக இல்லாமல், ஈரப்பதத்துடன் இருப்பதே ஈமானின் அடையாளம்.
அல்லாஹ்வின் எச்சரிக்கையைக் கேட்கும் போது, செய்த பாவங்களை நினைத்து அச்சம் கொள்ளும். அல்லாஹ்வின் கருணையைப் பற்றி நினைக்கும் போது, நன்றியுணர்வால் இதயம் நெகிழும்.
இமாம் சுத்பி ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி போன்ற அறிஞர்கள் விளக்குகிறார்கள்: "ஒரு மனிதன் ஏதேனும் ஒரு பாவத்தைச் செய்ய முனையும்போது அல்லது அவனது மனம் தடம் மாறும்போது, அவனிடம் 'அல்லாஹ்வைப் பயந்து கொள்' என்று கூறப்பட்டால், அவனது உள்ளம் நடுங்கி அந்தப் பாவத்தை விட்டு விலகிக் கொள்ளும். இதுவே உண்மையான 'வஜிலத்' ஆகும்."
இந்த பயம் ஒருவனை இறைவனிடமிருந்து விரட்டாது, மாறாக இறைவனிடமே ஓடி வரச் செய்யும். உலகில் நாம் எதற்காவது பயந்தால் அதை விட்டு விலகி ஓடுவோம். ஆனால், அல்லாஹ்வைப் பயந்தால் அவனிடமே தஞ்சம் புகுவோம்.
குர்ஆனின் மற்றொரு இடத்தில் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
"அல்லாஹ்வை நினைப்பதைக் கொண்டு அவர்களுடைய உள்ளங்கள் அமைதி பெறுகின்றன." (13:28)
இங்கே ஒரு நுட்பமான முரண்பாடு (Paradox) இருப்பதை கவனிக்கலாம்: இதயம் அல்லாஹ்வை நினைத்தால் நடுங்கவும் செய்கிறது, அதே சமயம் அமைதியும் பெறுகிறது. * அவனுடைய கண்ணியத்தை நினைக்கும்போது 'நடுக்கம்' (பயபக்தி) ஏற்படுகிறது.
ஒரு மின்சாரக் கம்பி வழியாக மின்சாரம் பாயும்போது ஒரு சிறிய அதிர்வு ஏற்படுமே, அதுபோல ஒரு முஃமினின் ஆன்மாவில் "அல்லாஹ்" என்ற நினைவு வரும்போது ஒரு தெய்வீக அதிர்வு ஏற்படுகிறது. இதுவே அவனைப் பாவங்களிலிருந்து தடுத்து, நற்செயல்களை நோக்கித் தூண்டுகிறது.
இஸ்லாத்தின் முதல் பெரும் வெற்றி
பத்ருப் போரில் முஸ்லிம்கள் மாபெரும் வெற்றி பெற்றனர். எதிரிகள் விட்டுச் சென்ற ஒட்டகங்கள், ஆயுதங்கள், ஆடைகள் மற்றும் பல பொருட்கள் களத்தில் இருந்தன. இதற்கு முன்பு முஸ்லிம்களுக்கு இவ்வளவு பெரிய அளவில் போர்ப்பொருட்கள் கிடைத்த அனுபவம் இல்லை. முந்தைய இறைத்தூதர்களின் காலத்தில் போரில் கிடைக்கும் பொருட்கள் அனைத்தையும் ஓரிடத்தில் குவித்து வைப்பார்கள், வானத்திலிருந்து ஒரு நெருப்பு வந்து அவற்றை எரித்துவிடும் (அவற்றை மனிதர்கள் பயன்படுத்த அனுமதி இல்லை). ஆனால், இந்த உம்மத்திற்கு (முஹம்மது நபி (ஸல்) அவர்களின் சமுதாயத்திற்கு) அது ஆகுமாக்கப்பட்டது.
போர் முடிந்ததும், அந்தப் பொருட்களை யார் எடுப்பது என்பதில் சஹாபாக்களுக்குள் மூன்று விதமான கருத்துக்கள் உருவாயின:
(இளைஞர்கள்): எதிரிகளைத் துரத்திச் சென்று போரிட்டவர்கள். "நாங்கள் தான் உயிரைப் பணையம் வைத்து எதிரிகளை வீழ்த்தினோம், எனவே இந்தப் பொருட்கள் எங்களுக்கே சேர வேண்டும்" என்றனர்.
பாதுகாப்புப் படை): நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள் தங்கியிருந்த கூடாரத்திற்குப் பாதுகாப்பாக நின்றவர்கள். "நீங்கள் போரிடும்போது எதிரிகள் பின்னாலிருந்து வந்து நபியவர்களைத் தாக்கிவிடக் கூடாது என்பதற்காக நாங்கள் நின்றோம். எனவே எங்களுக்கும் இதில் சம பங்கு உண்டு" என்றனர்.
(பொருட்களைச் சேகரித்தவர்கள்): போர்க்களத்தில் சிதறிக் கிடந்த பொருட்களை ஒன்று சேர்த்தவர்கள். "நாங்கள் தான் இதைப் பாதுகாத்துச் சேகரித்தோம், எனவே இது எங்களுக்கே உரியது" என்றனர்.
இந்தச் சிறு பிணக்கைத் தீர்க்கவே 'சூரா அல்-அன்ஃபால்' (அன்ஃபால் என்றால் போர்ப்பொருட்கள் என்று பொருள்) அத்தியாயத்தின் முதல் வசனம் இறங்கியது:
"(நபியே!) போரில் கிடைத்த பொருட்களைப் பற்றி அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கிறார்கள். நீர் கூறும்: போர்ப்பொருட்கள் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் உரியவை. எனவே, நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சி நடங்கள்; உங்களுக்கிடையிலுள்ள உறவுகளைச் சீர் செய்து கொள்ளுங்கள்..." (அல்குர்ஆன் 8:1
இந்த வசனம் வந்தவுடன், இந்தப் பொருட்கள் யாருடைய தனிப்பட்ட சொத்தும் அல்ல, அது அல்லாஹ்வுக்கு உரியது என்பது தெளிவானது.
இந்த வசனங்களைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே:
சஹாபாக்களின் உள்ளங்களில் 'வஜிலத்' (இறை அச்சம்) ஏற்பட்டது.
"நாங்கள் கஷ்டப்பட்டுப் போரிட்டோம்" என்ற எண்ணம் மறைந்து, "வெற்றியைத் தந்தது அல்லாஹ் தான்" என்ற எண்ணம் மேலோங்கியது.
உடனடியாகத் தங்கள் பிடிவாதத்தைக் கைவிட்டு, "ஸமிஃனா வ அதஃனா" (நாங்கள் செவியுற்றோம், நாங்கள் கீழ்ப்படிந்தோம்) என்று கூறினார்கள்.
உமர் (ரலி) அவர்கள்
உமர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்பதற்கு முன்பு மிகவும் கடுமையானவராக இருந்தார். ஒருமுறை தன் சகோதரி பாத்திமா (ரலி) வீட்டின் அருகே சென்றபோது, அங்கே ஓதப்பட்ட குர்ஆன் வசனங்களைக் கேட்டார்.
"நிச்சயமாக நானே அல்லாஹ்! என்னைத் தவிர வேறு நாயன் இல்லை..." (ஸூரா தாஹா: 14) என்ற வசனத்தைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே, அந்த மாவீரரின் உள்ளம் நடுங்கியது.
அதுவரை இஸ்லாத்தை ஒழிக்க வேண்டும் என்று நினைத்தவர், அந்த இறை வசனத்தின் கணத்தினால் அப்படியே உருகிப்போனார். இது "அல்லாஹ்வின் நினைவால் உள்ளம் நடுங்குவதற்கு " வரலாற்றுச் சான்றாகும்.
உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்)
நீதி தவறாத கலீஃபாவாகத் திகழ்ந்த உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் இரவில் அல்லாஹ்வைப் பற்றிய வசனங்கள் ஓதப்படுவதைக் கேட்டால், ஒரு நோயாளி துடிப்பது போலத் துடிப்பார்கள். அல்லாஹ்வின் முன்னால் நிற்க வேண்டுமே என்ற அச்சத்தில் அழுது கொண்டே இருப்பார். அவரது மனைவி கூறுவார்: "அல்லாஹ்வின் பயத்தால் அவர் அழுது புரளுவதைப் பார்த்து, இன்று இரவே அவர் உயிர் பிரிந்துவிடுமோ என்று நான் பலமுறை அஞ்சியிருக்கிறேன்."
இமாம் அஹ்மத் இப்னு ஹன்பல் (ரஹ்)
இமாம் அவர்கள் ஒருமுறை சிறையில் சித்திரவதை செய்யப்பட்டபோது கூட கலங்கவில்லை. ஆனால், யாராவது அவருக்கு "அல்லாஹ்வைப் பயந்து கொள்" என்று அறிவுரை கூறினால், அவரது உடல் அப்படியே நடுங்கும், கண்கள் குளமாகும். அதிகாரம் படைத்த மன்னர்களைக் கண்டு அஞ்சாத அந்த உள்ளம், அல்லாஹ்வின் பெயரைக் கேட்டவுடன் நடுங்கும் மென்மையான உள்ளமாக மாறிவிடும்.
2. குர்ஆன் வசனங்களைக் கேட்கும்போது ஈமான் அதிகரித்தல்
"அவனுடைய வசனங்கள் அவர்களுக்கு ஓதிக்காண்பிக்கப்பட்டால் அவர்களுடைய ஈமான் அதிகரிக்கும்"
குர்ஆன் வசனங்கள் ஓதப்படும்போது, ஒரு முஃமின் அதை மேலோட்டமாகக் கேட்கமாட்டான். அந்த வசனங்களின் ஆழமான பொருளை உணரும்போது, அவனுடைய நம்பிக்கை (ஈமான்) பலப்படும். புதிய தெளிவும், நற்செயல்கள் செய்வதற்கான உத்வேகமும் அவனுக்குள் பிறக்கும்.
அபுபக்கர் (ரலி) அவர்களின் தொழுகை
அபுபக்கர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் மென்மையான இதயம் கொண்டவர். அவர் தொழுகையில் நின்று குர்ஆன் ஓதத் தொடங்கினால், அல்லாஹ்வின் நினைவால் அவர் உள்ளம் நடுங்கி, கண்கள் தாரை தாரையாகக் கண்ணீர் வடிக்கும். அவர் அழுவதைக் கண்டு மக்காவிலிருந்த மற்றவர்களும் நெகிழ்ந்து போவார்கள். "அல்லாஹ்வின் வசனங்கள் ஓதப்பட்டால் ஈமான் அதிகரிக்கும்" என்பதற்கு அவர் ஒரு வாழும் உதாரணமாகத் திகழ்ந்தார்.
ஜைனுல் ஆபிதீன் ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பேரப்பிள்ளை ஜைனுல் ஆபிதீன் ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்களுக்கும், அவரது பணிப்பெண்ணுக்கும் இடையே நடந்த அற்புதமான உரையாடல்.
இமாம் அவர்கள் ஒருமுறை உணவருந்த அமர்ந்திருந்தபோது, அவரது அடிமைப்பெண் சூடான குழம்பு (சால்னா) பாத்திரத்தைக் கொண்டு வந்தார்.
எதிர்பாராதவிதமாக அந்தப் பாத்திரத்திலிருந்து சூடான குழம்பு இமாம் அவர்களின் ஆடையிலும், உடல்மீதும் சிந்திவிட்டது. வேதனையிலும், ஆடை வீணான கோபத்திலும் இமாம் அவர்கள் அந்தப் பெண்ணை நிமிர்ந்து பார்த்தார்கள்.
அப்போது அந்த அறிவுள்ள பணிப்பெண், பதற்றமடையாமல் குர்ஆனின் ஒரு வசனத்தை (ஸூரா ஆல இம்ரான் 3:134) ஓதத் தொடங்கினார். அந்த வசனத்தில் நல்லடியார்களின் பண்புகள் வரிசையாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கும்:
அந்த வரலாற்று உரையாடல்:
* அடிமைப்பெண்: "(நல்லடியார்கள் யாரெனில்) அவர்கள் தங்கள் கோபத்தை விழுங்கிவிடுவார்கள்." (வல்காளிமீனல் கைழ்) وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ
* இமாம் பதில்: "சரி, நான் என் கோபத்தை விழுங்கிக் கொண்டேன் (கட்டுப்படுத்திக் கொண்டேன்)."
* அடிமைப்பெண்: "(மேலும் அவர்கள்) மனிதர்களை மன்னிப்பார்கள்." (வல் ஆஃபீன அனிந்நாஸ்). وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِ
* இமாம் பதில்: "சரி, நான் உன்னை மன்னித்துவிட்டேன்."
* அடிபைப்பெண்: "(மேலும்) அல்லாஹ் நன்மை செய்பவர்களை நேசிக்கிறான்." (வல்லாஹு யுஹிப்புல் முஹ்ஸினீன்). وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
* இமாம் பதில்: "அல்லாஹ்வின் திருப்திக்காக நான் உன்னை அடிமைத் தளையிலிருந்து விடுதலை செய்கிறேன். நீ சுதந்திரமானவள். போய்க்கொள்!"
இந்த நிகழ்வு சொல்லும் பாடம்
* "அல்லாஹ்வின் நினைவு வந்தவுடன் உள்ளம் நடுங்குதல்": இமாம் அவர்கள் கோபத்தில் இருந்தபோது, அந்தப் பெண் அல்லாஹ்வின் வசனத்தை (குர்ஆனை) ஓதிய உடனே, அவரது உள்ளம் அந்த இறைவசனத்திற்கு அடிபணிந்து நடுங்கியது. கோபம் அப்படியே மறைந்து போனது.
* "ஈமான் அதிகரித்தல்": அந்த வசனத்தைக் கேட்டவுடன், வெறுமனே கோபத்தை மட்டும் குறைக்காமல், மன்னித்து, ஒரு படி மேலே போய் அந்தப் பெண்ணுக்கு நன்மையும் (விடுதலை) செய்தார்கள். இதுவே ஈமான் அதிகரிப்பதன் உச்சகட்ட அடையாளம்.
* "நன்கு செலவு செய்தல்" (8:3): ஒரு அடிமையை விடுதலை செய்வது என்பது அக்காலத்தில் பெரும் பொருளாதார இழப்பு. ஆனால், அல்லாஹ்வின் பொருத்தம் வேண்டும் என்பதற்காக அந்தப் பெரும் தொகையை (அடிமையின் மதிப்பு) அல்லாஹ்வுக்காகத் தியாகம் செய்தார்கள்.
3. இறைவன் மீது முழுமையான நம்பிக்கை (தவக்குல்)
"தன் இறைவன் மீது அவர்கள் முற்றிலும் நம்பிக்கை வைப்பார்கள்"
முயற்சி எடுப்பது மனிதனின் கடமை, ஆனால் அதன் முடிவை இறைவனிடம் ஒப்படைப்பதுதான் தவக்குல். ஒரு முஃமின் உலகக் காரணங்களை நம்புவதை விட, அதைப் படைத்த இறைவனை அதிகம் நம்புவான். இன்பத்திலும் துன்பத்திலும் அவன் அல்லாஹ்வையே சார்ந்திருப்பான்.
காலித் இப்னுல் வலீத் (ரலி) - விஷம் அருந்திய நிகழ்ச்சி
இந்தச் சம்பவம் வரலாற்றில் மிகவும் புகழ்பெற்றது. காலித் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் ஒரு போரின் போது எதிரிகளிடம் பேச்சுவார்த்தை நடத்திக் கொண்டிருந்தார். அப்போது ஒரு பாதிரியார் ஒரு கொடிய விஷக் குப்பையைக் காட்டி, "இதை யாராவது குடித்தால் அடுத்த நிமிடம் இறந்துவிடுவார்கள்" என்றார்.
காலித் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் அனுமதியின்றி எதுவும் நடக்காது" என்று கூறி, 'பிஸ்மில்லாஹ்' என்று சொல்லி அந்த விஷத்தைக் குடித்தார். அந்த விஷம் அவருக்கு எந்தப் பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தவில்லை.
குறிப்பு: இது காலித் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களுக்கு அல்லாஹ் வழங்கிய ஒரு அற்புதம் (கராமத்). "அல்லாஹ்வின் பெயர் இருக்கும் இடத்தில் விஷம் கூட வேலை செய்யாது" என்ற அவரது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையை இது காட்டுகிறது. (நூல்: ஸியர் அஃலாமின் நுபலா - இமாம் தஹபி)
தனிமையில் உறுதி
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி அவர்கள் அபூதர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களைப் பற்றிச் சொன்னார்கள்: "அபூதர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் தனியாகவே நடப்பார், தனியாகவே மரணிப்பார், மறுமையில் தனியாகவே எழுப்பப்படுவார்."
அபூதர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் 'ரபதா' என்ற பாலைவனப் பகுதியில் தனிமையில் வசித்தபோது, அவருக்கு உணவோ அல்லது துணையோ இல்லை. ஆனால் அவர் ஒருபோதும் கவலைப்படவில்லை.
"அல்லாஹ் எனக்குப் போதுமானவன்" என்ற தவக்குலில் அவர் உறுதியாக இருந்தார். அவர் மரணிக்கும் தருவாயில் அவரது மனைவி கவலைப்பட்டபோது, "வருந்தாதே, நபியவர்களின் வாக்குறுதிப்படி யாராவது ஒரு கூட்டம் வந்து எனக்கு ஜனாஸா தொழுகை நடத்துவார்கள்" என்றார். அவர் சொன்னது போலவே ஒரு வணிகக் குழு அங்கே வந்து அவருக்கு இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்தது.
4. தொழுகையை நிலைநிறுத்துதல்
"அவர்கள் தொழுகையை நிலை நிறுத்துவார்கள்"
இறைவனுக்கும் மனிதனுக்கும் இடையிலான நேரடித் தொடர்பு தொழுகை. வெறும் கடமைக்காகத் தொழுவதற்கும், 'நிலைநிறுத்துவதற்கும்' வித்தியாசம் உண்டு. நேரத்திற்குத் தொழுவது, அதன் ஒழுங்குமுறைகளைப் பேணுவது மற்றும் உள்ளச்சத்தோடு (குஷூஉ) தொழுவதையே இது குறிக்கிறது.
இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்களின் பொறுமை
இமாம் புகாரி ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் ஒருமுறை தொழுது கொண்டிருந்தபோது, ஒரு குளவி (அல்லது தேள்) அவர்களை 17 இடங்களில் கொட்டியது. ஆனால் அவர்கள் தொழுகையை முறிக்கவில்லை. தொழுகை முடிந்ததும், "எதையோ ஒன்று என்னைத் தொந்தரவு செய்தது, பாருங்கள்" என்றார்கள்.
உடம்பு வீங்கியிருந்தது. "ஏன் தொழுகையை விடவில்லை?" என்று கேட்டதற்கு,
"நான் ஒரு குர்ஆன் அத்தியாயத்தை ஓதிக் கொண்டிருந்தேன், அதை முடிக்காமல் பாதியில் விட என் உள்ளம் விரும்பவில்லை" என்றார்கள். நூல்: ஸியரு அஃலாமின் நுபலா.
ஓர் இரவு, ஒரு ரக்அத், முழு குர்ஆன்
மத்ஹபுடைய இமாம்களில் ஒருவரான அபூ ஹனீபா ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் நாற்பது ஆண்டுகாலம் 'இஷா'வுடைய உளுவைக் கொண்டு 'ஃபஜ்ர்' தொழுதார்கள் என்று வரலாற்றில் பதிவாகியுள்ளது.
ஒருமுறை அவர்கள் இரவுத் தொழுகையில் (தஹஜ்ஜுத்) ஒரே ரக்அத்தில் முழு குர்ஆனையும் ஓதி முடிப்பார்கள். அல்லாஹ்வைப் பற்றிய அச்சம் வரும் வசனங்களை ஓதும்போது, விடிய விடிய அழுது கொண்டே இருப்பார்கள்.
பக்கத்து வீட்டில் இருப்பவர்கள், "ஏதோ ஒரு பறவை துடிப்பது போலச் சத்தம் கேட்கிறதே" என்று வருந்தும் அளவுக்கு அவர்களின் தொழுகை இருந்தது.
நூல்: தாரீஹ் பக்தாத் (கதீப் பக்தாதி), ஸியரு அஃலாமின் நுபலா.
5. தான தருமம் செய்தல்
"நாம் அளித்த (செல்வத்)திலிருந்து நன்கு செலவு செய்வார்கள்"
தன் கையில் இருக்கும் செல்வம் தனக்குச் சொந்தமானதல்ல, அது அல்லாஹ் கொடுத்த 'அமானிதம்' என்பதை ஒரு முஃமின் உணர்ந்திருப்பான். எனவே, ஏழைகளுக்கும், நற்காரியங்களுக்கும் தயக்கமின்றி செலவிடுவான். இது ஜகாத் மற்றும் உபரியான தர்மங்கள் (ஸதகா) இரண்டையுமே குறிக்கும்.
நோன்பு திறக்கக் கூட மிச்சம் வைக்காத தர்மம்
அன்னை ஆயிஷா ரலியல்லாஹு அன்ஹா அவர்கள் ஒருமுறை நோன்பு வைத்திருந்தார்கள். அப்போது அவருக்கு ஒரு லட்சம் திர்ஹம்கள் அன்பளிப்பாக வந்தன. அன்று மாலைக்குள் அந்த ஒரு லட்சம் திர்ஹம்களையும் ஏழைகளுக்கும் தேவையுடையவர்களுக்கும் பிரித்துக் கொடுத்துவிட்டார்கள்.
அன்று மாலை நோன்பு திறக்க வீட்டில் ரொட்டி கூட இல்லை. அவரது பணிப்பெண், "இவ்வளவு தர்மம் செய்தீர்களே, நமக்கு நோன்பு திறக்க ஒரு திர்ஹம் கூடவா எடுத்து வைக்கவில்லை?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு ஆயிஷா ரலியல்லாஹு அன்ஹா"அதை அப்போதே என்னிடம் நினைவுபடுத்தி இருந்தால் நான் எடுத்து வைத்திருக்க மாட்டேனா?" என்று மிக இயல்பாகக் கேட்டார்கள். தர்மம் செய்வதில் அவர்கள் காட்டிய வேகம் அத்தகையது.
நூல்: ஸியரு அஃலாமின் நுபலா (இமாம் தஹபி).
"ரூமா" கிணற்றை விலைக்கு வாங்கியது
ஹழ்ரத் உஸ்மான் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் மதீனாவில் மக்கள் தண்ணீர் தட்டுப்பாட்டால் அவதிப்பட்டபோது, ஒரு யூதனிடம் இருந்த "ரூமா" கிணற்றை பெரும் தொகை கொடுத்து விலைக்கு வாங்கி, அதை முஸ்லிம்கள் மற்றும் ஏழைகளின் பயன்பாட்டிற்காக 'வக்ஃப்' (தர்மம்) செய்தார்கள்.
மேலும், பஞ்சம் ஏற்பட்ட ஒரு காலத்தில் மக்காவிலிருந்து வந்த ஆயிரக்கணக்கான ஒட்டகங்கள் சுமந்து வந்த உணவு தானியங்கள் அனைத்தையும் எவ்வித லாபமும் இன்றி ஏழைகளுக்கு தர்மமாக வழங்கினார்கள். நூல்: புகாரி
இந்த நமக்கு மிக முக்கியமான ஒரு செய்தியைச் சொல்கிறது: ஈமான் என்பது வெறும் வார்த்தையல்ல, அது ஒரு வாழ்க்கை முறை.
நமது வாழ்க்கையில் நாம் பல விஷயங்களைச் சாதிக்க நினைக்கிறோம், ஆனால் அல்லாஹ் ஒரு முஃமினிடம் எதிர்பார்ப்பது இந்த 5 அடிப்படைப் பண்புகளைத்தான்:
அல்லாஹ் என்று சொன்னாலே நம் இதயம் ஒரு நிமிடம் சிந்திக்க வேண்டும். "நான் அவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன் அல்லது அவன் என்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான்" என்ற அந்த உணர்வு நம்மைப் பாவங்களிலிருந்து தடுக்கும்.
குர்ஆன் வசனங்கள் நமக்குள் மாற்றத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும். அது வெறும் ஓதுதலோடு நின்றுவிடாமல், நம் ஈமானை வளர்க்கும் ஊற்றாக மாற வேண்டும்.
வாழ்க்கைச் சோதனைகளின் போது நிலைகுலையாமல், "அல்லாஹ் எனக்குப் போதுமானவன்" என்று அவனிடமே பொறுப்புகளை ஒப்படைக்க வேண்டும்.
நம் வாழ்வின் எல்லா வேலைகளையும் தொழுகையைச் சுற்றி அமைக்க வேண்டுமே தவிர, வேலைகளுக்கு இடையில் தொழுகையை வைக்கக்கூடாது. அந்தத் தொழுகை நம்மை தீமைகளிலிருந்து தடுக்கும் கேடயமாக மாற வேண்டும்.
அல்லாஹ் நமக்குக் கொடுத்த செல்வத்தில் பிறருக்கும் பங்கு உண்டு என்பதை உணர்ந்து, கஞ்சத்தனம் இன்றி ஏழைகளுக்கு உதவ வேண்டும்.
நாம் முஃமின் என்று நாம் உணருகின்ற சமயத்தில் நம்மிடத்திலே இந்த அடையாளங்களில் எத்தனை நம்மிடத்தில் இருக்கிறது என்பதை கவனிக்க வேண்டும் அல்லாஹ் அந்த அடையாளங்கள் முழுவதும் நம் வாழ்வில் எடுத்து நடக்கும் நஸீபை தருவானாக.
* யா அல்லாஹ்! உனது திருமறை வசனங்களை ஓதும்போதும், கேட்கும்போதும் எங்கள் ஈமானை அதிகரிக்கச் செய்வாயாக!
* யா ரஹ்மானே! உன்னுடைய திருநாமத்தைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே, உனது மகத்துவத்தை உணர்ந்து நடுங்கும் மென்மையான இதயத்தை எங்களுக்குத் தந்தருள்வாயாக!
* யா ரஹீமே! எந்தச் சூழலிலும் உன் மீது மட்டுமே முழுமையான நம்பிக்கை வைக்கும் 'தவக்குல்' எனும் பெரும் பாக்கியத்தை எங்களுக்கு வழங்குவாயாக!
* யா அலிம்! தொழுகையை அதன் நேரத்திலும், முறையான உள்ளச்சத்தோடும் நிலைநிறுத்த எங்களுக்குத் தௌபீக் செய்வாயாக!
* யா ரஸ்ஸாக்! நீ எங்களுக்கு வழங்கிய செல்வத்திலிருந்து உனது பாதையிலும், ஏழைகளுக்கும் மனதாரச் செலவிடும் பரந்த உள்ளத்தை எங்களுக்குத் தருவாயாக!
* யா அல்லாஹ்! இந்த ஐந்து பண்புகளையும் எங்கள் வாழ்வில் கொண்டு வந்து, அந்தப் பண்புகள் மூலம் நீ நேசிக்கும் "உண்மையான முஃமின்கள்" என்ற அந்தஸ்தை எங்கள் அனைவருக்கும் வழங்கியருள்வாயாக!
ஆமீன்... ஆமீன்... யாரப்பல் ஆலமீன்.
தொகுத்தவர்.
மவ்லவி B.முஹம்மது ராஃபி ரஷீதி.
தலைமை இமாம். மஸ்ஜிதே முபாரக் கிருஷ்ணாம்பேட்டை அரக்கோணம்.
Cell : +91 90949 86824.
முந்தைய பதிவுகள் வாசிக்க 👇 கிளிக் செய்யவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக