தராவீஹ் பயான் பிறை – 15
தலைப்பு : “ அல்லாஹ்வின் பேரொளி ”
ஹிஜ்ரி 1447.
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله رب العالمين عدد خلقه ورضا نفسه وزنة عرشه ومداد كلماته الصلاة والسلام على رسول الله صلى الله عليه وسلم وعلى آله وأصحابه وأهل بيته أجمعين أما بعد
اللّٰهُ نُوْرُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۚ مَثَلُ نُوْرِهٖ كَمِشْكٰوةٍ فِيْهَا مِصْبَاحٌ ۚ اَلْمِصْبَاحُ فِيْ زُجَاجَةٍ ۚ اَلزُّجَاجَةُ كَاَنَّهَا كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ يُّوْقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُّبٰرَكَةٍ زَيْتُوْنَةٍ لَّا شَرْقِيَّةٍ وَّلَا غَرْبِيَّةٍ ۙ يَّكَادُ زَيْتُهَا يُضِيْٓءُ وَلَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نَارٌ ۚ نُّوْرٌ عَلٰى نُوْرٍ ۗ يَهْدِي اللّٰهُ لِنُوْرِهٖ مَنْ يَّشَآءُ ۚ وَيَضْرِبُ اللّٰهُ الْاَمْثَالَ لِلنَّاسِ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
அல்லாஹ் வானங்கள் பூமிக்கு ஒளி (ஏற்படுத்துபவன்) அவன் (ஏற்படுத்தும்) ஒளிக்கு உவமை விளக்கு வைக்கப்பட்டுள்ள மாடம் போன்றதாகும். அவ்விளக்கு ஒரு கண்ணாடி(க் குவி)யில் இருக்கிறது; அக் கண்ணாடி ஒளிவீசும் நட்சத்திரத்தைப் போன்றதாகும். அது பாக்கியம் பெற்ற ஜைத்தூன் மரத்தி(ன் எண்ணெயி)னால் எறிக்கப் படுகிறது. அது கீழ்த்திசையை சேர்ந்ததுமன்று; மேல்திசையை சேர்ந்ததுமன்று. அதனை நெருப்புத் தீண்டாவிடினும், அதன் எண்ணெய் ஒளி வீச முற்படும், (இவை எல்லாம் சேர்ந்து) ஒளி மேல் ஒளியாகும். அல்லாஹ் தான் நாடியவரை தன்னுடைய ஒளி (என்னும் சத்தியப்பாதை)யின் பால் நடத்திச் செல்கிறான். மனிதர்களுக்கு இத்தகைய உவமைகளை அல்லாஹ் தெளிவுபடுத்துகிறான். அல்லாஹ் யாவற்றையும் நன்கு அறிபவன்.
(அல்குர்ஆன் : 24:35)
இன்று தராவீஹ் தொழுகையில் ஓதப்பட்ட ஸூரத்துந்நூர் அத்தியாயத்தில் முக்கியமான வசனங்களில் ஒன்று மேற்சொன்ன இந்த வசனம் ஆகும்.
இந்த வசனம் (24:35) சொல்லும் மிக முக்கியமான தகவல்: "நேர்வழி (ஹிதாயத்) எவ்வாறு ஒரு மனிதனுக்குக் கிடைக்கிறது" என்பதுதான். இதை அல்லாஹ் ஒரு ஒளியின் (Physical Light) உதாரணத்தைக் கொண்டு விளக்குகிறான்.
அல்லாஹ்வின் ஒளி
"அல்லாஹ் வானங்களுக்கும் பூமிக்கும் ஒளியாவான்..."
அல்லாஹ்வே பிரபஞ்சத்தைப் படைத்து, அதற்கு உயிர் கொடுத்து, வழிநடத்துபவன். இருளில் இருக்கும் உலகிற்குச் சூரியன் ஒளியைத் தருவது போல, அறியாமை மற்றும் வழிகேட்டில் இருக்கும் மனிதர்களுக்கு அவனது வேதம் மற்றும் நேர்வழி (ஹிதாயத்) ஒளியாக அமைகிறது.
இதற்கு அறிஞர்கள் இரண்டு முக்கிய அர்த்தங்களை வழங்குகிறார்கள்:
வழிகாட்டி (Al-Hadi): வானத்திலும் பூமியிலும் உள்ள படைப்பினங்களுக்கு நேர்வழி காட்டுபவன் அல்லாஹ்வே. அவனது வழிகாட்டுதல் இல்லையெனில் உலகம் அறியாமை எனும் இருளில் மூழ்கியிருக்கும்.
நிர்வகிப்பவன் (Al-Munawwir): வானங்களையும் பூமியையும் தனது ஒளியால் (நூரால்) அலங்கரிப்பவன். சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்களுக்கு ஒளியைத் தந்தவன் அவனே.
விளக்கு மாடத்தின் உவமை
இந்த வசனத்தில் ஈமானை (இறைநம்பிக்கையை) விளக்குவதற்கு அல்லாஹ் ஒரு அழகான உதாரணத்தைக் கூறுகிறான்:
படிகச் சிமிழ் (Glass): ஒரு சுவரில் உள்ள விளக்கு மாடத்தில் ஒரு விளக்கு இருக்கிறது. அந்த விளக்கு ஒரு படிகச் சிமிழுக்குள் வைக்கப்பட்டுள்ளது. அந்தப் படிகம் ஜொலிக்கும் நட்சத்திரத்தைப் போல் மின்னுகிறது.
அந்த விளக்கு எரிக்கப்படுவது 'முபாரக்' எனப்படக்கூடிய ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட ஆலிவ் மரத்தின் எண்ணெயால். அந்த மரம் கிழக்கத்தியதோ, மேற்கத்தியதோ அல்ல (அதாவது அது எப்போதும் சூரிய ஒளியைப் பெற்றுச் செழிப்பாக வளரக்கூடியது).
அந்த எண்ணெய் எவ்வளவு தூய்மையானது என்றால், அதில் நெருப்புப் படாவிட்டாலும் கூட அது தானாகவே ஒளிரும் நிலையில் இருக்கும்.
ஒளியின் மேல் ஒளி (Light upon Light)
அல்லாஹ்வின் நேர்வழி என்பது அந்தத் தூய எண்ணெயில் நெருப்பு பட்டதும் ஏற்படும் பிரகாசத்தைப் போன்றது. ஒரு முஃமினின் (இறைநம்பிக்கையாளரின்) உள்ளத்தில் இயல்பாகவே இருக்கும் நற்குணங்கள் (Fitra), அல்லாஹ்வின் வேதம் மற்றும் நேர்வழியுடன் இணையும் போது அது "ஒளியின் மேல் ஒளியாக"
மாறுகிறது.
ஹழ்ரத் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களின் கருத்துப்படி :-
இந்த வசனத்தின் உவமைகளை மனித உடலோடு ஒப்பிடுகிறார்கள்:
* மாடம் (Mishkat): மனிதனின் மார்பு.
* கண்ணாடி (Zujaja): மனிதனின் இதயம் (ஈரம் மற்றும் தூய்மையின் அடையாளம்).
* விளக்கு (Misbah): மனிதனின் நாவிலும் இதயத்திலும் இருக்கும் "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" எனும் கலிமா.
* மரம் (Tree): வஹீ (இறைச்செய்தி)
இந்த வசனத்தில் வரும் உவமை, ஒரு முஃமினின் (இறைநம்பிக்கையாளரின்) உள்ளத்தில் ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) எப்படிச் செயல்படுகிறது என்பதை விளக்குகிறது. இது ஒரு முஃமினின் உள்ளத்தில் இருக்கும் அல்லாஹ்வின் ஒளியைப் பற்றிய உதாரணமாகும்.
இமாம் இப்னு கஸீர் (ரஹ்) அவர்களின் கருத்து
இமாம் இப்னு கஸீர் அவர்கள் இந்த வசனத்தை "முஃமினின் உள்ளத்தில் இருக்கும் நேர்வழி" என்று விளக்குகிறார்.
அல்லாஹ் வானம் மற்றும் பூமியில் உள்ளவர்களுக்கு வழிகாட்டி. "அல்லாஹ்வின் ஒளி" என்பது ஒரு முஃமினின் உள்ளத்தில் ஊடுருவும்போது, அவனது இதயம் பிரகாசமடைகிறது.
"எண்ணெய் நெருப்பு தீண்டாமலே ஒளிரத் தயாராக இருக்கிறது" என்பதற்கு, "ஒரு முஃமின் அல்லாஹ்வின் வசனங்களைக் கேட்பதற்கு முன்பே, அவனது நல்ல இயல்பால் (Fitra) உண்மையை ஏற்றுக்கொள்வதற்குத் தயாராக இருக்கிறான்" என்று விளக்குகிறார்கள்.
இமாம் கஸ்ஸாலி (ரஹ்) அவர்களின் கருத்து
இமாம் கஸ்ஸாலி ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் தனது புகழ்பெற்ற "மிஷ்காத் அல்-அன்வார்" (ஒளிகளின் மாடம்) என்ற நூலில் இந்த வசனத்திற்கு மிக ஆழமான தத்துவ விளக்கத்தை அளிக்கிறார்கள்.அவர்கள் மனிதனின் அறிவாற்றலை (Intellect) ஐந்து நிலைகளாகப் பிரிக்கிறார்கள்:
* புலனறிவு (Sensory): கண்களால் காண்பது (மாடம் போன்றது).
* கற்பனையறிவு (Imaginative): தகவல்களைப் பதிவு செய்வது.
* பகுத்தறிவு (Intellectual): உண்மைகளைப் பிரித்தறிவது (கண்ணாடி போன்றது).
* சிந்தனையறிவு (Reflective): ஆழமாக ஆராய்வது.
* தீர்க்கதரிசன அறிவு (Prophetic): வஹீயின் ஒளியைப் பெறுவது (எண்ணெய் போன்றது).
அல்லாஹ்வின் ஒளியே மிக உயர்ந்தது; மற்ற அனைத்து ஒளிகளும் (சூரியன், சந்திரன், அறிவு) அவனிடமிருந்து வந்தவையே.
இமாம் அஸ்-ஸஅதி (ரஹ்) அவர்களின் கருத்து
அவர் இந்த வசனத்தை மிகவும் எளிமையாகவும் நடைமுறைக்கு ஏற்றவாறும் விளக்குகிறார்கள்:
ஒரு மனிதனிடம் இருக்கும் நல்ல பண்புகளும் (Character), அவன் கற்கும் மார்க்க அறிவும் (Knowledge) இணையும்போது அவன் ஒரு முழுமையான மனிதனாகிறான்.
குர்ஆன் எனும் ஒளி, யாருடைய உள்ளத்தில் நுழைகிறதோ, அவரிடம் தக்வா (இறை அச்சம்) மற்றும் தெளிவு பிறக்கும் என்கிறார்கள்.
இமாம் ஜாஃபர் அஸ்-ஸாதிக் (ரஹ்) போன்ற பெரியார்கள்,
இந்த "ஒளி" என்பது "நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் என்றும் விளக்கியுள்ளனர். அவர்கள் மூலமாகவே அல்லாஹ்வின் ஒளி உலகிற்கு விநியோகிக்கப்படுகிறது என்பது அவர்களின் கருத்து.
இமாம் இப்னுல் கையிம் (ரஹ்) அவர்களின் கருத்து
அவர்கள் இந்த வசனத்தை "இதயத்தின் ஆரோக்கியம்" என்பதோடு ஒப்பிடுகிறார்கள்:
இதயம் ஏன் கண்ணாடிக்கு ஒப்பிடப்படுகிறது என்றால், கண்ணாடியில் மூன்று குணங்கள் உள்ளன:
தெளிவு (Safaa): இதன் மூலம் உண்மையை உள்ளபடி பார்க்கலாம்.
உறுதி (Ghilaz): இதன் மூலம் ஈமானைப் பாதுகாக்கலாம்.
மென்மை (Riqqa): இதன் மூலம் படைப்பினங்கள் மீது இரக்கம் காட்டலாம்.
இந்த மூன்று நிலைகளும் ஒரு முஃமினின் இதயத்தில் இருக்கும்போதுதான், அந்த ஒளி முழுமையாகப் பிரதிபலிக்கும் என்கிறார்.
இமாம் இப்னு ஜரீர் அத்-தபரி (ரஹ்) அவர்களின் கருத்து
இவர்கள் முந்தைய கால அறிஞர்களின் கருத்துக்களைத் தொகுத்து வழங்குகிறார்கள்:
நூர் (ஒளி) என்பது குர்ஆன்: அல்லாஹ் குர்ஆனை ஒரு ஒளியாக ஆக்கியுள்ளான். இது மனிதர்களின் சந்தேகங்களை நீக்கி, தெளிவை ஏற்படுத்துகிறது.
எண்ணெய் (ஜைத்): இது மனிதனின் தூய சிந்தனையைக் குறிக்கிறது. ஒரு மனிதன் சிந்திக்கும் திறனைத் சரியாகப் பயன்படுத்தினாலே அவன் இறைவனை அடைந்துவிடுவான்.
இமாம் முஜாஹித் மற்றும் ஸைத் பின் அஸ்லம் (ரஹ்) கருத்து:
அவர்கள் ஒரு அழகான கோணத்தை முன்வைக்கிறார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் ஒளி" என்பது நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களாவார்கள்.
அந்த "விளக்கு மாடம்" என்பது இப்ராஹீம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களின் முதுகெலும்பு.
"விளக்கு" என்பது முஹம்மது (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் நூர். அதாவது, ஒரு தூய வழித்தோன்றல் வழியாக அந்த ஒளி உலகிற்கு வந்தது என்பது இவர்களின் ஆன்மீக விளக்கம்.
இருள் சூழ்ந்த இந்த உலகில், மனிதன் எதை நோக்கிப் பயணிக்கிறான் என்று தெரியாமல் தடுமாறிக்கொண்டிருக்கிறான். ஒரு இருட்டறையில் சிறு விளக்கு எவ்வளவு அவசியமோ, அதைவிடப் பலமடங்கு அவசியம் நம் வாழ்வின் இருளைப் போக்க "அல்லாஹ்வின் ஒளி".
இந்த வசனத்தில் அல்லாஹ் தன்னை ஒரு 'ஒளி' என்று அடையாளப்படுத்துகிறான். அல்லாஹ்வே அந்த ஒளியைத் தருகிறான், அந்த ஒளியே அவன் காட்டும் நேர்வழி.
அல்லாஹ் ஒரு அழகான உதாரணத்தைச் சொல்கிறான். ஒரு சுவர் மாடம், அதற்குள் ஒரு கண்ணாடி, அந்தப் படிகக் கண்ணாடிக்குள் ஒரு விளக்கு. அந்த கண்ணாடி என்பது நம்முடைய இதயம். அந்த விளக்கு என்பது நம்முடைய ஈமான்.
நம் இதயம் பொறாமை, கபடம், பெருமை போன்ற அழுக்குகளால் நிறைந்திருந்தால், உள்ளே விளக்கு எரிந்தாலும் வெளிச்சம் வெளியே வராது. நம் இதயம் தூய்மையான கண்ணாடியாக மாறினால் மட்டுமே, அல்லாஹ்வின் நேர்வழி எனும் ஒளி நம் வாழ்க்கை முழுவதும் பிரகாசிக்கும்.
ஒளி மேல் ஒளி (நூருன் அலா நூர்): அல்லாஹ் இந்த வசனத்தில் மிக ஆழமான ஒரு ரகசியத்தைச் சொல்கிறான். அந்த விளக்கு எரிவதற்குப் பயன்படும் ஆலிவ் எண்ணெய், நெருப்பு படுவதற்கு முன்பே ஒளிரத் தயாராக இருக்கிறதாம்.
இது எதைக் குறிக்கிறது? ஒவ்வொரு மனிதனும் பிறக்கும்போதே "படைத்தவன் ஒருவன் இருக்கிறான்" என்ற ஒரு நல்ல சிந்தனையோடு பிறக்கிறான். இதுதான் அந்த எண்ணெய். எப்போது அந்த மனிதன் குர்ஆனையும் நபிகளாரின் போதனைகளையும் (இதுதான் அந்த நெருப்பு) கற்கிறானோ, அப்போது அந்த எண்ணெயும் நெருப்பும் இணைந்து "ஒளி மேல் ஒளியாக" மாறுகிறது.
யார் ஒருவரிடம் நல்ல குணமும் (Character), மார்க்க அறிவும் (Knowledge) சேருகிறதோ, அவர் ஒரு நடமாடும் ஒளியாக மாறுகிறார்.
இந்த ஒளி எங்கே கிடைக்கும்? இந்த வசனத்திற்கு அடுத்த வசனத்தில் அல்லாஹ் பதில் சொல்கிறான்: "அல்லாஹ்வின் பெயர்கள் போற்றப்படும் அவனது இல்லங்களில் (மஸ்ஜித்களில்) இந்த ஒளி இருக்கிறது." யார் மஸ்ஜித்களோடு தொடர்பில் இருக்கிறார்களோ, யார் காலையிலும் மாலையிலும் இறைவனைத் துதிக்கிறார்களோ, அவர்களைத் தான் அல்லாஹ் தன் ஒளியின் பக்கம் வழிநடத்துகிறான்.
ஒருமுறை ஒரு ஆலிம் (மார்க்க அறிஞர்) பாலைவனப் பகுதியில் பிரயாணம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, சூரா அந்-நூர்-இன் 35-வது வசனத்தை சத்தமாக ஓதினார்கள். அங்கே ஆடு மேய்த்துக் கொண்டிருந்த ஒரு கிராமவாசி இதைக் கேட்டு அப்படியே ஸ்தம்பித்து நின்றார். அந்த வசனம் முடிவடைந்ததும், அவர் அந்த அறிஞரிடம் ஓடி வந்து, "அல்லாஹ்வின் இந்த ஒளியை நான் எங்கே தேடுவது?" என்று கேட்டார்.
அந்த அறிஞர் அவருக்கு விளக்கம் சொல்ல முற்பட்டபோது, அந்த கிராமவாசி தனக்குள்ளேயே சிந்தித்துச் சொன்ன சில உண்மைகள் பெரும் தத்துவங்களாக அமைந்தன:
"கண்ணாடி" பற்றிய அவரது புரிதல்:- அவர் சொன்னார்: ஹழ்ரத் அவர்களே! என் கையில் இருக்கும் இந்தப் பழைய பாத்திரம் அழுக்காக இருந்தால், நான் ஊற்றும் பால் எனக்குத் தெரியாது. அதுபோல, என் இதயம் எனும் கண்ணாடி பாவங்களால் அழுக்காகிப் போயிருந்தால், அல்லாஹ்வின் ஒளி உள்ளே இருந்தாலும் எனக்குத் தெரியாது அல்லவா?" நாம் ஒளியைத் தேடி எங்கோ ஓடத் தேவையில்லை; நம் இதயத்தில் படிந்திருக்கும் பொறாமை, பேராசை எனும் "துருவை" (அழுக்கை) நீக்கினால் போதும், உள்ளே இருக்கும் ஒளி தானாகவே பிரகாசிக்கும்.
"எண்ணெய்" பற்றிய அவரது புரிதல்:- அந்தக் கிராமவாசி தொடர்ந்தார்: "இந்த ஆலிவ் எண்ணெய் நெருப்புப் படாமலேயே ஒளிரத் துடிக்கிறது என்று அல்லாஹ் சொல்கிறானே... அப்படியானால், என் உள்ளத்தில் இருக்கும் உண்மையான தேடல் (தாகம்) தான் அந்த எண்ணெய். நான் உண்மையாகவே இறைவனைத் தேடினால், அவனது அருள் (வஹீ) எனும் நெருப்பு என் மீது பட்டதும் நான் பேரொளியாக மாறிவிடுவேன்!"
"கிழக்கோ மேற்கோ அல்ல" - என்பதன் விளக்கம் :- அந்தப் பாமர மனிதர் சொன்னார்கள்: "இந்த ஒளி ஒரு திசைக்குச் சொந்தமானது இல்லை என்றால், அது எல்லா இடத்திலும் இருக்கிறது என்று பொருள். நான் பாலைவனத்தில் இருந்தாலும், என் குடிசையில் இருந்தாலும் அல்லாஹ் என்னோடு இருக்கிறான். அவனை அடைய நான் திசைகளை மாற்றத் தேவையில்லை, என் பார்வையை மாற்றினால் போதும்."
"ஒளி", மறுமை நாளில் (கியாமத்)
1. கும்மிருட்டில் தவிக்கும் மக்கள் மறுமை நாளில் சூரியன் சுருட்டப்பட்டு, ஒட்டுமொத்தப் பிரபஞ்சமும் ஒளியின்றி இருக்கும். அந்தப் பயங்கரமான இருளில், மக்கள் அனைவரும் விசாரணைக்காக ஒன்று திரட்டப்படுவார்கள். அப்போது, ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) அளவுக்கு ஏற்ப "தனிப்பட்ட ஒளி" வழங்கப்படும்.
2. ஸிராத்துல் முஸ்தகீம் பாலத்தைக் கடத்தல்:- மிகவும் ஆபத்தான, கத்தியை விடக் கூர்மையான 'ஸிராத்' பாலத்தை மக்கள் கடக்க வேண்டியிருக்கும். அந்தப் பாலம் நரகத்தின் மேல் அமைக்கப்பட்டிருக்கும். அதன் கீழ் கடுமையான இருள் சூழ்ந்திருக்கும். அந்த நேரத்தில், ஒளியைப் பெற்றவர்கள் மட்டுமே அந்தப் பாலத்தைக் கடக்க முடியும்.
3. ஒளியின் அளவுகள் (மறுமைப் பங்கீடு):- ஹதீஸ்களின்படி, அந்த ஒளியின் அளவு மனிதருக்கு மனிதர் மாறுபடும்:
*சிலருக்கு மகா பெரிய மலை போன்ற ஒளி வழங்கப்படும். அவர்கள் மின்னல் வேகத்தில் பாலத்தைக் கடந்து விடுவார்கள்.
* சிலருக்கு ஒரு மரம் அளவு ஒளி இருக்கும்.
* சிலருக்கு அவர்களின் கால் கட்டை விரலில் மட்டும் சிறிய ஒளி இருக்கும். அது ஒருமுறை எரியும், ஒருமுறை அணையும். அது எரியும்போது அவர்கள் நடப்பார்கள், அணையும்போது நின்று விடுவார்கள்.
4. முனாபிக்குகளின் (நயவஞ்சகர்களின்) நிலை
يَوْمَ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالْمُنٰفِقٰتُ لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوا انْظُرُوْنَا نَقْتَبِسْ مِنْ نُّوْرِكُمْ قِيْلَ ارْجِعُوْا وَرَآءَكُمْ فَالْتَمِسُوْا نُوْرًا فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُوْرٍ لَّهٗ بَابٌ بَاطِنُهٗ فِيْهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهٗ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذَابُ
முனாஃபிக்கான ஆண்களும், முனாஃபிக்கான பெண்களும் ஈமான் கொண்டவர்களை நோக்கி: “எங்களை கவனியுங்கள்; உங்கள் ஒளியிலிருந்து நாங்களும் பற்ற வைத்துக் கொள்கிறோம்” என்று கூறும் தினத்தை (நினைவூட்டுவீராக); அவர்களுக்குக் கூறப்படும்: “உங்களுக்குப் பின்னால், திரும்பிச் சென்று பின்னர் ஒளியைத் தேடிக் கொள்ளுங்கள்.” பிறகு, அவர்களுக்கிடையே ஒரு சுவர் எழுப்பப்படும்! அதற்கு ஒரு வாயில் இருக்கும்; அதன் உட்புறம் (இறை) ரஹ்மத் இருக்கும்; ஆனால் அதன் வெளிப்புறத்தில் - (எல்லாத்) திசையிலும் வேதனையிருக்கும்.
(அல்குர்ஆன் : 57:13)
* ஈமான் கொண்டவர்களிடம் பிரகாசமான ஒளி இருப்பதை முனாபிக்குகள் காண்பார்கள்.
* அவர்கள் முஃமின்களை நோக்கி, "சற்று நில்லுங்கள்! உங்கள் ஒளியிலிருந்து நாங்களும் கொஞ்சம் எடுத்துக் கொள்கிறோம்" என்று கெஞ்சுவார்கள்.
* அப்போது அவர்களுக்குப் பின்னால் ஒரு சுவர் எழுப்பப்படும். அவர்களுக்கு ஒளி மறுக்கப்படும். ஏனெனில், இவ்வுலகில் அவர்கள் தங்கள் "இதயம் எனும் கண்ணாடியை" தூய்மையாக வைத்திருக்கவில்லை.
5.முஃமின்களின் துஆ (பிரார்த்தனை)
பாலத்தைக் கடக்கும்போது முஃமின்கள் ஒரு பிரார்த்தனை செய்வார்கள்:
رَبَّنَاۤ اَ تْمِمْ لَـنَا نُوْرَنَا وَاغْفِرْ لَـنَا اِنَّكَ عَلٰى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيْرٌ
“எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு, எங்களுடைய பிரகாசத்தை நீ முழுமையாக்கி வைப்பாயாக! எங்களுக்கு மன்னிப்பும் அருள்வாயாக! நிச்சயமாக நீ எல்லாப் பொருட்கள் மீதும் பேராற்றலுடையவன்” என்று கூறி(ப் பிரார்த்தனை செய்து) கொண்டு இருப்பார்கள்.(அல்குர்ஆன் : 66:8)
அல்லாஹ்வின் பேரொளியைப் பெற்றவர்கள் (நூர் பெற்ற முஃமின்கள்) இந்தப் பூமியில் நடமாடும்போது அவர்களிடம் சில தனித்துவமான அடையாளங்கள் இருக்கும்.
அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்:- நான்கு முக்கிய அடையாளங்கள் அவர்களிடம் இருக்கும் (Characteristics)
1)முகப்பொலிவு: அவர்களின் முகத்தில் ஒரு அமைதியும், இறை நினைவின் (திக்ரு) ஒளியும் பிரதிபலிக்கும்.
2)பார்வை (பஸீரத்): அவர்கள் சாதாரண மனிதர்கள் பார்க்காத உண்மைகளைத் தங்கள் உள்ளுணர்வால் காண்பார்கள்.
3)தெளிவான முடிவு: எத்தகைய குழப்பமான சூழலிலும் அல்லாஹ்வின் உதவியால் சரியான முடிவை எடுப்பார்கள்.
4) மக்களின் அன்பு: காரணமே இன்றி நல்லவர்களின் உள்ளங்கள் அவர்களை நேசிக்கும்.
உஸ்மான் (ரலி) அவர்களின் உள்ளுணர்வு (பஸீரத்)
دخل رجل على عثمان بن عفان رضي الله عنه، وكان قد لقي امرأة في طريقه فنظر إليها، فلما نظر إليه عثمان قال: "يدخل أحدكم عليّ وفي عينيه أثر الزنا!"
فقال الرجل: "أوحيٌ بعد رسول الله صلى الله عليه وسلم؟"
فقال عثمان: "لا، ولكنها الفراسة والصِدق والتبصر، اتقوا فراسة المؤمن، فإنه ينظر بنور الله.”
ஒருமுறை ஒரு மனிதர் உஸ்மான் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களைச் சந்திக்க ஒருவர் வந்தார். வரும் வழியில் அவர் ஒரு அந்நியப் பெண்ணைப் பார்த்திருந்தார். அவர் உள்ளே வந்ததும் உஸ்மான் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் சொன்னார்கள்: "உங்களில் சிலர் தன் கண்களில் விபச்சாரத்தின் அடையாளத்தோடு ஏன் என்னிடம் வருகிறீர்கள்?" அந்த மனிதர் திடுக்கிட்டு, "உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்?" எனக் கேட்டார். அதற்கு உஸ்மான் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள்,
اتقوا فراسة المؤمن، فإنه ينظر بنور الله
"முஃமினின் பார்வையை அஞ்சுங்கள், ஏனெனில் அவர் அல்லாஹ்வின் ஒளியைக் கொண்டு பார்க்கிறார்" என்ற ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டார்கள். நூல் திர்மிதீ
ஃபிராஸத் (الفراسة) என்றால் என்ன?
அரபி மொழியில் 'ஃபிராஸா' என்பது ஒருவரின் வெளிப்படையான தோற்றம், முகம் அல்லது அசைவுகளை வைத்து அவருடைய உள்மனதில் உள்ள ரகசியங்களை அல்லது குணங்களைக் கண்டறியும் நுட்பமான அறிவைக் குறிக்கும். இது வெறும் யூகம் அல்ல, மாறாக அல்லாஹ் ஒரு முஃமினின் இதயத்தில் ஊற்றும் ஒரு ஞானம் (Intuition) ஆகும். "அல்லாஹ்வின் ஒளியைக் கொண்டு பார்த்தல்"
ஒரு முஃமின் தனது கண்களை ஹராமான (தடுக்கப்பட்ட) பார்வைகளிலிருந்து பாதுகாத்து, தனது இதயத்தைப் பொறாமை மற்றும் கபடத்திலிருந்து தூய்மைப்படுத்தும்போது, அந்த இதயம் ஒரு "படிகக் கண்ணாடி" போல மாறுகிறது.
அந்தத் தூய்மையான இதயத்தில் அல்லாஹ் தனது ஒளியைப் பாய்ச்சுகிறான்.
இதன் விளைவாக, சாதாரண மனிதர்களுக்குத் தெரியாத உண்மைகள், மறைவான விஷயங்கள் அல்லது ஒருவரின் குணாதிசயங்கள் அந்த முஃமினுக்குத் தெளிவாகத் தெரியும்.
இமாம் இப்னுல் கையிம் (ரஹ்) அவர்களின் விளக்கம்
அவர் தனது நூல்களில் குறிப்பிடுகிறார்: "இதயம் எவ்வளவு தூய்மையாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவு பலமானதாக இந்த 'ஃபிராஸா' (உள்ளொளி) இருக்கும். ஒரு கண்ணாடி எவ்வளவு சுத்தமாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவு தெளிவாக அதில் உருவம் தெரியும். அதுபோலவே முஃமினின் இதயமும்.”
நூல் பெயர்: தஃப்ஸீர் இப்னு கஸீர் (சூரா அந்-நூர் விளக்கம்)
இமாம் ஷாஃபி (ரஹ்) மற்றும் வக்கீ (ரஹ்)
இமாம் ஷாஃபி (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி) அவர்கள் கல்வியில் மிகச் சிறந்த மேதை. ஒருமுறை அவர் தான் கற்ற பாடங்கள் மறப்பதாக உணர்ந்தார்கள். தனது ஆசிரியர் இமாம் வக்கீ (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி) அவர்களிடம் இது குறித்து முறையிட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் சொன்னார்கள்: "கல்வி என்பது அல்லாஹ்வின் ஒளி. பாவங்கள் செய்பவர்களுக்கு அந்த ஒளி வழங்கப்படாது." உடனே இமாம் ஷாஃபி (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி) அவர்கள் தனது சிறிய தவறுகளுக்காகவும் மன்னிப்புத் தேடினார்கள்.
நூல் : திவான் அல்-ஷாஃபி
இமாம் கஸ்ஸாலி (ரஹ்) - ஞான ஒளி
இமாம் கஸ்ஸாலி ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் உலகின் மிகப்பெரிய அறிஞராகத் திகழ்ந்தும், தனக்குள்ளே ஏதோ ஒரு வெற்றிடம் இருப்பதை உணர்ந்தார்கள். பல ஆண்டுகள் தனிமையில் இறைவனைத் துதித்து, தன் இதயத்தைத் தூய்மைப்படுத்தினார்கள். அதன் பிறகு அவர்கள் எழுதிய நூல்கள் உலகிற்கே ஒளியைத் தந்தன. அவர்கள் சொன்னார்கள்: "அறிவு என்பது வெறும் ஏட்டுச் சுரைக்காய் அல்ல; அது அல்லாஹ் இதயத்தில் ஊற்றும் ஒரு ஒளி."
நூல் பெயர்: இஹ்யா உலூமித்தீன்
உமர் (ரலி) மற்றும் 'சாரியா' (ரலி)போர் நிகழ்வு
ஹிஜ்ரி 23-ஆம் ஆண்டு, பாரசீகத்தின் (ஈரான்) 'நிஹாவந்த்' என்ற இடத்தில் முஸ்லிம் படைகளுக்கும் பாரசீகர்களுக்கும் இடையே போர் நடந்து கொண்டிருந்தது. அந்தப் படைக்கு சாரியா பபின் ஸனீம் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் தளபதியாக இருந்தார். அதே சமயம், கலீஃபா உமர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் மதீனாவில் மஸ்ஜிதுந் நபவியில் ஜுமுஆ குத்பா (சொற்பொழிவு) நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தார்கள்.
உமர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் குத்பா ஓதிக்கொண்டிருந்தபோது, திடீரென உரத்த குரலில் சொற்பொழிவுக்குச் சம்பந்தமில்லாத ஒரு வாசகத்தைக் கூறினார்கள்:
"يا سارية الجبل، الجبل، من استرعى الذئب الغنم فقد ظلم"
(யா சாரியா! அல்-ஜபல்! அல்-ஜபல்!
சாரியாவே! ரலியல்லாஹு அன்ஹு மலையைக் கவனி! மலையின் பக்கம் திரும்பு!)
மதீனாவில் இருந்த மக்கள் இதைக் கேட்டு வியப்படைந்தனர். குத்பா முடிந்ததும் அலி (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் உமர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களிடம், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! எதற்காக அப்படிச் சத்தமிட்டீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு உமர் (ரலி), "பாரசீகத்தில் போர் நடப்பதையும், நமது படைக்கு எதிரிகள் பின்னால் இருந்து வந்து ஆபத்தை விளைவிக்கப் போவதையும் நான் கண்டேன். அதனால் அவர்களை எச்சரித்தேன்" என்றார்கள்.
சில வாரங்களுக்குப் பிறகு பாரசீகத்திலிருந்து செய்தி வந்தது. தளபதி சாரியா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் தரப்பிலிருந்து வந்த தகவலில்: "நாங்கள் போர்க்களத்தில் இக்கட்டான நிலையில் இருந்தோம். திடீரென உமர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் குரல் எங்களுக்குக் கேட்டது. அவர்கள் 'மலையை நோக்கித் திரும்பு' என்று சொன்னதைக் கேட்டு, நாங்கள் எங்கள் படைகளை மலையின் பாதுகாப்பை நோக்கி நகர்த்தினோம். அதன் பிறகு எங்களுக்கு வெற்றி கிடைத்தது" என்று கூறப்பட்டிருந்தது. * நூல் பெயர்: தாரிக் அல்-தபரி (வரலாற்று நூல்) மற்றும் அல்-பிதாயா வந்-நிஹாயா.
உமர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் தனது இதயத்தைச் சுத்தமாக வைத்திருந்ததால், அல்லாஹ் அவர்களுக்கு ஒரு "அகக் கண்ணைத்" (பஸீரத்) தந்திருந்தான். அதன் மூலம் மதீனாவில் இருந்துகொண்டே பல ஆயிரம் மைல்களுக்கு அப்பால் நடப்பதைப் பார்க்கும் ஆற்றல் அவர்களுக்குக் கிடைத்தது.
"ஒரு அடியான் நஃபிலான வணக்கங்கள் மூலம் என்னை நெருங்கும்போது, அவன் பார்க்கும் கண்ணாக, அவன் கேட்கும் காதாக நான் மாறிவிடுகிறேன்" என்ற ஹதீஸ் குத்ஸிக்கு இதுவே சான்று.
உமர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களிடம் இருந்த அந்த இயற்கை அறிவும் குர்ஆனின் ஒளியும் வஹி இணைந்ததால் ஏற்பட்ட "ஒளி மேல் ஒளி" தான் இந்த அதிசயத்திற்குக் காரணம்.
அபூபக்கர் ஸித்திக் (ரலி) அவர்களின் உள்ளுணர்வு (மறைவான செய்தி)
அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் மரணப்படுக்கையில் இருந்தபோது, தனது சொத்துக்களைப் பங்கு வைப்பது குறித்து ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் பேசினார்கள். அப்போது அவர்கள் சொன்னார்கள்: "ஆயிஷாவே! உனது இரண்டு சகோதரர்களும், உனது இரண்டு சகோதரிகளும் சமமாகப் பங்கிட்டுக் கொள்ளுங்கள்."
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் வியப்படைந்து கேட்டார்கள்: "தந்தையே! எனக்கு அஸ்மா என்ற ஒரு சகோதரி மட்டுமே இருக்கிறார். நீங்கள் ஏன் இரண்டு சகோதரிகள் என்று சொல்கிறீர்கள்?"
அதற்கு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், "எனது மனைவி ஹபீபா இப்போது கர்ப்பமாக இருக்கிறார். அவர் ஒரு பெண் குழந்தையைப் பெற்றெடுப்பார் என்பதை நான் காண்கிறேன்" என்றார்கள். அவர்கள் மரணித்த பிறகு, ஹபீபா (ரலி) அவர்களுக்குப் பெண் குழந்தை பிறந்தது (அவர் பெயர் உம்மு குல்தூம்).
விளக்கம்: மறைவான அறிவு (இல்முல் கைப்) அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே உரியது. ஆனால், அல்லாஹ் தனது ஒளியின் மூலம் தான் நாடிய அடியார்களுக்கு வரப்போகும் சில செய்திகளை முன்கூட்டியே காட்டித் தருகிறான் என்பதற்கு இது உதாரணம்.
நூல்: முவத்தா இமாம் மாலிக்.
கலீஃபா சுலைமான் பின் அப்துல் மலிக் அவர்கள் பெரும் படைகளோடும்,
அதிகாரத்தோடும் ஹஜ்ஜுக்குச் சென்றிருந்தார். அங்கே பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் மத்தியில் ஒரு மூதாட்டியை அவர் கவனித்தார். அந்த மூதாட்டியிடம் எந்தவித உலக ஆடம்பரமும் இல்லை, ஆனால் அவரிடம் இருந்த 'தேஜஸ்' (ஒளி) கலீஃபாவை ஈர்த்தது.
அவர் கஃபாவைச் சுற்றி வரும்போது (தவாஃப்), உலகமே அற்றுப்போனது போன்ற ஒரு பேரமைதியுடனும், ஆழ்ந்த இறையுணர்வோடும் இருந்தார். கலீஃபா அந்தப் பெண்ணின் முகத்தில் தெரிந்த பிரகாசத்தைக் கண்டு வியந்து அவரிடம் கேட்டார்:
கலீஃபா: "தாயே! உம்மிடம் நான் ஒரு விசித்திரமான அமைதியையும், முகத்தில் ஒரு அபூர்வமான ஒளியையும் காண்கிறேனே, அது எதனால்?"
மூதாட்டி: (மிகவும் நிதானமாகப் பதில் சொன்னார்) "யார் தனது அந்தரங்கத்தை (இதயத்தை) அல்லாஹ்வுக்காகச் சீர் செய்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவரது பகிரங்கத்தை (முகத்தை) ஒளியாக ஆக்குகிறான்."
அதாவது, ஒரு மனிதன் தனது உள்ளத்தை பொறாமை, கபடம், தற்பெருமை போன்ற அசுத்தங்களிலிருந்து சுத்தப்படுத்தி, அல்லாஹ் ஒருவனுக்காகவே அதை மாற்றிக்கொண்டால், அல்லாஹ் அந்த மனிதனின் வெளித்தோற்றத்திலும் ஒரு வசீகரத்தையும் ஒளியையும் கொடுத்துவிடுகிறான் என்பது அதன் பொருள்..
நூல்: ஹில்யத்துல் அவ்லியா
நாவடக்கம் மற்றும் ஹலாலான உணவு
ஒருமுறை அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் மஸ்ஜிதில் அமர்ந்திருந்தபோது, ஒரு மனிதர் அவரிடம் வந்து மிகவும் கவலையுடன் ஒரு கேள்வியைக் கேட்டார்:
"அல்லாஹ்வின் தூதரின் சகோதரர் மகனே! குர்ஆன் 'அல்லாஹ்வின் ஒளி' பற்றிப் பேசுகிறது. ஆனால் என் உள்ளம் இருட்டாக இருப்பதை நான் உணர்கிறேன். அந்த இறை ஒளியை நான் காண்பதற்கும், என் இதயத்தில் அதை ஏந்துவதற்கும் நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அளித்த அந்தப் பதில், ஆன்மீகத்தின் இரண்டு மிகமுக்கியமான தூண்களை (நாவடக்கம் மற்றும் ஹலாலான உணவு) அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தது.
1. நாவால் பொய் பேசுவதைத் தடுத்தல்
இப்னு அப்பாஸ் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் முதலில் சொன்னது: "உனது நாவால் பொய் பேசுவதை நிறுத்து."
பொய் என்பது ஆன்மீக ஒளியை அணைக்கக்கூடிய ஒரு கறுப்புப் புகையைப் போன்றது. ஒரு மனிதன் பொய் பேசும்போது அவரிடமிருந்து ஒரு துர்நாற்றம் வீசுவதாகவும், அதனால் அவரோடு இருக்கும் மலக்குகள் அவரை விட்டுத் தூரம் செல்வதாகவும் ஹதீஸ்கள் கூறுகின்றன.
வாய்மை (சத்தியம்) எங்கே இருக்கிறதோ அங்கேதான் 'நூர்' தங்கும். நாவால் உண்மையை மட்டுமே பேசுபவர்களின் இதயம் தூய்மையடைகிறது. அந்தத் தூய்மையே ஒளியைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடியாக மாறுகிறது.
2. வயிற்றை ஹராமால் நிரப்பாதிருத்தல்
அடுத்து அவர்கள் சொன்னது: "உனது வயிற்றை ஹராமால் (தடுக்கப்பட்டவற்றால்) நிரப்புவதை நிறுத்து."
உணவு என்பது உடலுக்கு மட்டுமல்ல, ஆன்மாவுக்கும் எரிபொருளாகும். ஹராமான உணவு (வட்டி, ஏமாற்றுதல், அநீதி மூலம் ஈட்டியது) இதயத்தை இறுகச் செய்துவிடும்.
ஒரு விளக்கு எரியத் தூய்மையான எண்ணெய் (சூரா நூரில் சொல்லப்பட்ட ஆலிவ் எண்ணெய் போல) எவ்வளவு அவசியமோ, அதுபோல இதயம் ஒளிர ஹலாலான உணவு அவசியம். ஹராமான உணவு உள்ளே சென்றால், அது ஈமான் எனும் விளக்கை அணைத்துவிடும்.
ஒருவன் இந்த இரண்டு காரியங்களைச் செய்துவிட்டால், அவனது இதயம் "மிஸ்பாஹ்" (விளக்கு) ஆக மாறிவிடும்.
அந்த விளக்கு ஒருமுறை ஏறிந்துவிட்டு அணைந்துவிடாது. அது 'அணையாத விளக்காக' (Permanent Light) மாறும்.
இதன் மூலம் அந்த மனிதனுக்குச் சத்தியம் எது, அசத்தியம் எது என்று பிரித்தறியும் 'புர்கான்' எனும் ஆற்றல் கிடைக்கும்.
இந்த ஒளியைப் பெற நாம் செய்ய வேண்டியது:
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கற்றுத் தந்த ஒரு பொன்மொழி:
إِنَّ النَّظْرَةَ سَهْمٌ مِنْ سِهَامِ إِبْلِيسَ مَسْمُومٌ، مَنْ تَرَكَهَا من مَخَافَتِي أَبْدَلْتُهُ إِيمَانًا يَجِدُ حَلاوَتَهُ فِي قَلْبِهِ" رواه الحاكم، والطبراني،
"யார் அல்லாஹ்வுக்காகத் தன் பார்வையைத் தாழ்த்திக் கொள்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவருக்கு அவரது இதயத்தில் ஒரு ஒளியை (நூரை) ஏற்படுத்துகிறான்; அதன் இனிமையை அவர் தனது உள்ளத்தில் உணர்வார்." நூல் தப்ரானி
அல்லாஹ்வின் ஒளி என்பது ஏதோ ஒரு தொலைதூர நட்சத்திரம் அல்ல; அது நம் ஒவ்வொருவரின் இதயத்திலும் விதைக்கப்பட்டுள்ள 'ஈமான்' எனும் விதை. சூரா அந்-நூர் 35-வது வசனம் நமக்கு உணர்த்தும் பாடம் இதுதான்:
நமது இதயம் எனும் கண்ணாடியை பாவங்கள், பொறாமை மற்றும் கபடத்திலிருந்து துடைத்துச் சுத்தமாக வைத்திருக்க வேண்டும்.
நமது எண்ணங்கள் மற்றும் செயல்கள் எனும் ஆலிவ் எண்ணெயை ஹலாலான வாழ்வின் மூலம் தூய்மையாக வைத்திருக்க வேண்டும்.
அப்போதுதான் அல்லாஹ்வின் வஹீ (குர்ஆன்) எனும் ஒளியால் நம் உள்ளம் பிரகாசிக்கும்.
நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அதிகாலையில் தொழுகைக்குச் செல்லும்போது ஓதிய, மிகவும் புகழ்பெற்ற இந்த 'நூர் துஆ' நம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் ஒளியைக் கேட்கும் உன்னதமான பிரார்த்தனையாகும்.
اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِي قَلْبِي نُورًا، وَفِي بَصَرِي نُورًا، وَفِي سَمْعِي نُورًا، وَعَنْ يَمِينِي نُورًا، وَعَنْ يَسَارِي نُورًا، وَفَوْقِي نُورًا، وَتَحْتِي نُورًا، وَأَمَامِي نُورًا، وَخَلْفِي نُورًا، وَاجْعَلْ لِي نُورًا
"இறைவா! என் இதயத்தில் ஒளியை ஏற்படுத்துவாயாக! என் பார்வையில் ஒளியை ஏற்படுத்துவாயாக! என் கேள்வியில் (காதுகளில்) ஒளியை ஏற்படுத்துவாயாக! என் வலதுபுறமும், என் இடதுபுறமும் ஒளியை ஏற்படுத்துவாயாக! எனக்கு மேலேயும், எனக்கு கீழேயும் ஒளியை ஏற்படுத்துவாயாக! எனக்கு முன்னாலும், எனக்குப் பின்னாலும் ஒளியை ஏற்படுத்துவாயாக! எனக்கு ஒரு (பேர) ஒளியை வழங்குவாயாக!"(நூல்: புகாரி,)
யா அல்லாஹ்! எங்கள் இதயங்களைச் ஸுராவில் நீ குறிப்பிட்ட அந்த கண்ணாடியைப் போலத் தூய்மையாக்குவாயாக. பொறாமை, கபடம், தற்பெருமை மற்றும் உலக மோகம் எனும் கறைகளை அகற்றி, உன் நினைவால் எங்கள் உள்ளங்களை ஒளிரச் செய்வாயாக.
யா அல்லாஹ்! எங்கள் உள்ளத்தில் ஈமான் எனும் விளக்கை ஏற்றி வைப்பாயாக. குர்ஆனின் வசனங்கள் எனும் ஒளியைக் கொண்டு, எங்கள் அறியாமை எனும் இருளை அகற்றுவாயாக. நபிமார்கள், ஸஹாபாக்கள் இறைநேசர்களுக்கு நீ வழங்கிய அந்த 'பஸீரத்' எனும் உள்ளொளியை எங்களுக்கும் வழங்குவாயாக.
யா அல்லாஹ்! எங்கள் கண்களை ஹராமான பார்வைகளிலிருந்து பாதுகாப்பாயாக. ஈமானின் இனிமையை எங்கள் நாவுகளுக்கும் இதயங்களுக்கும் சுவைக்கத் தருவாயாக.
யா அல்லாஹ்! கப்ரின் இருளில் உனது ஒளியைத் தந்து எங்களை ஆட்கொள்வாயாக. விசாரணை நாளில் மக்கள் அனைவரும் கவலையில் இருக்கும்போது, எங்களுக்கு உன் நிழலையும் ஒளியையும் தருவாயாக. ஸிராத்துல் முஸ்தகீம் பாலத்தை மின்னல் வேகத்தில் கடக்க உதவும் அந்தப் பேரொளியை (நூரை) எங்களுக்கு முழுமையாக்கிக் கொடுப்பாயாக. ஆமீன் யா ரப்பல் ஆலமீன்.
தொகுத்தவர்.
மவ்லவி B.முஹம்மது ராஃபி ரஷீதி.
தலைமை இமாம். மஸ்ஜிதே முபாரக் கிருஷ்ணாம்பேட்டை அரக்கோணம்.
Cell : +91 90949 86824.
முந்தைய பதிவுகள் வாசிக்க 👇 கிளிக் செய்யவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக