தராவீஹ் பயான் பிறை – 18
தலைப்பு : “நாவைப் பேணுதல் வெற்றிக்கான திறவுகோல்”
ஹிஜ்ரி 1447.
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله رب العالمين عدد خلقه ورضا نفسه وزنة عرشه ومداد كلماته الصلاة والسلام على رسول الله صلى الله عليه وسلم وعلى آله وأصحابه وأهل بيته أجمعين أما بعد
يٰۤـاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا ۙ
ஈமான் கொண்டவர்களே! நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்; (எந்நிலையிலும்) நேர்மையான சொல்லையே சொல்லுங்கள்.
(அல்குர்ஆன் : 33:70)
يُّصْلِحْ لَـكُمْ اَعْمَالَـكُمْ وَيَغْفِرْ لَـكُمْ ذُنُوْبَكُمْ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيْمًا
(அவ்வாறு செய்வீர்களாயின்) அவன் உங்களுடைய காரியங்களை உங்களுக்குச் சீராக்கி வைப்பான்; உங்கள் பாவங்களை உங்களுக்கு மன்னிப்பான்; அன்றியும் அல்லாஹ்வுக்கும் அவன் தூதருக்கும் எவர் கீழ்ப்படிகின்றாரோ, அவர் மகத்தான வெற்றி கொண்டு விட்டார். (அல்குர்ஆன் : 33:71)
இன்று தராவீஹ் தொழுகையில் ஓதப்பட்ட ஸூரத்துல் அஹ்ஸாப் அத்தியாயத்தில் முக்கியமான வசனங்களில் மேற்சொன்ன வசனத்தில் உண்மை பேச வேண்டும் சரியானதை பேச வேண்டும் நேர்மையாக பேச வேண்டும் என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான்.
இந்த வசனத்தில் வரும் 'ஸதீதா' என்ற வார்த்தைக்குப் பல ஆழமான அர்த்தங்கள் உள்ளன.
எத்தகைய சூழ்நிலையிலும் பொய் கலக்காமல் பேசுவது.
வீணான அரட்டை, புறம் பேசுதல் (Backbiting), கோள் சொல்லுதல் ஆகியவற்றைத் தவிர்ப்பது.
மற்றவர் மனம் நோகாமல், கனிவாகப் பேசுவது.
தனக்குச் சாதகமாக இல்லாவிட்டாலும் நீதியான பேச்சைப் பேசுவது.
நம்முடைய பேச்சு சரியாக அமைந்துவிட்டால், நம்முடைய மற்ற வணக்க வழிபாடுகளையும் அல்லாஹ் சீராக்கிவிடுவான்.
(பேச்சு சரியாக இருந்தால் உள்ளம் சரியாகும், உள்ளம் சரியாக இருந்தால் செயல்கள் சரியாகும்).
நாவைக் கட்டுப்படுத்துபவர்களின் பாவங்களை அல்லாஹ் மன்னிக்கிறான்.
அல்லாஹ்வின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்து நாவைப் பேணுபவர் மிகப்பெரிய வெற்றியை (சுவர்க்கத்தை) அடைவார்.
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்:-
مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَلْيَقُلْ خَيْرًا أَوْ لِيَصْمُتْ
"யார் அல்லாஹ்வையும் மறுமை நாளையும் நம்புகிறாரோ, அவர் நல்லதைப் பேசட்டும் அல்லது மௌனமாக இருக்கட்டும்." அறிவிப்பாளர்: அபூ ஹுரைரா ரலியல்லாஹு அன்ஹு நூல்:புகாரி
إِنَّ الْعَبْدَ لَيَتَكَلَّمُ بِالْكَلِمَةِ، مَا يَتَبَيَّنُ فِيهَا، يَزِلُّ بِهَا فِي النَّارِ أَبْعَدَ مِمَّا بَيْنَ الْمَشْرِقِ
"ஒரு அடியார் யோசிக்காமல் பேசும் ஒரு வார்த்தை, அவரை நரகத்தின் ஆழத்தில் தள்ளிவிடும்." அறிவிப்பாளர்: அபூஹுரைரா ரலியல்லாஹு அன்ஹு (நூல்:முஸ்லிம்)
الْمُسْلِمُ مَنْ سَلِمَ الْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَيَدِهِ
"முஸ்லிம் என்பவன் எவர்? அவனது நாவிலிருந்தும் கைகளிலிருந்தும் பிற மனிதர்கள் பாதுகாப்புப் பெறுகிறார்களோ அவரே உண்மையான முஸ்லிம்.
அறிவிப்பாளர் அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு" நூல்: புகாரி
தபூக் போர் (ஹிஜ்ரி 9)
தபூக் போர் கடும் கோடை காலத்தில் அறிவிக்கப்பட்டது. மதீனாவில் பேரீச்சம்பழங்கள் அறுவடைக்குத் தயாராக இருந்த நேரம். நீண்ட பயணம் மற்றும் கடும் வெயில் காரணமாகச் சில பலவீனமானவர்கள் போருக்குச் செல்லத் தொடங்கினார்கள்.
கஃபு இப்னு மாலிக் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் நல்ல உடல்நலத்துடனும், பயணத்திற்குத் தேவையான இரண்டு ஒட்டகங்களுடனும் இருந்தார்கள். ஆனால், "நாளை புறப்படலாம், மறுநாள் புறப்படலாம்" என்ற தாமதத்தினால் போர் படை புறப்பட்டுச் சென்றது, இவர்களால் கலந்துகொள்ள முடியாமல் போனது.
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் போர் முடிந்து திரும்பியதும், போரில் கலந்துகொள்ளாத சுமார் 80-க்கும் மேற்பட்ட நயவஞ்சகர்கள் (முனாஃபிக்குகள்) வந்து பொய்யான காரணங்களைச் சொல்லி, சத்தியம் செய்து தப்பித்துக் கொண்டனர்.
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களும் அவர்களின் வெளிப்படையான பேச்சை ஏற்றுக்கொண்டு அவர்களை மன்னித்துவிட்டார்கள்.
கஃபு ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுக்கு முன்னால் வந்தபோது, அவர்கள் நினைத்திருந்தால் ஒரு பொய்யைச் சொல்லித் தப்பித்திருக்கலாம். ஆனால் அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, உலகவாதிகளில் ஒருவரிடம் நான் அமர்ந்திருந்தால், ஏதோ ஒரு பேச்சைக் கூறி அவருடைய கோபத்திலிருந்து தப்பித்திருப்பேன். எனக்கு வாதிடும் திறமை (பேச்சாற்றல்) வழங்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், இன்று உங்களிடம் ஒரு பொய்யைச் சொல்லி உங்களை நான் திருப்திப்படுத்தினாலும், விரைவில் அல்லாஹ் என் மீது உங்கள் கோபத்தை வரவழைப்பான்.
நான் உண்மையைச் சொன்னால் நீங்கள் என் மீது கோபப்படலாம், ஆனால் அதன் முடிவில் அல்லாஹ்விடமிருந்து நன்மையை நான் எதிர்பார்க்கிறேன். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, எனக்கு எந்தக் காரணமும் இல்லை. நான் இவ்வளவு வசதியாக இருந்த காலம் வேறு எதுவுமில்லை."
உண்மை சொன்ன கஃபு ரலியல்லாஹு அன்ஹு மற்றும் அவர்களுடன் உண்மை சொன்ன மேலும் இருவரை முராரா இப்னு ரபீஃ, ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் மற்றும் ஹிலால் இப்னு உமையா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் பற்றி நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: "இவர்கள் உண்மையைச் சொல்லிவிட்டார்கள். அல்லாஹ் தீர்ப்பு வழங்கும் வரை காத்திருங்கள்."
அடுத்த 50 நாட்களுக்கு யாரிடமும் பேசக்கூடாது என்று அவர்களுக்குத் தடை விதிக்கப்பட்டது. அவர்களது நெருங்கிய உறவினர்கள் கூட பேசவில்லை. பூமி விசாலமாக இருந்தும் அவர்களுக்கு மிக நெருக்கடியாக மாறியது. ரோமானிய மன்னன் இவர்களுக்கு ஆதரவு தருவதாகக் கடிதம் அனுப்பியும், "இதுவும் ஒரு சோதனைதான்" என்று கஃபு ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் அந்தக் கடிதத்தை எரித்துவிட்டார்கள் (இறைவனுக்கு மாறு செய்ய விரும்பவில்லை).
கடைசியாக, அவர்களின் உண்மையைப் பாராட்டியும், அவர்கள் செய்த தவறை மன்னித்தும் அல்லாஹ் குர்ஆனில் வசனத்தை இறக்கினான்:
"மேலும் (போருக்குச் செல்லாது) நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்த அந்த மூவரையும் அல்லாஹ் மன்னித்தான். பூமி இவ்வளவு விசாலமாக இருந்தும் அது அவர்களுக்கு நெருக்கடியாகிவிட்டது.
" (ஸூரா அத்-தௌபா 9:118) வசனத்தை அல்லாஹ் இறக்கியருளினான்.
وَّعَلَى الثَّلٰثَةِ الَّذِيْنَ خُلِّفُوْا حَتّٰۤى اِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْاَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ اَنْفُسُهُمْ وَظَنُّوْۤا اَنْ لَّا مَلْجَاَ مِنَ اللّٰهِ اِلَّاۤ اِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوْبُوْا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
(அல்லாஹ்வின் உத்தரவை எதிர்பார்த்து) விட்டு வைக்கப்பட்டிருந்த மூவரையும், (அல்லாஹ் மன்னித்து விட்டான்;) பூமி இவ்வளவு விசாலமாக இருந்தும், அது அவர்களுக்கு நெருக்கமாகி அவர்கள் உயிர் வாழ்வதும் கஷ்டமாகி விட்டது - அல்லாஹ்(வின் புகழ்) அன்றி அவனைவிட்டுத் தப்புமிடம் வேறு அவர்களுக்கு இல்லையென்பதையும் அவர்கள் உணர்ந்து கொண்டார்கள் - ஆகவே, அவர்கள் பாவத்திலிருந்து அவர்கள் விலகிக் கொள்ளும் பொருட்டு, அவர்களை அல்லாஹ் மன்னித்தான்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் (தவ்பாவை ஏற்று) மன்னிப்பவனாகவும், மிக்க கிருபையுடையவனாகவும் இருக்கின்றான். (அல்குர்ஆன் : 9:118)
இந்த வசனம் இறங்கியதும் மதீனாவே மகிழ்ச்சியில் திளைத்தது. கஃபு ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் ஓடிச் சென்று நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களைச் சந்தித்தார்கள். நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் முகம் மகிழ்ச்சியால் சந்திரன் போல் பிரகாசித்தது.
மன்னிப்பு கிடைத்தவுடன் கஃபு (ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ் என்னை இந்த உண்மையின் காரணமாகவே காப்பாற்றினான். எனவே, இனி என் வாழ்நாள் முழுவதும் உண்மையை மட்டுமே பேசுவேன் என்பது நான் செய்யும் தௌபாவின் ஒரு பகுதியாகும்."
"சகோதரர்களே! கஃபு ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் அன்று ஒரு பொய் சொல்லி நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களைத் திருப்திப்படுத்தி இருக்கலாம். ஆனால் அல்லாஹ்வை ஏமாற்ற முடியாது என்று பயந்தார்கள்.
அந்த ஒரு 'உண்மை' அவர்களை 50 நாட்கள் கஷ்டப்படுத்தினாலும், கியாமத் நாள் வரை ஓதப்படும் குர்ஆன் வசனத்தின் மூலம் அவர்களைக் கண்ணியப்படுத்தியது. எனவே, ஸூரா அஹ்ஸாப் கூறுவது போல 'நேரான சொல்லையே சொல்லுங்கள்', அல்லாஹ் உங்கள் வாழ்வைச் சீராக்குவான்.”
ஹழரத் ஜுனைத் அல்-பக்தாதி (ரஹ்)
ஒருமுறை ஜுனைத் அல்-பக்தாதி அவர்கள் பள்ளிவாசலில் அமர்ந்திருந்தபோது, ஒரு ஏழை மனிதர் பிச்சை எடுப்பதைப் பார்த்தார். "இவ்வளவு ஆரோக்கியமாக இருக்கும் இந்த மனிதர் ஏன் உழைக்காமல் பிச்சை எடுக்கிறார்?" என்று தன் மனதிற்குள் ஒரு கணம் நினைத்தார். (அவர் நாவால் பேசவில்லை, உள்ளத்தால் எண்ணினார்). அன்று இரவு அவர் கனவில், அந்த ஏழை மனிதரின் உடலை உண்ணுமாறு பணிக்கப்பட்டார். திடுக்கிட்டு எழுந்த அவர், தன் நாவையும் எண்ணத்தையும் பேணத் தவறியதற்காக அந்த மனிதரைத் தேடிச் சென்று மன்னிப்புக் கேட்டார்கள்.
“முஸ்லிம் என்பவன் பிறர் நாவால் துன்புறாதவன்”
பிறரைப் பற்றித் தவறாகப் பேசுவது மட்டுமல்ல, தவறாக எண்ணுவது கூட ஆபத்தானது. நாவைப் பேணுவது என்பது உள்ளத்தைப் பேணுவதிலிருந்தே தொடங்குகிறது.
நூல்: தத்கிரத்துல் அவ்லியா (Tadhkirat al-Awliya) - ஃபரிதுத்தீன் அத்தார் (ரஹ்).
நாவின் தீமை
அபூபக்கர் சித்தீக் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் நபிகளாரின் உற்ற தோழர் மற்றும் சொர்க்கவாசி என்று நற்செய்தி சொல்லப்பட்டவர். அப்படிப்பட்ட உத்தமமான ஒரு மனிதர், ஒருமுறை ஒரு தனி அறையில் அமர்ந்து தனது நாவைப் பிடித்து பலமாக இழுத்துக் கொண்டிருந்தார்.
அப்போது அந்தப் பக்கம் வந்த உமர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் திகைத்துப் போய் கேட்டார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதரின் பிரதிநிதியே (கலீஃபாவே)! என்ன செய்கிறீர்கள்? உங்கள் நாவையே ஏன் இப்படித் துன்புறுத்துகிறீர்கள்?"
அதற்கு அபூபக்கர் சித்தீக் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் கண்கலங்கியபடி ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க பதிலைச் சொன்னார்கள்:
"உமரே! இந்த நாவுதான் என்னை அழிவுப்பாதைக்குக் கொண்டு செல்லும் இடங்களுக்கு (பாவங்களின் பக்கம்) இழுத்துச் செல்கிறது. எனவேதான் இதை நான் கட்டுப்படுத்துகிறேன்."
சுயபரிசோதனை (Self-Accountability): சொர்க்கவாசி என்று உறுதி செய்யப்பட்ட அபூபக்கர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களே தனது நாவைப் பற்றி இவ்வளவு பயந்தார்கள் என்றால், நம்முடைய நிலை என்ன? நாம் பேசும் பேச்சுகள், கிண்டல்கள், புறம் பேசுதல் குறித்து நாம் எவ்வளவு எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும் என்பதை இது காட்டுகிறது.
ஒரு மனிதன் நரகில் விழுவதற்கு அவனது நாவே பெரும் காரணமாக இருக்கிறது என்பதை அவர்கள் ஆழமாக உணர்ந்திருந்தார்கள்.
தேவையற்ற பேச்சுக்களைத் தவிர்த்து, அல்லாஹ்வைப் புகழ்வதற்கும் நல்ல விஷயங்களைப் பேசுவதற்கும் மட்டுமே நாவைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்கு இது ஒரு பாடமாகும். நூல்: முவத்தா இமாம் மாலிக் (Muwatta Imam Malik): ஹதீஸ் எண்: 3619.
உண்மையும் நாவடக்கமும் தந்த விடுதலை
ஹஜ்ஜாஜ் இப்னு யூசுப் ஒருமுறை தனது ஆட்சிக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்த ஒரு கூட்டத்தைக் கைது செய்தார்.
அவர்களில் ஒரு வாலிபரும் இருந்தார். ஹஜ்ஜாஜ் அந்த இளைஞனை அழைத்து, அவனது குடும்பத்தைப் பற்றியும், கிளர்ச்சியில் அவரது பங்கு பற்றியும் விசாரித்தார்.
நேர்மையான பதில்: ஹஜ்ஜாஜ் மிகவும் கோபக்காரர் என்பதால், அந்த இளைஞன் பயந்துபோய் பொய் சொல்லியிருக்கலாம். ஆனால், அந்த இளைஞன் மிக நிதானமாக, கவித்துவமான மொழியில், ஆனால் துணிச்சலாக உண்மையைச் சொன்னார்கள்.
ஹஜ்ஜாஜ் அவரிடம் கேட்டார்: "என்னைப்பற்றி நீ என்ன நினைக்கிறாய்?"
அந்த இளைஞன் அஞ்சாமல்: "நீர் பூமியில் ஒரு கொடுங்கோலன், ஆனால் அல்லாஹ் உம்மை ஒரு தண்டனையாகவே எங்கள் மீது சாட்டியிருக்கிறான்" என்று உண்மையை முகத்தில் அடித்தார் போலக் கூறினார்.
சுற்றியிருந்தவர்கள் அந்த இளைஞனின் தலை உருளப்போகிறது என்று நினைத்தனர். ஆனால், அந்த இளைஞனின் பேச்சில் இருந்த நேர்மையும் (Honesty), அவர் வார்த்தைகளைத் தேர்ந்தெடுத்த நாவடக்கமும் (Art of Speech) ஹஜ்ஜாஜைக் கட்டிப்போட்டது. பொய் சொல்லித் தப்பிக்க முயலாமல், உண்மையை கண்ணியமாகச் சொன்ன அந்தத் துணிச்சலைப் பார்த்த ஹஜ்ஜாஜ், அவனைக் கொல்வதற்குப் பதிலாக அவனுக்குப் பொற்காசுகளைப் பரிசாக அளித்து விடுவித்தார்.
அப்போது ஹஜ்ஜாஜ் சொன்ன புகழ்மிக்க வாசகம்:
"இந்த இளைஞனின் நாவே இவனைக் கொன்றிருக்க வேண்டும், ஆனால் அதே நாவே இவனைக் காப்பாற்றியும் விட்டது."
(அந்த இளைஞரின் பெயர் பல்வேறு வரலாற்று நூல்களில் இப்ராஹீம் இப்னு ஸாலிஹ் (Ibrahim ibn Salih) அல்லது ஒரு சில குறிப்புகளில் யஹ்யா இப்னு யஃமர் (Yahya ibn Ya'mar) என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது.)
மரண பயம் வந்தபோதும் அந்த இளைஞர் பொய் சொல்லவில்லை. "நேரான சொல்லையே" சொன்னார். நாம் இக்கட்டான நேரத்தில் பொய் சொன்னால் தப்பித்துவிடலாம் என்று நினைக்கிறோம், ஆனால் உண்மையில் "உண்மை" மட்டுமே நமக்கு நிரந்தர விடுதலையைத் தரும்.
நூல்:அல்-பிதாயா வந்-நிஹாயா (Al-Bidayah wan-Nihayah): இமாம் இப்னு கதீர் (ரஹ்)
ஃபுலைல் இப்னு இயாள் (ரஹ்) - நாவடக்கத்தின் ஆழம்
இவர்கள் அடிக்கடி ஒரு கருத்தைச் சொல்வார்கள்: "யார் தனது பேச்சை (நாவை) தனது அமல்களில் ஒன்றாகக் கருதுகிறாரோ, அவரது பேச்சு குறைந்துவிடும்." அதாவது, நாம் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் நாளை மறுமையில் ஒரு 'அமலாக' விசாரிக்கப்படும் என்று உணர்ந்தால், நாம் வீணான பேச்சுகளை விட்டுவிடுவோம். அவர் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் மிகக்குறைவாகவே பேசினார்கள்; பேசுவதெல்லாம் நன்மையாகவே இருந்தது.
நூல்: ஹில்யதுல் அவ்லியா (Hilyat al-Awliya) - அபூ நுஐம் அல்-அஸ்பஹானி (ரஹ்).
"உண்மையின் தந்தை"
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அபூ தர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் நேர்மையைக் கண்டு வியந்து இப்படிக் கூறினார்கள்:
"இந்த நீல நிற வானத்தின் கீழ், இந்தப் பூமிப்பரப்பின் மேல், அபூ தரை விட உண்மையான பேச்சாளர் எவருமில்லை."
(நூல்: திர்மிதி
இந்த ஒரு வாசகமே அவர்கள் எத்தகைய 'நேரான சொல்லுக்கு' சொந்தக்காரர் என்பதற்குப் போதுமான சான்றாகும்.
தபூக் போரின் போது, அபூ தர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் ஒட்டகம் மிகவும் பலவீனமாக இருந்ததால், அவரால் மற்றவர்களுடன் சேர்ந்து பயணிக்க முடியவில்லை. இடையில் அவர் தங்கிவிட்டார். நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம் சிலர், "அபூ தர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் பின் தங்கிவிட்டார்" என்று சொன்னபோது, நபிகளார், "அல்லாஹ் நாடினால் அவர் நம்முடன் வந்து சேர்வார்" என்றார்கள்.
சிறிது நேரம் கழித்து, பாலைவனத்தில் தூரத்தில் ஒருவர் நடந்து வருவதைக் கண்டனர். அவர் வேறு யாருமல்ல, தன் ஒட்டகம் நடக்க முடியாததால், அதன் மேல் இருந்த மூட்டைகளைத் தன் முதுகில் சுமந்து கொண்டு கால்நடையாகவே வந்த அபூ தர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் தான். இதைக் கண்ட நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் நெகிழ்ச்சியுடன் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் அபூ தர் மீது கருணை காட்டுவானாக! அவர் தனித்தே நடக்கிறார், தனித்தே மரணிப்பார், (மறுமையில்) தனித்தே எழுப்பப்படுவார்."
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மறைவுக்குப் பிறகு, உஸ்மான் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் ஆட்சிக்காலத்தில், மக்கள் மத்தியில் ஆடம்பரமும், செல்வச் செழிப்பும் அதிகரிக்கத் தொடங்கியது.
இதைக் கண்ட அபூ தர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் மிகவும் கவலைப்பட்டார்கள். அவர் ஸூரா அத்-தௌபாவின் 34-வது வசனத்தை (தங்கம் மற்றும் வெள்ளியைச் சேமித்து வைப்பவர்களுக்குக் கடும் வேதனை உண்டு என்ற வசனத்தை) உரக்க ஓதி, ஆட்சியாளர்களையும் செல்வந்தர்களையும் கடுமையாக விமர்சித்தார்கள். "உங்களிடம் தேவைக்கு அதிகமாக இருக்கும் செல்வத்தைத் தர்மம் செய்யுங்கள்" என்று அவர் உண்மையை முகத்தில் அடித்தார் போலப் பேசினார்கள்.
அவரது இந்தத் துணிச்சலான மற்றும் கடுமையான உண்மைப் பேச்சு சமூகத்தில் சலசலப்பை ஏற்படுத்தியது. இதனால் அவர்கள் மதீனாவிலிருந்து வெளியேறி, 'ரபதா' (Rabadhah) என்ற மக்கள் நடமாட்டமில்லாத தனிமையான பகுதிக்குச் சென்று வாழ வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது.
தன்னுடைய பேச்சினால் உலக சுகபோகங்களை அவர்கள் இழந்தார்கள், நண்பர்களை இழந்தார்கள், இறுதியில் தனிமைப்படுத்தப்பட்டார்கள். ஆனால், தான் கொண்ட கொள்கையிலும், உண்மையைச் சொல்வதிலும் அவர் ஒருபோதும் பின்வாங்கவில்லை.
அவர்கள் ரபதாவில் மரணிக்கக் கிடந்தபோது, அங்கே அவரது மனைவியைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. நபிகளார் முன்னரே சொன்னது போலவே, அந்த மாபெரும் உண்மையாளர் ஒரு பாலைவனத்தின் ஓரத்தில் தனிமையிலேயே மரணித்தார்.
அபூ தர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் நினைத்திருந்தால் மற்றவர்களைப் போல மௌனமாக இருந்து சுகபோகங்களை அனுபவித்திருக்கலாம். ஆனால், 'நேரான சொல்லையே சொல்லுங்கள்' என்ற குர்ஆனின் கட்டளைக்கு அவர் தலைவணங்கினார். உண்மை பேசுவதால் இந்த உலகில் அவர்கள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம், ஆனால் அல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் அவர்கள் மிக உயர்ந்த அந்தஸ்தைப் பெற்றார்கள்.
உண்மை பேசினால் சில உறவுகள் பிரியலாம், உலகம் நம்மைத் தனியாக விடலாம். ஆனால், நம்மைப் படைத்த அல்லாஹ் நம்முடன் இருப்பான் என்பதற்கு அபூ தர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் வாழ்க்கை ஒரு மாபெரும் பாடம்."
நூல்: முஸ்லிம், அல் பிதாயா வந்நிஹாயா
உமர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு
"مَنْ كَثُرَ كَلَامُهُ كَثُرَ سَقَطُهُ، وَمَنْ كَثُرَ سَقَطُهُ قَلَّ حَيَاؤُهُ، وَمَنْ قَلَّ حَيَاؤُهُ قَلَّ وَرَعُهُ، وَمَنْ قَلَّ وَرَعُهُ مَاتَ قَلْبُهُ"
"யாருடைய பேச்சு அதிகமாகிறதோ, அவருடைய தவறுகளும் அதிகமாகும். யாருடைய தவறுகள் அதிகமாகிறதோ, அவருடைய வெட்கம் குறையும். யாருடைய வெட்கம் குறைகிறதோ, அவருடைய பேணுதலற்ற தன்மை (தக்வா) குறையும். யாருடைய தக்வா குறைகிறதோ, அவருடைய இதயம் மரணிக்கும்.”
பேச்சு அதிகரித்தல்: தேவையில்லாமல் அதிகம் பேசுபவர்கள் அறியாமலேயே தவறுகளில் விழுந்துவிடுவார்கள்.
வெட்கம் குறைதல்: தவறுகள் அதிகமாகும்போது, அந்தத் தவறைப் பற்றிய குற்ற உணர்வும் (வெட்கமும்) மனிதனிடம் மெல்ல மெல்லக் குறையத் தொடங்கும்.
பேணுதல் (தக்வா) குறைதல்: வெட்கம் போய்விட்டால், ஹலால் - ஹராம் பேணும் அந்த 'வரஃ' (தக்வா) எனும் குணம் மறைந்துவிடும்.
இதய மரணம்: தக்வா இல்லாத இதயத்தில் இறை நினைவு இருக்காது. இறுதியில் அந்த இதயம் ஆன்மீக ரீதியாக மரணித்துவிடும்.
நூல்: அல்-ஸுஹ்த் (Kitab al-Zuhd)
சமூக வலைதளங்களில் கவனம்
நாம் டைப் செய்யும் ஒவ்வொரு கமெண்ட்டும், ஷேர் செய்யும் செய்தியும் நம்முடைய 'பேச்சு' தான். அது உண்மையானதா என்பதை உறுதிப்படுத்தாமல் பகிரக்கூடாது.
கோபத்தில் வரும் வார்த்தைகள் பிற்காலத்தில் வருத்தத்தைத் தரும். அந்த நேரத்தில் மௌனமாக இருப்பது சிறந்தது.
ஒருவருடைய குறையை அவரிடம் நேராகச் சொல்வதை விட, பிறரிடம் பரப்பாமல் இருப்பது நாவைப் பேணுவதாகும்.
நாவால் ஏற்படும் காயங்கள் மருந்தினால் ஆறாது. எனவே, நம்முடைய நாவுகளை 'நேரான சொற்களைப் பேசும் நாவுகளாக'
உத்தம ஸஹாபாக்கள் மற்றும் இறைநேசர்களின் வாழ்வும் நமக்குச் சொல்லும் செய்தி ஒன்றுதான்: "நம்முடைய நாவே நமது நரகத்திற்கும் சுவர்க்கத்திற்கும் வாயிலாக அமையும்."
நாம் நம்முடைய நாவைக் கட்டுப்படுத்தினால், அல்லாஹ் நம்முடைய மற்ற எல்லா வணக்கங்களையும் (தொழுகை, நோன்பு, தர்மம்) அங்கீகரித்துச் சீராக்கிவிடுவதாக வாக்குறுதி அளிக்கிறான். நாம் ஒருபோதும் மறக்கக் கூடாது—மறுமையில் நம் கைகளும் கால்களும் சாட்சி சொல்லும் போது, நம் நாவு பேசிய ஒவ்வொரு பொய்யும், ஒவ்வொரு புறமும் அங்கே ஆதாரமாக நிறுத்தப்படும்.
"யா அல்லாஹ்! மிகப்பலவீனமான எங்களை மன்னிப்பாயாக. எங்களுடைய நாவுகளை உண்மையான நாவுகளாகவும், உன்னை எப்போதும் திக்ரு செய்யும் நாவுகளாகவும் மாற்றித் தருவாயாக.
யா அல்லாஹ்! யாருடைய மனதையும் புண்படுத்தும் சொற்கள் எங்கள் நாவிலிருந்து வராமல் எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக. பொய், புறம், கோள் சொல்லுதல் மற்றும் வீணான பேச்சுகளிலிருந்து எங்கள் நாவுகளுக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பாயாக.
யா அல்லாஹ்! எங்கள் பேச்சைச் சீராக்கி, அதன் மூலம் எங்கள் செயல்களையும் சீராக்கி, எங்களுக்கும் எங்கள் பெற்றோர்களுக்கும், குடும்பத்தினருக்கும் ஜன்னத்துல் ஃபிர்தவ்ஸ் எனும் உயரிய சொர்க்கத்தை வழங்குவாயாக. ஆமீன், ஆமீன் யாரப்பல் ஆலமீன்."
வ ஆகிரு தஃவானா அனில் ஹம்துலில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்.
(அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரக்காத்துஹு
தொகுத்தவர்.
மவ்லவி B.முஹம்மது ராஃபி ரஷீதி.
தலைமை இமாம். மஸ்ஜிதே முபாரக் கிருஷ்ணாம்பேட்டை அரக்கோணம்.
Cell : +91 90949 86824.
முந்தைய பதிவுகள் வாசிக்க 👇 கிளிக் செய்யவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக