தராவீஹ் பயான் பிறை – 14
தலைப்பு : “ அகிலத்தின் பேரருள் அண்ணல் நபி”
ஹிஜ்ரி 1447.
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله رب العالمين عدد خلقه ورضا نفسه وزنة عرشه ومداد كلماته الصلاة والسلام على رسول الله صلى الله عليه وسلم وعلى آله وأصحابه وأهل بيته أجمعين أما بعد
وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ
"நபியே! நாம் உம்மை அகிலத்தாருக்கெல்லாம் ஓர் அருட்கொடையாகவே அன்றி அனுப்பவில்லை."
இன்று தராவீஹ் தொழுகையில் ஓதப்பட்ட ஸூரா அன்பியா அத்தியாயத்தில் மேற்சொன்ன இந்த வசனத்தின் விளக்கம்
நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மனிதர்களுக்கு மட்டும் ரஹ்மத் (அருள்) அல்ல, மாறாக படைக்கப்பட்ட அனைத்திற்கும் அவர்கள் ஒரு பெரும் கருணையாகத் திகழ்ந்தார்கள்.
நிச்சயமாக, "அகிலத்திற்கும் ரஹ்மத்" (அகிலங்களின் அருட்கொடை) என்ற கருப்பொருளை ஒட்டி, நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் வாழ்விலிருந்து சில முக்கிய அம்சங்களை இன்னும் ஆழமாக இங்கே காணலாம்:
பகைவர்களுக்கும் அருளாக அமைந்தவர்கள்:
மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்கு அவர்கள் சென்ற போதும், தாயிஃப் நகரில் கல்லால் அடிபட்டு இரத்தம் சிந்தியபோதும், வானவர் ஜிப்ரயீல் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் வந்து "தாங்கள் அனுமதித்தால் இந்த இரு மலைகளுக்கிடையே இவர்களை நசுக்கி அழித்துவிடுகிறேன்" என்று கூறியபோது, நபிகளார் மறுத்துவிட்டார்கள். "வேண்டாம், இவர்கள் அறியாதவர்கள். இவர்களின் சந்ததிகளாவது நேர்வழி பெறுவார்கள்" என்று கூறி அவர்களுக்காகப் பிரார்த்தித்தார்கள். இதுவே "அகிலங்களின் அருட்கொடை" என்பதற்குச் சான்று.
நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் "எதிரிகளுக்கும் அருளாக" திகழ்ந்தார்கள் என்பது வெறும் வார்த்தையல்ல, அது வரலாற்றில் பலமுறை நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மை. தன்னை அழிக்க நினைத்தவர்களிடமும் அவர்கள் காட்டிய அந்த உயரிய பண்புதான் பலரை இஸ்லாத்தின் பக்கம் ஈர்த்தது.
தாயிஃப் நகரத்து இன்னல்கள்:
நபிகளார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் தாயிஃப் நகருக்கு ஏகத்துவத்தைப் போதிக்கச் சென்றபோது, அங்கிருந்தவர்கள் சிறுவர்களை ஏவி விட்டு கல்லால் அடித்துத் துன்புறுத்தினார்கள். நபிகளாரின் உடல் முழுவதும் ரத்தம் வழிந்து காலணிகளில் உறைந்து போனது. அப்போது மலையக வானவர் வந்து, "தாங்கள் உத்தரவிட்டால் இந்த இரு மலைகளையும் ஒன்றாகச் சேர்த்து இந்த நகரையே அழித்து விடுகிறேன்" என்றார்.
ஆனால், அருட்கொடையான நபிகளார், "வேண்டாம், இவர்கள் அறியாதவர்கள். இவர்களுக்குப் பின் வரும் சந்ததியினராவது உண்மையை உணர்ந்து இறைவனை வணங்குவார்கள் என நான் நம்புகிறேன்" என்று கூறி அவர்களுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.
மக்கா வெற்றியின் போது காட்டிய மன்னிப்பு:
20 ஆண்டுகாலம் தன்னைத் துன்புறுத்தி, தன் தோழர்களைக் கொன்று, தன்னைப் பிறந்த மண்ணை விட்டு வெளியேற்றிய மக்கா குறைஷிகள், மக்கா வெற்றியின் போது நபிகள் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் முன்னால் பயந்து நடுங்கி நின்றார்கள். அன்று ஒரு வார்த்தை சொல்லியிருந்தால் அத்தனை பேரையும் தண்டித்திருக்க முடியும்.
ஆனால் நபிகளார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கேட்டார்கள்: "உங்களை நான் என்ன செய்வேன் என்று நினைக்கிறீர்கள்?". அதற்கு அவர்கள் "தாங்கள் கண்ணியமான சகோதரர்" என்றனர். உடனே நபிகளார், ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள்"இன்று உங்கள் மீது எந்தப் பழிதீர்ப்பும் இல்லை, நீங்கள் அனைவரும் விடுவிக்கப்பட்டவர்கள் (சென்று வாருங்கள்)" என்று பொது மன்னிப்பு வழங்கினார்கள். வரலாற்றில் இது போன்ற ஒரு மன்னிப்பை எங்கும் காண முடியாது.
ஹப்பார் இப்னுல் அஸ்வத் என்பவரின்
நபிகளாரின் மகள் ஜைனப் (ரலியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்கள் மக்காவிலிருந்து ஹிஜ்ரத் செய்யும்போது, இந்த ஹப்பார் என்பவர் அவர்களை ஈட்டியால் குத்திக் கீழே தள்ளினார். இதனால் ஜைனப் (ரலியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்களின் கரு கலைந்து பெரும் துன்பத்திற்கு ஆளானார்கள். பின்னர் இவர் மதீனா வந்து மன்னிப்புக் கேட்டபோது, தனது மகளுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதியைத் தாண்டி, அவரை நபிகளார் மன்னித்து இஸ்லாத்தை ஏற்கச் செய்தார்கள்.
எதிரிகளை அழிப்பதை விட, அவர்களின் உள்ளங்களை அன்பால் வெல்வதையே நபிகளார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் சிறந்த வெற்றியாகக் கருதினார்கள். "உமக்குத் தீங்கு செய்தவருக்கும் நீர் நன்மை செய்வீராக" என்ற குர்ஆனின் போதனையைத் தனது வாழ்வின் ஒவ்வொரு நொடியிலும் கடைப்பிடித்தார்கள்.
இதனால்தான் அவர்கள் "அகிலங்களின் அருட்கொடை" என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
அடிமைகளுக்கும் ஏழைகளுக்கும் விடிவெள்ளி
சமூகத்தில் நசுக்கப்பட்ட அடிமைகளுக்கு உரிமை பெற்றுத் தந்தார்கள். "உண்ணுவதை அவர்களுக்குக் கொடுங்கள், உடுத்துவதை அவர்களுக்குக் கொடுங்கள்" என்று கூறி, மனிதநேயத்தைப் போதித்தார்கள். அன்னை கதீஜா (ரலியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்கள் வழங்கிய அடிமையான ஸைத் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களை விடுவித்து, அவரைத் தனது மகனைப் போல நேசித்தார்கள்.
உயிரினங்கள் மீதான கருணை
"ஒவ்வொரு ஈரமான கல்லீரலுக்கும் (உயிரினத்திற்கும்) செய்யும் நன்மையில் கூலி இருக்கிறது" என்பது அவர்களின் பொன்மொழி.
நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மனிதர்களுக்கு மட்டுமல்ல, வாயில்லாப் பிராணிகளுக்கும் ஒரு பெரும் அருட்கொடையாகத் திகழ்ந்தார்கள். மிருகங்களை வதைப்பதையும், அவற்றைச் சுமையாகக் கருதுவதையும் வன்மையாகக் கண்டித்தார்கள்.
பசித்த ஒட்டகத்தின் கண்ணீர்
ஒருமுறை நபிகளார் ஒரு அன்சாரித் தோழரின் தோப்புக்குச் சென்றபோது, அங்கிருந்த ஒரு ஒட்டகம் நபிகளாரைக் கண்டதும் கண்ணீர் வடித்தது. அதனருகே சென்ற நபிகளார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அதன் தலையைத் தடவிக் கொடுத்து, அதன் உரிமையாளரை அழைத்து, "இந்த வாயில்லாப் பிராணியின் விஷயத்தில் நீ அல்லாஹ்வைப் பயப்பட வேண்டாமா? நீ இதற்குச் சரியாகத் தீனி போடுவதில்லை என்றும், வேலை வாங்கி இதனைத் துன்புறுத்துவதாகவும் இது என்னிடம் முறையிடுகிறது" என்று கண்டித்தார்கள்.
பறவையின் குஞ்சுகளுக்காகப் பரிந்துரை
ஒரு பயணத்தின் போது, ஒரு தோழர் ஒரு பறவையின் கூட்டிலிருந்து அதன் குஞ்சுகளை எடுத்துவிட்டார். அந்தத் தாய்ப்பறவை தன் குஞ்சுகளைத் தேடி அலறியபடி நபிகள் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தலைக்கு மேல் பறந்தது. உடனே நபிகளார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், "இதன் குஞ்சுகளை எடுத்து இந்தப் பறவையைத் துடிக்க வைத்தவர் யார்? உடனே அதன் குஞ்சுகளை அதனிடமே ஒப்படைத்து விடுங்கள்" என்று கட்டளையிட்டார்கள்.
தாகித்த நாய்க்குத் தண்ணீர்
ஒரு மனிதர் தாகத்தினால் வாடிக்கொண்டிருந்த ஒரு நாயைக் கண்டு, கிணற்றில் இறங்கித் தனது காலணியில் தண்ணீர் மொண்டு வந்து அந்த நாய்க்குப் புகட்டினார். இதைக் குறிப்பிட்ட நபிகளார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அந்தச் செயலுக்காக இறைவன் அவருக்குச் சொர்க்கத்தை வழங்கினான் என்றார்கள். தோழர்கள், "மிருகங்களுக்கு உதவும்போதும் நமக்குக் கூலி கிடைக்குமா?" எனக் கேட்டதற்கு, "ஒவ்வொரு உயிர் உள்ள பிராணிக்குச் செய்யும் நன்மையிலும் கூலி இருக்கிறது" என்று பதிலளித்தார்கள்.
மிருகங்களை வதைக்கத் தடை
மிருகங்களின் முகத்தில் சூடு போடுவதையும், அவற்றைக் கட்டி வைத்து அம்பு எய்து விளையாடுவதையும் நபிகளார் தடை செய்தார்கள். மேலும், "மிருகங்களைச் சுமந்து செல்லும் வாகனங்களாகப் பயன்படுத்தும்போது மட்டும் அவற்றின் மீது ஏறுங்கள்; மற்ற நேரங்களில் அவற்றைத் தவிசுகளாக (நாற்காலிகளாக) மாற்றி அமர்ந்து கொள்ளாதீர்கள்" என்று அறிவுறுத்தினார்கள்.
அறுக்கும்போதும் காட்டிய கருணை
உணவிற்காக ஒரு பிராணியை அறுக்கும்போது கூட அது துன்பப்படக்கூடாது என்பதில் கவனமாக இருந்தார்கள். "நீங்கள் அறுக்கும்போது கத்தியை நன்றாகத் தீட்டிக் கொள்ளுங்கள்; அந்தப் பிராணியைத் துன்புறுத்தாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள். ஒருமுறை ஒருவர் ஆட்டைக் கீழே தள்ளிவிட்டு அதன் முன்னால் கத்தியைத் தீட்டிக் கொண்டிருந்ததைக் கண்டு, "நீ அந்தப் பிராணியை இரண்டு முறை கொல்லப் போகிறாயா? அதைக் கீழே தள்ளுவதற்கு முன்பே கத்தியைத் தீட்டியிருக்க வேண்டாமா?" என்று கோபித்துக் கொண்டார்கள்.
"பூமியில் உள்ளவர்கள் மீது நீங்கள் கருணை காட்டுங்கள், வானத்தில் உள்ளவன் (இறைவன்) உங்கள் மீது கருணை காட்டுவான்."
குழந்தைகளிடம் காட்டிய பேரன்பு
நபிகளார் தொழுகையில் இருக்கும்போது, அவர்களின் பேரப்பிள்ளைகள் முதுகில் ஏறினால், அவர்கள் கீழே விழக்கூடாது என்பதற்காகத் தனது ஸஜ்தாவை (நெற்றி நிலத்தில் படும் நிலை) நீட்டிப்பார்கள். வழியில் குழந்தைகளைக் கண்டால் முதலில் ஸலாம் கூறி, அவர்களுடன் நலம் விசாரிப்பார்கள்.
நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் குழந்தைகளின் மீது காட்டிய அன்பு, "அகிலத்தின் அருட்கொடை" என்பதற்கு மற்றுமொரு சிறந்த சான்றாகும். அக்கால அரபுச் சமூகத்தில் பெண் குழந்தைகளைச் சுமையாகக் கருதி உயிருடன் புதைத்த கொடுமை நிலவியபோது, குழந்தைகளை சொர்க்கத்தின் பூக்களாகவும், இறைவனின் அருளாகவும் போற்றினார்கள்.
பெண் குழந்தைகளுக்கு வழங்கிய கண்ணியம்
பெண் குழந்தைகளைப் பெற்றெடுப்பது இழிவாகக் கருதப்பட்ட காலத்தில், "எவர் இரண்டு பெண் குழந்தைகளை அவர்கள் பருவ வயதை அடையும் வரை (நல்ல முறையில்) வளர்க்கிறாரோ, அவரும் நானும் மறுமை நாளில் இதோ இப்படி இருப்போம்" என்று கூறி தனது இரண்டு விரல்களைச் சேர்த்துக் காட்டினார்கள். பெண் குழந்தைகள் இறைவனின் ஆசீர்வாதம் என்பதைச் செயலில் காட்டினார்கள்.
பேரப்பிள்ளைகளிடம் காட்டிய அபரிமிதமான அன்பு
நபிகளார் தொழுகையில் ஸஜ்தா (நெற்றி நிலத்தில் படும் நிலை) செய்யும்போது, அவர்களின் பேரப்பிள்ளைகளான ஹஸன் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அல்லது ஹுஸைன் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் விளையாட்டாக நபிகளாரின் முதுகில் ஏறிக்கொள்வார்கள். குழந்தை தானாகக் கீழே இறங்கும் வரை, நபிகளார் தனது ஸஜ்தாவை நீட்டிப்பார்கள். "என் பேரக்குழந்தையின் ஆசைக்கு இடையூறு செய்ய விரும்பவில்லை" என்பதே அதற்கு அவர்கள் கூறிய காரணமாக இருந்தது.
குழந்தைகளின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பு அளித்தல்
ஒருமுறை ஒரு சிறுவன் வளர்த்து வந்த 'நுஃகைர்' என்ற சிறிய பறவை இறந்துவிட்டது. அந்தச் சிறுவன் கவலையாக இருப்பதைக் கண்ட நபிகளார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அவனிடம் சென்று "யா அபா உமைர்! மா ஃபஅலன் நுஃகைர்?" (அபு உமைரே! அந்தச் சின்னப் பறவை என்ன ஆனது?) என்று நலம் விசாரித்து, அந்தச் சிறுவனைத் தேற்றினார்கள். ஒரு மாபெரும் தலைவராக இருந்தும், ஒரு குழந்தையின் சிறிய இழப்புக்கு அவர்கள் காட்டிய முக்கியத்துவம் வியப்பிற்குரியது.
முத்தமிடுவதும் கொஞ்சுவதும்
"நீங்கள் குழந்தைகளை முத்தமிடுகிறீர்களா?" என்று ஒரு கிராமத்து மனிதர் ஆச்சரியமாகக் கேட்டபோது, நபிகளார் சொன்னார்கள்: "அல்லாஹ் உமது உள்ளத்திலிருந்து இரக்கத்தை நீக்கிவிட்டால் நான் என்ன செய்ய முடியும்? குழந்தைகளிடம் இரக்கம் காட்டாதவர், எம்மையும் சார்ந்தவர் அல்ல."
பயணங்களில் குழந்தைகளுக்கு முன்னுரிமை
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பயணத்திலிருந்து திரும்பி வரும்போது, வழியில் குழந்தைகளைக் கண்டால் அவர்களைத் தனது வாகனத்தில் ஏற்றி மகிழ்விப்பார்கள். முதலில் குழந்தைகளுக்கு ஸலாம் (முகமன்) கூறுவதைத் தனது வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்கள்.
ஒரு தடவை பெருநாளின் போது அனைத்துக் குழந்தைகளும் புத்தாடை அணிந்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். ஒரு சிறுவன் மட்டும் அழுதபடி ஓரமாக நின்றிருந்தான். நபிகளார் அவனிடம் சென்று காரணம் கேட்டபோது, அவனுக்குப் பெற்றோர் இல்லை என்பது தெரிந்தது. உடனே அந்தச் சிறுவனைத் தூக்கி அணைத்து, "நான் உனக்குத் தந்தையாகவும், ஆயிஷா உனக்குத் தாயாகவும் இருப்பதை நீ விரும்பவில்லையா?" என்று கூறி, அவனைத் தனது வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்று உணவும் உடையும் அளித்து மகிழ்வித்தார்கள்.
சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாத்தல்
"நாளை உலகம் அழியப்போகிறது என்று தெரிந்தாலும், உங்கள் கையில் ஒரு மரக்கன்று இருந்தால் அதை நடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். போர்க்காலங்களில் கூட பயிர் நிலங்களை அழிக்கவோ, மரங்களை வெட்டவோ கூடாது என்று கட்டளையிட்டார்கள்.நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மனிதகுலத்திற்கு மட்டுமல்லாமல், ஒட்டுமொத்த சுற்றுச்சூழலுக்கும் (Environment) ஒரு பெரும் அருட்கொடையாகத் திகழ்ந்தார்கள். இன்று உலகம் எதிர்கொள்ளும் சுற்றுச்சூழல் பிரச்சினைகளுக்கு 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அவர்கள் தீர்வுகளை வழங்கியுள்ளார்கள்:
மரம் நடுதல் - நிலையான தர்மம்
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மரம் நடுவதை ஒரு வணக்கமாகவே கருதினார்கள். "ஒரு முஸ்லிம் ஒரு மரத்தை நட்டு, அதிலிருந்து ஒரு மனிதனோ, விலங்கோ அல்லது பறவையோ உண்டால், அது அவருக்கு ஒரு தர்மமாக (ஸதக்கா) கருதப்படும்" என்று கூறினார்கள்.
"நாளை மறுமை நாள் வரப்போகிறது என்று உங்களுக்குத் தெரிந்தாலும், உங்கள் கையில் ஒரு மரக்கன்று இருந்தால் அதை நட்டுவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். இது பசுமையின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.
நீர் பாதுகாப்பு - சிக்கனம்
தண்ணீர் தாராளமாகக் கிடைக்கும் இடங்களிலும் அதை வீணாக்குவதை நபிகளார் வன்மையாகக் கண்டித்தார்கள்.
ஒரு தோழர் மும்முரமாக வுளு (தொழுகைக்கான சுத்தம்) செய்து கொண்டிருந்தபோது, "ஏன் இந்த வீண் விரயம்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் "ஓடும் நதியில் வுளு செய்தாலும் வீண் விரயம் ஆகுமா?" எனக் கேட்டபோது, "ஆம், நீங்கள் ஓடும் நதியில் இருந்தாலும் தண்ணீரை வீணாக்கக் கூடாது" என்று பதிலளித்தார்கள்.
நிலத்தைப் பாதுகாத்தல்
பயன்படுத்தப்படாமல் தரிசாகக் கிடக்கும் நிலங்களைச் சீர்ப்படுத்த ஊக்குவித்தார்கள். "யார் ஒரு தரிசு நிலத்தை (பயிரிட்டு) உயிர்ப்பிக்கிறாரோ, அது அவர்க்கே உரியதாகும்" என்று கூறி, நிலம் பாழாவதைத் தடுத்தார்கள்.
விலங்குகள் மற்றும் பூச்சிகளின் உரிமை
சுற்றுச்சூழலின் ஒரு பகுதியான உயிரினங்களைக் காப்பதில் அவர்கள் மிகக் கவனமாக இருந்தார்கள்.
* தேவையின்றி ஒரு எறும்புப் புற்றை எரித்ததைக் கண்டு வருத்தப்பட்டு அதைத் தடுத்தார்கள்.
* பறவையின் குஞ்சுகளை எடுத்ததற்காகத் தாய்ப்பறவை துடித்தபோது, அந்தப் பறவையின் உணர்வுக்கு மதிப்பளித்து குஞ்சுகளை மீண்டும் கூட்டில் வைக்கச் சொன்னார்கள்.
தூய்மையே ஈமானின் பாதி
"சுத்தம் என்பது ஈமானில் (இறைநம்பிக்கையில்) பாதியாகும்" என்று கூறினார்கள். மக்கள் நடக்கும் பாதையில் முட்களையோ அல்லது அசுத்தங்களையோ அகற்றுவதை ஒரு தர்மமாகப் போதித்தார்கள். பொது இடங்களில் மலம் கழிப்பதையும், நீர்நிலைகளை அசுத்தப்படுத்துவதையும் கடுமையாகத் தடுத்தார்கள்.
போர்க்காலத்திலும் பசுமை
யுத்தக் காலங்களில் கூட, "எதிரிகளின் பயிர் நிலங்களை அழிக்காதீர்கள், பலன் தரும் மரங்களை வெட்டாதீர்கள்" என்று இராணுவக் கட்டுப்பாடுகளை விதித்தார்கள். இது போர்ச் சூழலிலும் இயற்கையைப் பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற அவர்களின் உயரிய சிந்தனையைக் காட்டுகிறது.
புவி வெப்பமடைதல் (Global Warming) போன்ற இயற்கைச் சீற்றங்களிலிருந்து நாம் உலகைக் காக்க முடியும். அவர்கள் உண்மையிலேயே "அகிலத்தின் அருட்கொடை" தான்!
"பெண்களுக்கு அருள்"
நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் வருகைக்கு முன்பு, அரபுச் சமூகத்தில் பெண்கள் மிகவும் இழிவாகக் கருதப்பட்டனர். பெண் குழந்தைகள் பிறந்தாலே அதைக் கேவலமாகக் கருதி, அவர்களை உயிருடன் புதைக்கும் கொடூரமான பழக்கம் நிலவியது. அந்த இருண்ட காலத்தில், பெண்களின் உரிமைகளுக்காகவும் கண்ணியத்திற்காகவும் நபிகளார் பெரும் மாற்றத்தைக் கொண்டு வந்தார்கள்.
பெண் குழந்தைகளின் வாழ்வுரிமை
பெண் குழந்தைகளைப் புதைக்கும் பழக்கத்தை வன்மையாகக் கண்டித்துத் தடுத்தார்கள். "யார் இரண்டு பெண் குழந்தைகளை (நல்ல முறையில்) வளர்த்து ஆளாக்குகிறாரோ, அவரும் நானும் மறுமை நாளில் நெருக்கமாக இருப்போம்" என்று கூறி, பெண் குழந்தைகள் சாபமல்ல, அவர்கள் சொர்க்கத்தின் திறவுகோல் என்பதை உலகிற்கு உணர்த்தினார்கள்.
சொத்துரிமை மற்றும் கல்வி உரிமை
1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பெண்களுக்குச் சொத்துரிமையை இஸ்லாம் வழங்கியது. தந்தையின் சொத்திலும், கணவனின் சொத்திலும் பெண்ணுக்குப் பங்கு உண்டு என்பதை நபிகளார் உறுதிப்படுத்தினார்கள். மேலும், "கல்வி கற்பது ஒவ்வொரு முஸ்லிமான ஆண், பெண் இருவர் மீதும் கடமையாகும்" என்று கூறி, பெண்களுக்குக் கல்வி கற்பது கட்டாயம் என்பதை வலியுறுத்தினார்கள்.
தாய்க்கு வழங்கிய உயரிய அந்தஸ்து
ஒரு மனிதர் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் வந்து, "நான் யாருக்கு அதிகமாகப் பணிவிடை செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபிகளார் "உன் தாய்க்கு" என்றார்கள். மீண்டும் அவர் கேட்க, "உன் தாய்க்கு" என்றார்கள். மூன்றாவது முறையும் "உன் தாய்க்கு" என்றே பதில் அளித்தார்கள். நான்காவது முறைதான் "உன் தந்தைக்கு" என்றார்கள்.
"சொர்க்கம் தாயின் பாதத்தின் கீழ் இருக்கிறது" என்பது நபிகளாரின் புகழ்பெற்ற பொன்மொழி.
மனைவியிடம் காட்டும் அன்பு
மனைவியரைத் துன்புறுத்துவதை நபிகளார் தடுத்தார்கள். "உங்களில் சிறந்தவர் யாரென்றால், அவர் தன் மனைவியிடம் சிறந்த முறையில் நடந்து கொள்பவரே" என்று கூறினார்கள். நபிகளார் தனது மனைவியருடன் விளையாடுவதிலும், அவர்களுக்கு வீட்டு வேலைகளில் உதவுவதிலும் முன்மாதிரியாகத் திகழ்ந்தார்கள்.
திருமண உரிமை
பெண்களின் சம்மதம் இல்லாமல் அவர்களுக்குத் திருமணம் செய்து வைப்பதைத் தடை செய்தார்கள். ஒரு பெண் தனக்குப் பிடிக்காத திருமணத்தை எதிர்த்து நபிகளாரிடம் முறையிட்டபோது, அந்தத் திருமணத்தையே ரத்து செய்த வரலாறும் உண்டு. பெண்ணின் விருப்பத்திற்கு அவர்கள் அத்தனை முக்கியத்துவம் அளித்தார்கள்.
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் இறுதி உபதேசம் (ஹஜ்ஜத்துல் விதா)
நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தனது இறுதிப் பேருரையில் கூட, பெண்களைப் பற்றி மிக முக்கியமான ஒரு கட்டளையைப் பிறப்பித்தார்கள்:
"மக்களே! பெண்களின் விஷயத்தில் அல்லாஹ்வைப் பயந்து கொள்ளுங்கள். அவர்களை நீங்கள் அல்லாஹ்வின் பெயரால் (திருமண ஒப்பந்தம் மூலம்) பொறுப்பேற்றிருக்கிறீர்கள். அவர்களிடம் கண்ணியமாக நடந்து கொள்ளுங்கள்."
பிறரின் சுமையை சுமந்தவர்கள்
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் வாழ்வில் நடந்த இந்த நெகிழ்ச்சியான சம்பவம், அவர்கள் ஏன் "அகிலங்களின் அருட்கொடை" என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள் என்பதற்கு மிகச்சிறந்த உதாரணமாகும்.
அன்று மக்காவில் இஸ்லாமியப் பிரச்சாரம் நடந்து கொண்டிருந்த காலம். ஒருநாள் நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் வீதியில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது, ஒரு முதியவர் (வயதான மூதாட்டி) ஒரு பெரிய மூட்டையைத் தூக்க முடியாமல் திணறிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தார்கள்.
அந்த மூதாட்டி மக்காவை விட்டு வெளியேறி வேறு ஊருக்குச் செல்லத் தயாராக இருந்தார். அவரது முதுமையையும் சிரமத்தையும் கண்ட நபிகளார், அவரிடம் சென்று "தாயே! நான் உங்களுக்கு உதவட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள்.
அந்த மூதாட்டி மகிழ்ச்சியுடன், "நிச்சயமாக மகனே! இந்தச் சுமையை என்னால் தூக்க முடியவில்லை, நீ எனக்கு உதவி செய்தால் பெரிய புண்ணியம்" என்றார். நபிகளார் அந்தப் பெரிய மூட்டையைத் தனது தோளில் சுமந்து கொண்டார்கள். வழியெங்கும் அந்த மூதாட்டி பேசிக்கொண்டே வந்தார்.
அப்போது அந்த மூதாட்டி நபிகளாரிடம் ஒரு 'எச்சரிக்கை' செய்தார்:
"மகனே! நீ எனக்கு இவ்வளவு உதவி செய்கிறாய், உனக்குக் கைமாறாக ஒரு நல்ல புத்தியைச் சொல்கிறேன் கேள். இந்த மக்கா நகரத்தில் 'முஹம்மது' என்று ஒருவர் இருக்கிறார். அவர் நம் முன்னோர்களின் மதத்தைப் பழிப்பவன், மக்களைப் பிடிப்பவர், அவர் ஒரு சூனியக்காரன். அவனிடம் மட்டும் நீ ஏமாந்து விடாதே, அவனை நெருங்காதே" என்று அடுக்கடுக்கான புகார்களைச் சொன்னார்.
தன்னைப் பற்றியே இவ்வளவு மோசமாக அந்தத் தாய் பேசிக் கொண்டிருந்தும், நபிகளார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் சற்றும் கோபப்படவோ அல்லது தன்னைத் தற்காத்துப் பேசவோ இல்லை. மாறாக, ஒரு புன்னகையுடன் அந்த மூட்டையைச் சுமந்தபடி அந்தத் தாய்க்குப் பின்னால் நடந்து சென்றார்கள்.
ஊரின் எல்லை வந்ததும், அந்த மூதாட்டி தங்குமிடத்தை அடைந்தார்கள். நபிகளார் அந்தச் சுமையைக் கீழே இறக்கி வைத்தார்கள். அந்த மூதாட்டி மிகவும் நெகிழ்ந்து போய், "மகனே! உன் பெயர் என்ன? இவ்வளவு அன்பாகவும் பண்பாகவும் இருக்கிறாயே! நீ யாரென்று நான் தெரிந்து கொள்ளலாமா?" என்று கேட்டார்.
அப்போது நபிகளார் மென்மையாகச் சொன்னார்கள்: "தாயே! வழியெங்கும் யாரைப் பற்றி எச்சரித்து வந்தீர்களோ, அந்த 'முஹம்மது' நான்தான்!"
இதைக் கேட்ட அந்த மூதாட்டி அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனார். "என்ன! யாரைச் சூனியக்காரன் என்றும் மதம் மாறியவன் என்றும் நான் திட்டினேனோ, அவரா இவ்வளவு தூரம் என் சுமையைச் சுமந்து வந்தார்? இவ்வளவு உயரிய பண்புள்ள ஒருவர் ஒருபோதும் பொய்யராக இருக்க முடியாது" என்று உணர்ந்தார்.
உடனடியாக அந்த மூதாட்டி, "நிச்சயமாக நீங்கள் இறைத்தூதர்தான்" என்று கூறி, அங்கேயே இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்.
ஒரு மாபெரும் தலைவராக இருந்தும் ஒரு சாதாரணப் பெண்ணின் சுமையைச் சுமக்க அவர்கள் தயங்கவில்லை.
தன் முகத்திற்கு நேராகத் தன்னைப் பற்றி அவதூறு பேசியபோதும், நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அமைதி காத்துத் தனது செயலால் (சுமை சுமப்பதன் மூலம்) பதிலளித்தார்கள்.
எதிர்ப்பைத் தர்க்கத்தால் வெல்வதை விட, நற்பண்பால் வெல்வதே சிறந்தது என்பதை நபிகளார் நிரூபித்தார்கள்.
இதனால்தான் அல்லாஹ் அவர்களை "நிச்சயமாக நீர் மகத்தான நற்குணத்தின் மீது இருக்கிறீர்" (68:4) என்று போற்றுகிறான். நூல் அர்ரஹீகுல் மஹ்தூம்.
வியாபாரிகளிடம் நேர்மை அவசியம்
இந்தோனேசியா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளுக்கு இஸ்லாம் முதன்முதலில் அரபு முஸ்லிம் வியாபாரிகள் மூலமாகவே சென்றடைந்தது.
அந்த முக்கியமான வரலாறு
ஒருமுறை அரபு தேசத்திலிருந்து ஒரு முஸ்லிம் வியாபாரி இந்தோனேசியாவிற்கு வியாபாரத்திற்காகச் சென்றார். அவர் தனது கடையில் துணிகளை விற்பனை செய்து கொண்டிருந்தார். அவரிடம் வேலை செய்த பணியாளர், ஒரு துணியை வாடிக்கையாளரிடம் விற்கும்போது, அதில் இருந்த ஒரு சிறிய தையல் குறைபாட்டை (Defect) மறைத்து, அதிக லாபத்திற்கு விற்றுவிட்டார்.
மாலையில் கணக்குப் பார்க்கும்போது, அந்தத் துணி அதிக விலைக்கு விற்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்ட முதலாளி (அந்த முஸ்லிம் வியாபாரி), அதற்கான காரணத்தைக் கேட்டார். பணியாளர் பெருமையாக, "அந்தத் துணியில் ஒரு குறைபாடு இருந்தது, ஆனால் நான் அதை வாடிக்கையாளரிடம் சொல்லாமல் அதிக லாபத்திற்கு விற்றுவிட்டேன்" என்றார்.
இதைக் கேட்ட அந்த முஸ்லிம் வியாபாரி திடுக்கிட்டார். "இது மோசடி! மறுமையில் அல்லாஹ்விடம் இதற்கு நான் பதில் சொல்ல வேண்டுமே" என்று வருந்தினார். உடனே அந்தப் பணியாளரை அழைத்துக்கொண்டு, அந்த வாடிக்கையாளரைத் தேடி நகர் முழுவதும் அலைந்தார்.
இறுதியாக அந்த வாடிக்கையாளரைக் கண்டுபிடித்த வியாபாரி, அவரிடம் அதிகப்படியாகப் பெற்ற பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்தார். மேலும், "இந்தத் துணியில் இந்தக் குறைபாடு உள்ளது, இதை மறைத்து விற்றது தவறு. உங்களுக்கு விருப்பம் இல்லையென்றால் துணியைத் தந்துவிட்டு முழுப் பணத்தையும் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்" என்றார்.
இந்தச் செய்தி அந்த நாட்டு மன்னரின் காதுகளுக்குச் சென்றது. "லாபத்தை விட நேர்மை முக்கியம் எனக் கருதும் இந்த மனிதர் யார்?" என்று வியந்த மன்னர், அந்த வியாபாரியைத் தனது அரண்மனைக்கு அழைத்தார். மன்னர் கேட்டார்: "ஏன் இப்படிச் செய்தீர்கள்? வியாபாரத்தில் லாபம் பார்ப்பதுதானே முறை?"
வியாபாரி பதிலளித்தார்: "மன்னரே! நான் ஒரு முஸ்லிம். எங்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் 'யார் மோசடி செய்கிறாரோ அவர் என்னைச் சார்ந்தவர் அல்ல' என்று கூறியுள்ளார்கள். மறுமையில் இறைவனுக்குப் பயந்து நான் நேர்மையாக நடக்க வேண்டும்."
இந்த நேர்மையைக் கண்டு வியந்த மன்னர், "இவ்வளவு அழகான போதனைகளைக் கொண்ட மார்க்கம் எது?" என வினவினார். வியாபாரி இஸ்லாத்தைப் பற்றி விளக்கினார். அந்த வியாபாரியின் சொல்லால் அல்ல, அவரது செயலால் கவரப்பட்ட மன்னர் இஸ்லாத்தை ஏற்றார். மன்னரைத் தொடர்ந்து அந்த நாட்டு மக்களும் கூட்டம் கூட்டமாக இஸ்லாத்தில் இணைந்தனர்.
நூல்:"The Preaching of Islam" - எழுதியவர்: Sir Thomas Arnold. இந்த நூலில் இஸ்லாம் வணிகர்கள் மூலம் அமைதியான முறையில் எப்படிப் பரவியது என்பது விரிவாக விளக்கப்பட்டுள்ளது.
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் காட்டிய வாழ்க்கை நெறி என்பது வெறும் ஏட்டுக் கல்வியல்ல; அது ஒரு வாழ்வியல் புரட்சி.
தன்னைத் துன்புறுத்திய எதிரிகளை மன்னித்ததன் மூலம் "சகிப்புத்தன்மையை" போதித்தார்கள். "நற்பண்பை" (அஹ்லாக்) உலகிற்கு உணர்த்தினார்கள்.
பெண்களுக்கும், ஏழைகளுக்கும், அடிமைகளுக்கும் உரிமைகளை மீட்டெடுத்துக் கொடுத்ததன் மூலம் "சமத்துவத்தை" நிலைநாட்டினார்கள்.
வாய் பேச முடியாத மிருகங்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மீதும் கருணை காட்டியதன் மூலம், அவர்கள் உண்மையாகவே "அகிலங்கள் அனைத்திற்கும்" (ஆலமீன்) அருட்கொடை என்பதை நிரூபித்தார்கள்.
எனவே, அவர்களைப் பற்றிப் பேசுவதோடு மட்டுமல்லாமல், அவர்கள் காட்டிய அந்த மென்மையானப் போக்கையும், விட்டுக்கொடுக்கும் மனப்பான்மையையும், நேர்மையையும் நம் வாழ்வில் கடைப்பிடிப்பதே நாம் அந்த உன்னதத் தூதருக்குச் செய்யும் உண்மையான மரியாதையாகும்.
"நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் உங்களுக்கு அழகிய முன்மாதிரி இருக்கிறது." (அல்குர்ஆன் 33:21)
யா அல்லாஹ்! நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் காட்டிய அந்த உன்னத நற்பண்புகளை (அஹ்லாக்) எங்களுக்கும் வழங்கியருள்வாயாக! எங்களது பேச்சிலும், செயலிலும், வியாபாரத்திலும் நேர்மையைத் தந்தருள்வாயாக!
யா அல்லாஹ்! எங்களது பாவங்களை மன்னிப்பாயாக! எங்களது பெற்றோர்கள், உற்றார் உறவினர்கள் மற்றும் மௌத்தான அனைத்து முஃமின்களையும் மன்னிப்பாயாக!
எங்கள் தேசத்திலும், உலகெங்கிலும் அமைதியையும் சமாதானத்தையும் நிலவச் செய்வாயாக! எங்களுக்கு ஈருலகிலும் நன்மைகளை வழங்கி, நரக நெருப்பிலிருந்து பாதுகாப்பாயாக! ஆமீன். யாரப்பல் ஆலமீன்!”
தொகுத்தவர்.
மவ்லவி B.முஹம்மது ராஃபி ரஷீதி.
தலைமை இமாம். மஸ்ஜிதே முபாரக் கிருஷ்ணாம்பேட்டை அரக்கோணம்.
Cell : +91 90949 86824.
முந்தைய பதிவுகள் வாசிக்க 👇 கிளிக் செய்யவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக