நீர் அல்லாஹ்வின் நிஃமத்”

 

“நீர் அல்லாஹ்வின் நிஃமத்”

إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا، مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلَا مُضِلَّ لَهُ، وَمَنْ يُضْلِلْ فَلَا هَادِيَ لَهُ.

وَأَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ.

وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى أَشْرَفِ الْمُرْسَلِينَ، سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ اما بعد. بسم الله الرحمن الرحيم

أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ ۞ أَأَنتُمْ أَنزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنزِلُونَ ۞ لَوْ نَشَاءُ جَعَلْنَاهُ أُجَاجًا فَلَوْلَا تَشْكُرُونَ

"நீங்கள் குடிக்கும் தண்ணீரைப் பற்றிச் சிந்தித்தீர்களா? நீங்கள் அதை மேகத்திலிருந்து இறக்கினீர்களா? அல்லது நாம் இறக்கினோமா? நாம் நாடியிருந்தால் அதனை உவர்ப்பானதாக (உப்பு நீராக) ஆக்கியிருப்போம். நீங்கள் நன்றி செலுத்த வேண்டாமா?" (அல்குர்ஆன் 56:68-70)

وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ ۖ أَفَلَا يُؤْمِنُونَ

"...மேலும், உயிருள்ள ஒவ்வொரு பொருளையும் தண்ணீரைக் கொண்டே நாம் உண்டாக்கினோம். அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டாமா?" (அல்குர்ஆன் 21:30)

عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَيُّ الصَّدَقَةِ أَفْضَلُ؟ قَالَ:سَقْيُ الْمَاءِ 

"அல்லாஹ்வின் தூதரே! தர்மங்களில் சிறந்தது எது?" என்று கேட்கப்பட்ட போது, நபியவர்கள் சொன்னார்கள்: "தாகித்தவருக்குத் தண்ணீர் புகட்டுவதாகும்.

கடந்த வாரம் நடந்த நிகழ்வு நாம் எல்லோரும் செய்திகளிலும் சோசியல் மீடியாவிலும் பார்த்து இருப்போம். உலகையே சோகமாக்கிய ஹஜ் பெருநாள் கொண்டாட சென்ற 49 பேரின் உயிர் ஒரு துளி நீரின்றி பிரிந்த கதை💔

பூமிப்பந்தின் மிகக் கொடூரமான நரகமாகக் கருதப்படும் சஹாரா பாலைவனத்தின் மடியில், ஒரு சொட்டுத் தண்ணீரின்றி 49 மனித உயிர்கள் துடிதுடித்துப் பிரிந்த சம்பவம் ஒட்டுமொத்த உலகையும் உலுக்கியுள்ளது. 

இந்தத் துயரச் சம்பவத்தில் மடிந்துபோன 49 பேரும் நைஜர் நாட்டைச் சேர்ந்த (Nigeriens) சாதாரண குடிமக்கள். இவர்கள் மாலி (Mali) நாட்டில் உள்ள 'தல்ஹாண்டேக்' (Talhandek) என்ற நகரிலிருந்து தங்களது சொந்த நாடான நைஜருக்கு ஒரு லாரியில் திரும்பிக் கொண்டிருந்தனர்.

முஸ்லிம்களின் புனித விழாவான ஹஜ் பெருநாளைக் கொண்டாடுவதற்காக இவர்கள் மாலி நாட்டிற்குச் சென்றிருந்தனர். தங்களது குடும்பத்தினருடனும், உறவினர்களுடனும் பண்டிகை காலத்து மகிழ்ச்சியைப் பகிர்ந்துகொண்டு, மீண்டும் தங்களின் சொந்த ஊருக்குத் திரும்பியபோதுதான் ஜூன் மாதத்தின் சுட்டெரிக்கும் கோடைக் காலத்தில் இந்த மரணப் பயணம் அமைந்தது.

மகிழ்ச்சியோடு திரும்பிய அந்தப் பயணிகளின் லாரி, துரதிர்ஷ்டவசமாக சஹாரா பாலைவனத்தின் நடுவே, நைஜர் மற்றும் அல்ஜீரியா எல்லைக்கு அருகிலுள்ள அஸாமாகா என்ற எல்லைச் சோதனைச் சாவடிக்கு மேற்கே 80 கிலோமீட்டர் தொலைவில் திடீரென பழுதடைந்து நின்றது.

ஓட்டுநர், அவரது உதவியாளர்கள் மற்றும் பயணிகள் என அனைவரும் சேர்ந்து பல நாட்களாக அந்த வாகனத்தைச் சரிசெய்யப் போராடினர். ஆனால், அவர்களின் முயற்சிகள் அனைத்தும் தோல்வியில் முடிந்தன. சஹாராவின் கொளுத்தும் வெயிலில், அவர்கள் வைத்திருந்த கொஞ்ச நஞ்சத் தண்ணீரும் சில நாட்களிலேயே தீர்ந்துபோனது. 

உதவி கோரவோ, தப்பிக்கவோ வழியில்லாத அந்த எல்லையற்ற மணல் பரப்பில், சுற்றியும் 50 டிகிரிக்கும் அதிகமான வெப்பம் அவர்களை வாட்டி வதைத்தது. குடிக்க ஒரு சொட்டுத் தண்ணீர் இல்லாமல், தொண்டை வறண்டு, உடல் உறுப்புகள் ஒவ்வொன்றாகச் செயலிழக்கத் தொடங்கின. 

கொளுத்தும் சூரியனிடமிருந்து தப்பிக்க அந்தப் பழுதடைந்த லாரியின் அடியிலும், அதைச் சுற்றியுள்ள மணல் பரப்பிலும் தஞ்சமடைந்த மக்கள், அங்கேயே தாகத்தால் துடிதுடித்துத் தங்களின் கடைசி மூச்சை விட்டனர்.

இந்த நரகத்திலிருந்து எப்படியாவது உதவி பெற்றுவிட வேண்டும் என்று துணிந்த இரண்டு ஆண்கள், கொதிக்கும் மணலில் தாகத்தோடு 50 கிலோமீட்டருக்கும் மேல் நடந்தே சென்றனர். அவர்கள் எப்படியோ ஒரு நீர்நிலையைக் கண்டறிந்து தாகம் தணித்து, பின்னர் அஸாமாகா நகரை அடைந்து அதிகாரிகளிடம் கதறினர்.

ஆனால், மீட்புக்குழுவினர் அந்த இடத்திற்குச் சென்றபோது அங்கே எஞ்சியிருந்தது வெறும் பிணக்குவியல் மட்டுமே. லாரியின் அடியில் அசைவற்று கிடந்த டஜன் கணக்கான உடல்களையும், சிதறிக்கிடந்த அவர்களின் ஆடைகளையும் கண்டு மீட்புக்குழுவினர் உறைந்து போயினர். 

இறுதியாக, அந்த 49 மனிதர்களின் உடல்களும் பாலைவன மணலிலேயே பிரம்மாண்டமான கூட்டுப் பிரேதக் குழிகளில் (Mass graves) கண்ணீரோடு புதைக்கப்பட்டன.

சொந்த ஊரில் தங்களைக் காணக் காத்திருந்த குடும்பத்தினரின் முகத்தைப் பார்க்கும் முன்பே, சஹாராவின் சுடுமணல் அந்த 49 பேரின் கனவுகளையும், ஆயுளையும் குடித்துவிட்டது. 

பிழைப்புக்காகவும், வாழ்வாதாரத்திற்காகவும் பாலைவனங்களைக் கடக்கும் ஏழை எளிய மக்களின் வாழ்க்கைப் பயணம், எத்தனை ஆபத்துகளும் கண்ணீரும் நிறைந்தது என்பதற்கு இந்தச் சோகம் மீண்டும் ஒரு கசப்பான சாட்சியாக மாறியுள்ளது.

நடந்த இந்த நிகழ்வு பல படிப்பினைகளை நமக்கு தருகின்றது. 

முதலில் நீரின் முக்கியத்துவம் பற்றி நாம் அறிய வேண்டும் 

இஸ்லாமிய மார்க்கத்திலும், மனித வாழ்வியலிலும் தண்ணீர் என்பது வெறும் ஒரு இயற்கை வளம் மட்டுமல்ல; அது வாழ்வின் அஸ்திவாரம், அல்லாஹ்வின் ஆகப்பெரிய அருட்கொடை (நிஃமத்) மற்றும் இறைவனின் அத்தாட்சியாகும்.

உலகில் உள்ள எந்தவொரு உயிரினமும் தண்ணீரின்றி வாழ முடியாது என்பதை நவீன அறிவியல் இன்று நிரூபித்துள்ளது. ஆனால், இதை 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே திருக்குர்ஆன் பிரகடனப்படுத்தியது.

وَجَعَلْنَا مِنَ الْمَاءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ ۖ أَفَلَا يُؤْمِنُونَ

"மேலும், உயிருள்ள ஒவ்வொரு பொருளையும் தண்ணீரைக் கொண்டே நாம் உண்டாக்கினோம். அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டாமா?" (அல்குர்ஆன் 21:30)

மனிதன், விலங்குகள், பறவைகள், தாவரங்கள் என பூமியில் அசைந்து கொண்டிருக்கும் அத்தனை ஜீவராசிகளின் உடலமைப்பிலும் தண்ணீரே பிரதானமாக உள்ளது. அல்லாஹ் நினைத்திருந்தால் காட்சியளிக்கும் வேறு ஏதேனும் ஒரு பொருளைக் கொண்டு உயிர்களைப் படைத்திருக்கலாம். ஆனால், தண்ணீரைத் தேர்ந்தெடுத்ததன் மூலம் அதன் அவசியத்தை நமக்கு உணர்த்துகிறான்.

இஸ்லாத்தில் இறைவணக்கத்திற்கு (இபாதத்) மிக முக்கிய நிபந்தனை தூய்மை (தஹாரத்) ஆகும். ஒரு முஃமின் அல்லாஹ்வை வணங்கி தொழுகையில் நிற்க வேண்டுமானால், அவனது உடலும் உள்ளமும் தூய்மையாக வேண்டும். அதற்கு அல்லாஹ் தண்ணீரை ஓர் ஊடகமாக ஆக்கியுள்ளான்.

وَيُنَزِّلُ عَلَيْكُم مِّنَ السَّمَاءِ مَاءً لِّيُطَهِّرَكُم بِهِ

"...மேலும், அவன் உங்களைத் தூய்மைப்படுத்துவதற்காக வானத்திலிருந்து உங்கள் மீது தண்ணீரை இறக்கி வைத்தான்." (அல்குர்ஆன் 8:11)

உளூ செய்வதற்கும், கடமையான குளியலுக்கும் தண்ணீர் இன்றியமையாதது. ஒரு நாளைக்கு ஐந்து முறை நாம் செய்யும் உளூ நம்முடைய பாவங்களை உதிர்க்கிறது என்று நபியவர்கள் கூறினார்கள். நம்முடைய பாவங்களை உதிர்க்கும் ஆன்மீகக் கருவியாக அல்லாஹ் தண்ணீரை மாற்றியிருக்கிறான். தண்ணீர் கிடைக்காத அசாதாரண சூழ்நிலையில் மட்டுமே நமக்கு 'தயம்மும்' (மண்ணைக் கொண்டு தூய்மைப்படுத்துதல்) அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது என்பது தண்ணீரின் முக்கியத்துவத்திற்குச் சான்றாகும்.

பூமியில் விவசாயம் செழிப்பதற்கும், நாம் உண்ணும் உணவுகள் உருவாவதற்கும் மழையும் தண்ணீருமே அடிப்படை.

وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا ۞ لِّنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا ۞ وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا

" மேகங்களிலிருந்து கொட்டும் தண்ணீரை நாம் இறக்கினோம்; அதைக் கொண்டு தானியங்களையும், புற்பூண்டுகளையும், அடர்ந்த சோலைகளையும் நாம் வெளிப்படுத்துவதற்காக..." (அல்குர்ஆன் 78:14-16)

நாம் உண்ணும் ஒவ்வொரு கவளம் உணவின் பின்னாலும் அல்லாஹ்வின் தண்ணீர் என்ற பெரும் அருட்கொடை ஒளிந்துள்ளது. மழை பொழியவில்லை என்றால் நதிகள் வறண்டு, விவசாயம் பொய்த்து, உலகமே பஞ்சத்தில் மடியும் என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

இஸ்லாம் எல்லாவற்றிலும் நடுநிலையைப் பேணச் சொல்கிறது. குறிப்பாக தண்ணீரை அனாவசியமாக வீணாக்குவதை வன்மையாகக் கண்டிக்கிறது.

وَلَا تُسْرِفُوا ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ

"மேலும், வீண் விரயம் செய்யாதீர்கள்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் வீண் விரயம் செய்பவர்களை நேசிப்பதில்லை." (அல்குர்ஆன் 7:31)

ஓடும் நதியிலும் சிக்கனம் தேவை 

ஒருமுறை நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், ஸஃத் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் வுளூச் செய்துகொண்டிருந்த போது அதைக் கடந்து சென்றார்கள். அப்போது அவர் அதிகத் தண்ணீரைப் பயன்படுத்துவதைக் கண்டு, "ஸஃதே! என்ன இந்த வீண்செலவு?" எனக் கேட்டார்கள். அதற்கு ஸஃத் ரலியல்லாஹு அன்ஹு"வுளூச் செய்வதிலும் வீண்செலவு உண்டா?" எனக் கேட்டார். நபியவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆம், நீர் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நதிக்கரையில் அமர்ந்து வுளூச் செய்தாலும் சரியே! (தேவைக்கு மேல் தண்ணீரை வீணாக்கக் கூடாது)." (இப்னு மாஜா: 425)

ஓடும் நதியிலேயே சிக்கனம் என்றால், நிலத்தடி நீர் வறண்டு கொண்டிருக்கும் இந்நாட்களில் நம் வீடுகளில் குழாய்களைத் திறந்துவிட்டு தண்ணீரை ஆறாக ஓடவிடுவது எவ்வளவு பெரிய பாவம் என்பதை நாம் சிந்திக்க வேண்டும்.

தண்ணீரைத் தர்மம் செய்வதன் கூலி (The Reward of Giving Water)

பாலைவனத்தில் தவித்த அந்த 49 பேருக்கு ஒரு சொட்டு நீர் கிடைத்திருந்தால் அவர்கள் உயிர் பிழைத்திருப்பார்கள். எனவேதான், இஸ்லாத்தில் ஆகச்சிறந்த தர்மமாக தண்ணீரைத் தர்மம் செய்வது பிரகடனப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

விலங்குக்குத் தண்ணீர் கொடுத்ததால் சுவனம்:

நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதர் பாதையில் நடந்து சென்றபோது அவருக்குக் கடுமையான தாகம் ஏற்பட்டது. அவர் ஒரு கிணற்றைக் கண்டு அதில் இறங்கித் தண்ணீர் குடித்தார். வெளியே வந்தபோது, ஒரு நாய் தாகத்தால் தவித்து, ஈரமான மண்ணை நக்கிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார். அந்த மனிதர் தன் உள்ளத்தில், 'எனக்கு ஏற்பட்டதைப் போன்ற கடுமையான தாகம் இந்த நாய்க்கும் ஏற்பட்டுள்ளது' என்று கூறி, மீண்டும் கிணற்றில் இறங்கி, தன் காலணியில் தண்ணீரை நிரப்பி, அதைத் தன் வாயால் கவ்விக்கொண்டு மேலேறி வந்து, அந்த நாய்க்குப் புகட்டினார். அல்லாஹ் அவரது செயலை ஏற்றுக்கொண்டு, அவருக்குப் பாவமன்னிப்பு வழங்கினான்." தோழர்கள் கேட்டார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! விலங்குகளுக்குத் தண்ணீர் புகட்டுவதிலும் நமக்கு நன்மை உண்டா?" நபியவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆம், உயிருள்ள ஒவ்வொரு பிராணிக்கு (உதவுவதிலும்) நன்மை உண்டு." நூல்: புகாரி

ஒரு நாயின் தாகத்தைத் தீர்த்ததற்கே அல்லாஹ் சுவனப் பாதையைத் திறக்கிறான் என்றால், வறுமையிலும், கோடையிலும் தவிக்கும் மனிதர்களுக்கும், ஏழை எளிய மக்களுக்கும் கிணறு மூலம் போரின் மூலம், தண்ணீர் ஏற்பாடு செய்து தருவது. தண்ணீர்ப் பந்தல் அமைத்துக் கொடுப்பதும், தண்ணீர் வசதி செய்து தருவதும் எவ்வளவு பெரிய நன்மைகளைத் தரும் என்பதை நாம் விளங்க வேண்டும்.

வரலாற்று நெடுகிலும் பேரரசுகளின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும், மனித நாகரிகங்களின் பிறப்பும் இறப்பும் தண்ணீரை மையமாக வைத்தே நகர்ந்திருக்கின்றன. 

1. உலக நாகரிகங்கள் அனைத்தும் நதிக்கரைகளிலேயே தோன்றின

ஆதிமனிதன் நாடோடி வாழ்க்கையை விடுத்து, ஓரிடத்தில் நிலையாக வாழத் தொடங்கியபோது அவன் தேர்ந்தெடுத்தது நதிக்கரைகளைத்தான். உலக வரலாற்றில் புகழ்பெற்ற எந்த ஒரு நாகரிகமும் வறண்ட நிலத்தில் தோன்றவில்லை.

சிந்து சமவெளி நாகரிகம்: சிந்து நதிக்கரையிலும்,

எகிப்து நாகரிகம்: நைல் நதிக்கரையிலும்,

மெசபடோமியா நாகரிகம்: டைகிரிஸ் மற்றும் யூப்ரடீஸ் நதிக்கரைகளிலும் தோன்றின.

"உலகப் பேரரசுகளாக விளங்கிய எகிப்தும், பாபிலோனியாவும் தண்ணீரை நம்பியே தங்களின் அரசாங்கத்தை உருவாக்கின. எகிப்தைப் பற்றி வரலாற்று அறிஞர் ஹெரோடோடஸ் கூறும்போது, 'எகிப்து என்பது நைல் நதியின் நன்கொடை' என்றார். தண்ணீர் இல்லையென்றால் மனித வரலாறே கிடையாது என்பதை இந்த உலக வரலாறு நமக்குச் சொல்கிறது."

இஸ்லாமிய வரலாற்றில் தண்ணீரின் தேவை: 'ஸம்ஸம்' ஊற்றின் வரலாறு இஸ்லாமிய வரலாற்றின் மிக முக்கியத் திருப்பமே தண்ணீருக்கான தேடலில் இருந்துதான் தொடங்குகிறது. அன்னை ஹாஜரா அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களும், அவர்களின் பச்சிளம் பாலகன் இஸ்மாயீல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களும் மக்கள் நடமாட்டமில்லாத, வறண்ட மக்கா நகரில் தாகத்தால் தவித்த வரலாறு நாம் அறிந்தது.

ஒரு சொட்டுத் தண்ணீருக்காக அன்னை ஹாஜரா அவர்கள் ஸஃபா, மர்வா மலைகளுக்கு இடையே ஓடி அலைந்தார்கள்.

அந்தத் தண்ணீரின் தேவையும் தாகத்தின் தவிப்பும் உச்சக்கட்டத்தை எட்டியபோதுதான், ஜிப்ரீல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் மூலம் அல்லாஹ் 'ஸம்ஸம்' எனும் அற்புத நீரூற்றை வழங்கினான்.

"மக்கா என்ற ஒரு புனித நகரம் உருவாவதற்கே 'தண்ணீர்' தான் அடிப்படையாக அமைந்தது. ஸம்ஸம் ஊற்று உருவான பின்புதான், தண்ணீரைத் தேடிப் பயணித்த 'ஜுர்ஹும்' என்ற அரபுக் குலத்தினர் அங்கே குடியேறினர். தண்ணீர் இருக்கும் இடத்தில்தான் மனித இனம் வாழ முடியும் என்பதற்கு ஸம்ஸம் ஊற்றின் வரலாறே ஆகச்சிறந்த சான்று."

போர்களின் போக்கை மாற்றிய தண்ணீர் தேவை

பண்டைய கால ராணுவ வியூகங்களில் தண்ணீர் மிக முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளது. போர்களில் ஆயுதங்களை விடவும் தண்ணீரே வெற்றியையும் தோல்வியையும் தீர்மானித்திருக்கிறது.

பத்ரு போர் வியூகம்:

பத்ரு போர்க்களத்திற்கு நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் சென்றபோது, எதிரிப் படையினருக்குத் தண்ணீர் கிடைக்காத வண்ணம், அங்கே இருந்த கிணறுகளைத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவரும் வியூகத்தை தோழர் ஹுபாப் இப்னு முன்திர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் ஆலோசனையின் பேரில் அமைத்தார்கள். இது முஸ்லிம்களின் வெற்றிக்கு ஒரு முக்கியக் காரணியாக அமைந்தது.

தபூக் போர் (கஷ்ட காலத்துப் படை):

ரோமானியர்களுக்கு எதிராக நபியவர்கள் புறப்பட்ட தபூக் போர், கடுமையான கோடைக் காலத்தில் நிகழ்ந்தது. பயண வழியில் தண்ணீர் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டு, தோழர்கள் தங்களின் ஒட்டகங்களை அறுத்து, அதன் வயிற்றில் இருந்த தண்ணீரை எடுத்து குடிக்கும் அளவுக்குக் கடுமையான தாகத்தைச் சந்தித்தார்கள். அப்போது நபியவர்களின் துஆவின் மூலம் அல்லாஹ் மழையை இறக்கினான்.

வரலாற்றில் 'தண்ணீர் தர்மம்' செய்த உதுமான் (ரலி)

மதினாவிற்கு முஸ்லிம்கள் ஹிஜரத் செய்து வந்த ஆரம்பக் காலத்தில், அங்கே கடுமையான தண்ணீர் பஞ்சம் நிலவியது. 'ரூமா' (Bi'r Ruma) என்ற ஒரேயொரு கிணறுதான் நல்ல தண்ணீர் கிணறாக இருந்தது. ஆனால், அதன் உரிமையாளரான ஒரு யூதன், தண்ணீரை மிக அதிக விலைக்கு விற்று வந்தான். ஏழை முஸ்லிம்களால் காசு கொடுத்துத் தண்ணீர் வாங்க முடியவில்லை.

அப்போது நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், "யார் இந்த ரூமா கிணற்றை விலைக்கு வாங்கி முஸ்லிம்களின் தர்மத்திற்காக அர்ப்பணிக்கிறாரோ, அவருக்குச் சுவனத்தில் சிறந்த நீரூற்று உண்டு" என்று அறிவித்தார்கள்.

உடனே, உதுமான் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் அந்த யூதனிடம் சென்று பெருந்தொகை கொடுத்து அந்தக் கிணற்றை விலைக்கு வாங்கி, "இனி இக்கிணற்றில் பணக்காரர், ஏழை, முஸ்லிம்கள், முஸ்லிமல்லாதவர்கள் என யார் வேண்டுமானாலும் இலவசமாகத் தண்ணீர் எடுத்துக் கொள்ளலாம்" என பொதுத் தர்மமாக்கினார்கள். நூல்: புகாரி

இமாம் அஹ்மத் இப்னு ஹன்பல் (ரஹ்) அவர்களின் தாகத்தின் தவிப்பு

இஸ்லாமிய வரலாற்றின் மாபெரும் மார்க்க அறிஞரான இமாம் அஹ்மத் இப்னு ஹன்பல் ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள், மரண வேளையின் (ஸகராத்) கடுமையான தாகத்தில் தவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது அவர்களின் மகன் அருகில் அமர்ந்து குர்ஆன் ஓதிக்கொண்டிருந்தார்.

அந்த நேரத்தில் இமாம் அவர்கள் மயக்க நிலையிலேயே, "இல்லை, இன்னும் இல்லை..." என்று கையை அசைத்து மறுத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

மயக்கம் தெளிந்ததும் மகன் கேட்டார்: "தந்தையே! மரண நேரத்தில் ஏன் அப்படிச் சொன்னீர்கள்?"

அதற்கு இமாம் அவர்கள் கூறினார்கள்: "மகனே! என் தாகத்தின் தவிப்பைப் பயன்படுத்தி, சைத்தான் கையில் ஒரு தங்கக் குவளையில் குளிர்ந்த தண்ணீரை எடுத்துக்கொண்டு என் அருகில் வந்தான். 'அஹ்மதே! இந்தத் தண்ணீரை குடித்துவிட்டு, அல்லாஹ்வை மறுத்துவிடு (காஃபிராகிவிடு), உன்னை தாகத்திலிருந்து காப்பாற்றுகிறேன்' என்று ஆசை காட்டினான். அதற்குத்தான் நான் 'இல்லை, உன் தண்ணீரும் வேண்டாம், உன் பேச்சும் வேண்டாம்' என்று மறுத்தேன்."

என்று கூறினார்கள்.

"யோசித்துப் பாருங்கள் சகோதரர்களே! மனிதனின் தாகம் என்பது அவனது பலவீனம். மரண வேளையில் ஏற்படும் தாகத்தைப் பயன்படுத்தி ஈமானைப் பறிக்க சைத்தான் துணிவான். சஹாராவில் மாண்ட அந்த 49 பேரின் இறுதி நேரத் தாகம் எவ்வளவு கொடூரமானது என்பதை இந்தச் சம்பவம் நமக்கு உணர்த்துகிறது. அல்லாஹ் நம் அனைவரின் ஈமானையும் மரண நேரத்தில் பாதுகாப்பானாக!"

வரலாற்றில் ஒரு சொட்டு நீருக்காகப் பேரரசைத் தரத் துணிந்த மன்னர்

அப்பாஸியப் பேரரசின் புகழ்பெற்ற கலீஃபா (மன்னர்) ஹாரூன் அர்-ரஷீத் அவர்களின் அவைக்கு ஒருமுறை 'இப்னு ஸައްமாக்' என்ற மார்க்க அறிஞர் வந்திருந்தார். மன்னர் கையில் ஒரு குவளைத் தண்ணீரை வைத்துக்கொண்டு குடிக்கப் போனார்.

அப்போது அந்த அறிஞர் மன்னரைத் தடுத்து ஒரு கேள்வி கேட்டார்: "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! ஒரு பேச்சுக்கு வைத்துக் கொள்வோம்... உங்களுக்குக் கடுமையான தாகம் ஏற்பட்டு, இந்த உலகத்தில் எங்குமே தண்ணீர் கிடைக்கவில்லை, இந்தக் குவளைத் தண்ணீர் மட்டும்தான் இருக்கிறது என்றால், இதைப் பெற்றுக்கொள்ள உங்கள் பேரரசின் பாதியை விலையாகக் கேட்பின் தருவீர்களா?"

மன்னர் யோசித்துவிட்டுச் சொன்னார்: "ஆம், என் உயிரைக் காக்க என் பேரரசின் பாதியைக் கொடுத்தாவது இந்தத் தண்ணீரை வாங்குவேன்."

மன்னர் தண்ணீரை குடித்து முடித்ததும் அந்த அறிஞர் அடுத்த கேள்வி கேட்டார்: "மன்னரே! இப்போது குடித்த தண்ணீர் உங்கள் உடலிலிருந்து சிறுநீராக வெளியேறாமல் தங்கி, உங்களை வேதனைப்படுத்துகிறது என்று வைப்போம். அதை வெளியேற்ற மருத்துவர்கள் உங்கள் பேரரசின் மீதிப் பாதியைக் கேட்டால் தருவீர்களா?"

மன்னர் சொன்னார்: "நிச்சயம் தருவேன்."

அப்போது அந்த அறிஞர் சொன்னார்: "மன்னரே! ஒரு குவளைத் தண்ணீருக்கும், அது வெளியேறும் சிறுநீருக்கும் ஈடாகாத இந்த உலகப் பேரரசை நினைத்து நீங்கள் ஒருபோதும் பெருமை கொள்ளாதீர்கள்!" மன்னர் இதைக் கேட்டு கண்ணீர் விட்டு அழுதார்.

 "உலகையே ஆண்ட மன்னனுக்கே ஒரு குவளைத் தண்ணீரின் மதிப்பு தன் பேரரசை விடப் பெரிதாகத் தெரிந்திருக்கிறது. ஆனால், இன்று தாராளமாகத் தண்ணீர் கிடைக்கும் நாம் அதன் மதிப்பை உணராமல் வீணடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். நம் உடலுக்குள் தண்ணீர் சென்று சரியாக வெளியேறுவது எவ்வளவு பெரிய பாக்கியம் என்பதை இந்தச் சம்பவம் உணர்த்துகிறது."

இன்று நாம் நம் வீடுகளில் குழாய்களைத் திறந்தவுடன் தண்ணீர் தாராளமாகக் கொட்டுவதால், அதன் அருமை நமக்குத் தெரிவதில்லை. ஆனால், இஸ்லாமிய மார்க்கம் தண்ணீரை மிக உன்னதமான ஒரு நெஃமத்தாக (அருட்கொடையாக) கருதுவதுடன், அதை வீணாக்குவதை வன்மையாகக் கண்டிக்கிறது.

வீணாக்குபவர்கள் ஷைத்தானின் சகோதரர்கள்

அல்லாஹ் தன் திருக்குர்ஆனில் வீண் விரயம் செய்பவர்களை மிகக் கடுமையாக எச்சரிக்கிறான்.

إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُوا إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ ۖ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا

"நிச்சயமாக வீணாக விரயம் செய்பவர்கள் ஷைத்தான்களின் சகோதரர்களாவார்கள்; ஷைத்தானோ தன் ரப்பிடம் (இறைவனிடம்) பெரும் நன்றிகெட்டவனாக இருக்கிறான்." (அல்குர்ஆன் 17:27)

நாம் தண்ணீரை வீணடிக்கும் ஒவ்வொரு முறையும், நாம் ஷைத்தானின் வழிக்குச் சென்று கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை மறந்துவிடக் கூடாது.

மறுமையில் கேட்கப்படும் கேள்வி (நிஃமத்)

மறுமை நாளில் நாம் அனுபவித்த ஒவ்வொரு அருட்கொடையைப் பற்றியும் அல்லாஹ் நம்மிடம் கேள்வி கேட்பான். அதில் மிக முக்கியமானது தண்ணீர்.

ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ

"பின்னர் அருட் கொடைகளைப் பற்றி அன்றைய தினத்தில் நீங்கள் நிச்சயமாகக் கேட்கப்படுவீர்கள்." (அல்குர்ஆன் 102:8)

நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்:

"மறுமை நாளில் ஓர் அடியானிடம் முதன்முதலில் கேட்கப்படும் அருட்கொடை எதுவெனில், அவனிடம் 'உனக்கு நாம் உடலை ஆரோக்கியமாகத் தரவில்லையா? குளிர்ந்த நீரைக் கொண்டு உனது தாகத்தைத் தீர்க்கவில்லையா?' என்று கேட்கப்படுவதாகும்." (நூல்: திர்மிதி)

அன்றாட வாழ்வில் நாம் செய்ய வேண்டிய மாற்றங்கள் (Practical Steps):

உளூ செய்யும் போது: முகத்தையும் கைகளையும் தேய்க்கும் போது குழாயை (Tap) திறந்து வைக்கக் கூடாது. தேவைப்படும்போது மட்டும் திறந்து, குறைந்த அளவு தண்ணீரில் வுளூ செய்யப் பழக வேண்டும். (நபியவர்கள் ஒரு முத் - அதாவது சுமார் 600 மி.லி தண்ணீரில் வுளூச் செய்துள்ளார்கள்).

பல் துலக்கும் போதும், பாத்திரங்கள் கழுவும் போதும் தண்ணீரைத் தொடர்ந்து ஓடவிடாமல், ஒரு பாத்திரத்தில் பிடித்துப் பயன்படுத்தலாம்.

நம் வீடுகளில் குழாய்களில் சொட்டுச் சொட்டாகத் தண்ணீர் கசிந்தால், "தானே சொட்டுகிறது" என்று அலட்சியமாக இருக்கக் கூடாது. ஒரு சொட்டு நீர் என்பது ஒரு உயிர் என்பதை உணர்ந்து உடனே அதைச் சரிசெய்ய வேண்டும்.

குடிக்க எடுக்கும் தண்ணீரை முழுமையாகக் குடிக்க வேண்டும். பாதி குடித்துவிட்டு மீதியை அநாவசியமாகத் தூர ஊற்றுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

அரேபியப் பாலைவனத்தின் 'ஹிமா' (Hima) மற்றும் நீர் மேலாண்மை முறை

இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய காலத்திலும், இஸ்லாத்தின் ஆரம்பக் காலத்திலும் அரேபியப் பாலைவனத்தில் தண்ணீரின் மதிப்பு தங்கத்தை விட அதிகமாக இருந்தது.

ஒரு கிணறு அல்லது நீர்நிலை கண்டுபிடிக்கப்பட்டால், அதைச் சுற்றியுள்ள புல்வெளிகளையும் நீரையும் பாதுகாப்பதற்காக 'ஹிமா' (பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதி) என்ற முறையை நபியவர்கள் முறைப்படுத்தினார்கள்.

அங்கே விலங்குகள் அளவுக்கு அதிகமாக மேய்வதோ, தண்ணீரைத் தேவைக்கு மேல் வீணாக்குவதோ மரண தண்டனைக்கு நிகரான குற்றமாகக் கருதப்பட்டது.

"பாலைவனத்து அரபிகளுக்குத் தெரியும், ஒரு சொட்டு நீரை வீணாக்கினாலும் ஒட்டுமொத்த சமூகமும் தாகத்தால் அழிந்துவிடும் என்று. அதனால்தான் தண்ணீர் நிலைகளை அவர்கள் உயிரை விட மேலாகப் பாதுகாத்தார்கள். ஆனால், இன்று நிலத்தடி நீர் வறண்டு கொண்டிருக்கும் சூழலிலும் நாம் தண்ணீரைத் தெருவில் ஊற்றி வீணடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்."

ரோமானியப் பேரரசின் 'அக்வாடக்ட்ஸ்' (Aqueducts) தொழில்நுட்பம்

பண்டைய ரோமானியர்கள் உலகையே ஆண்டதற்கு அவர்களின் ராணுவ பலம் மட்டுமல்ல, அவர்களின் நீர் மேலாண்மையும் ஒரு முக்கியக் காரணம்.

மைல் கணக்கில் தூரத்தில் இருக்கும் மலைகளிலிருந்தும், ஆறுகளிலிருந்தும் நகரங்களுக்குத் தூய்மையான தண்ணீரைக் கொண்டு வர பிரம்மாண்டமான கற்காலக் கால்வாய்களை (Aqueducts) அவர்கள் கட்டினார்கள்.

இந்தத் தண்ணீர்க் கால்வாய்களில் யாரும் குப்பைகளைக் கொட்டவோ, தண்ணீரை அசுத்தப்படுத்தவோ, வீணாக்கவோ கூடாது என்று கடுமையான சட்டங்கள் இருந்தன. அப்படிச் செய்பவர்களுக்குக் கடுமையான அபராதமும், சிறைத்தண்டனையும் விதிக்கப்பட்டது.

இறைநம்பிக்கை இல்லாத பண்டைய உரோமானியர்களே தண்ணீரின் தேவையை உணர்ந்து, அதைச் சேமிக்கவும், வீணாகாமல் தடுக்கவும் அத்தனை சட்டங்களைப் போட்டார்கள் என்றால், 'அடுத்தவருக்குத் தீங்கு செய்யாதே, வீண் விரயம் செய்யாதே' என்று கற்றுக் கொடுத்த இஸ்லாத்தைப் பின்பற்றும் நாம், தண்ணீரை எவ்வளவு கவனமாகப் பாதுகாக்க வேண்டும்.

மன்னர் திப்பு சுல்தான் மற்றும் மைசூர் நீர்ச் சட்டம்

இந்திய வரலாற்றில் தண்ணீரை வீணாக்குவதற்கும், நீர்நிலைகளை அசுத்தப்படுத்துவதற்கும் எதிராக மிகக் கடுமையான சட்டமியற்றிய பெருமை மன்னர் திப்பு சுல்தான் அவர்களைச் சாரும்.

மைசூர் அரசாங்கத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த ஏரிகள், குளங்கள் மற்றும் கிணறுகளில் யாரும் துணி துவைக்கவோ, மாடுகளைக் குளிப்பாட்டவோ, கழிவுகளைக் கலக்கவோ கூடாது என்று திப்பு சுல்தான் சட்டம் போட்டிருந்தார்.

மீறி நீர்நிலைகளை அசுத்தப்படுத்தினாலோ அல்லது தண்ணீரைத் தேவைக்கு மேல் வீணடித்தாலோ அவர்களுக்குப் பொதுமக்களின் முன்னிலையில் சாட்டையடி போன்ற கடுமையான தண்டனைகள் வழங்கப்பட்டன. பொதுமக்களுக்குக் குடிநீர் தடையின்றிக் கிடைக்க வேண்டும் என்பதில் அவர் அவ்வளவு உறுதியாக இருந்தார்.

 அந்தலூசியா (ஸ்பெயின்) முஸ்லிம்களின் நீர்ச் சிக்கனம்

மத்திய காலத்தில் ஸ்பெயின் நாட்டை முஸ்லிம்கள் ஆட்சி செய்தபோது, ஐரோப்பாவே வறட்சியிலும் அசுத்தத்திலும் மூழ்கியிருந்தது. ஆனால் முஸ்லிம்கள் அங்கே மிகச் சிறந்த நீர் மேலாண்மை முறையை அறிமுகப்படுத்தினார்கள்.

அவர்கள் விவசாயத்திற்கு 'அஸெகியாஸ்' (Acequias) என்ற சொட்டு நீர் மற்றும் சுழற்சி முறைப் பாசனத்தைப் பயன்படுத்தினார்கள்.

ஒவ்வொரு சொட்டுத் தண்ணீரும் வீணாகாமல் அடுத்தடுத்த நிலங்களுக்குச் செல்லுமாறு கால்வாய்களை வடிவமைத்தார்கள். வீடுகளில் வுளூச் செய்யப் பயன்படுத்தப்படும் தண்ணீர் கூட வீணாகாமல், அப்படியே தோட்டத்தில் உள்ள செடிகளுக்குச் செல்லுமாறு குழாய்களை அமைத்திருந்தார்கள்.

"நம்முடைய மூதாதையர்களான அந்தலூசிய முஸ்லிம்கள் வுளூச் செய்த தண்ணீரைக் கூட வீணாக்காமல் செடிகளுக்குப் பாய்ச்சினார்கள். ஆனால், இன்று நம்முடைய நிலை என்ன? வுளூச் செய்யும் போது குழாயை முழுமையாகத் திறந்துவிட்டு, பாதியைத் தெருவில் ஓடவிடுகிறோம். இந்த வீண் விரயத்திற்கு மறுமையில் நாம் என்ன பதில் சொல்லப் போகிறோம்?”

"யோசித்துப் பாருங்கள் சகோதரர்களே! நாம் அன்றாடம் எத்தனையோ லிட்டர் தண்ணீரை மிகச் சாதாரணமாக வீணடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

சொர்க்கவாசிகளின் முதல் கோரிக்கை தண்ணீர் தான்!

"கண்ணியமிக்கவர்களே! தாகத்தின் தவிப்பு எவ்வளவு கொடூரமானது தெரியுமா? நாளை மறுமையில் நரக நெருப்பில் கிடந்து வெந்துபோகும் நரகவாசிகள், சொர்க்கத்தில் நிழலிலும் சுகபோகங்களிலும் இருக்கும் சொர்க்கவாசிகளிடம் கேட்கும் முதல் கோரிக்கை என்ன தெரியுமா? 'எங்களுக்குக் கொஞ்சம் தங்கம் தாருங்கள்' என்றோ, 'பட்டு ஆடைகளைத் தாருங்கள்' என்றோ கேட்க மாட்டார்கள். மாறாக, 'கொஞ்சம் தண்ணீர் தாருங்கள்' என்றுதான் அலறுவார்கள்."

திருகுர்ஆன் இதை அப்படியே படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது:

وَنَادَىٰ أَصْحَابُ النَّارِ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنَا مِنَ الْمَاءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ ۚ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكَافِرِينَ

"நரகவாசிகள் சுவர்க்கவாசிகளை நோக்கி: 'எங்கள் மீது கொஞ்சம் தண்ணீரையாவது ஊற்றுங்கள்; அல்லது அல்லாஹ் உங்களுக்கு அளித்த ஆகாரங்களிலிருந்து (ஏதேனும் போடுங்கள்)' என்று சப்தமிட்டுக் கூப்பிடுவார்கள். அதற்குச் சுவர்க்கவாசிகள்: 'நிச்சயமாக அல்லாஹ் இவை இரண்டையும் நிராகரிப்பவர்களுக்கு விலக்கி(ஹராமாக்கி)யுள்ளான்' என்று கூறுவார்கள்." (அல்குர்ஆன் 7:50)

சஹாரா பாலைவனத்தில் அந்த 49 பேர் 'ஒரு சொட்டுத் தண்ணீர்' கிடைக்காதா என்று தவித்த தவிப்பு, மறுமையின் நரகவாசிகளின் தவிப்பை நமக்கு உலகிலேயே நினைவூட்டி எச்சரிக்கிறது!

தண்ணீரின் அளவைக் குறைக்கும் அல்லாஹ்வின் அதிகாரம்

நாம் தண்ணீரைத் தொடர்ந்து வீணடித்தால், அல்லாஹ் நினைத்தால் பூமிக்கு அடியில் இருக்கும் தண்ணீரை வறண்டு போகச் செய்ய முடியும்

 وَأَنزَلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً بِقَدَرٍ فَأَسْكَنَّاهُ فِي الْأَرْضِ ۖ وَإِنَّا عَلَىٰ ذَهَابٍ بِهِ لَقَادِرُونَ

"இன்னும், நாம் வானத்திலிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட அளவோடு தண்ணீரை இறக்கி, அதனைப் பூமியில் தங்க வைக்கிறோம்; நிச்சயமாக அதனைப் போக்கிவிடவும் நாம் ஆற்றலுடையவராவோம்." உறைந்து போங்கள்! (அல்குர்ஆன் 23:18)

உங்கள் வீட்டில் குழாயைத் திறக்கும்போது தாராளமாகத் தண்ணீர் கொட்டுகிறதா? பெருமைப்படாதீர்கள், 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' என்று நன்றி சொல்லுங்கள். குடிக்க எடுத்த தண்ணீரைத் தூர ஊற்றாதீர்கள். வுளூ செய்யும்போது தண்ணீரை ஆறாக ஓடவிடாதீர்கள்.

கடைசி நேரத்தில் உதவிக்கு ஆளில்லாமல்... அந்த லாரியின் அடியிலும், சுடுமணலிலும் தஞ்சமடைந்து... அசைவற்றுப் போய் மாண்டுகிடந்த அந்த உடல்களை மீட்டபோது மீட்புக்குழுவினரே அழுதுவிட்டார்கள் சகோதரர்களே! உலகமே உறைந்து போய் நின்றது.

யோசித்துப் பாருங்கள்... உலகில் நாம் எவ்வளவு பெரிய அந்தஸ்தோடு வாழ்ந்தாலும், எவ்வளவு சொத்துக்களைச் சேர்த்தாலும், இறுதியில் நாம் போய்ச் சேருவது அந்த இருண்ட மண்ணறை (கப்ரு) தான்! வறுமையின் காரணமாகவும், பிழைப்புக்காகவும், மார்க்கக் கடமைகளை நிறைவேற்றவும் பயணிக்கும் போது மரணிக்கும் இந்த ஏழை எளிய மக்களின் தியாக மரணங்களை அல்லாஹ் ஒருபோதும் வீணடிப்பதில்லை!"

கஃபன் துணிக்கு பாக்கெட் கிடையாது! (மண்ணறையின் எதார்த்தம்)

"அன்பானவர்களே! அந்தப் பாலைவனத்தில் மரணித்தவர்களிடம் எத்தனையோ ஆசைகள் இருந்திருக்கலாம். ஆனால், மரணம் வந்தபோது எல்லாமே முடிந்துவிட்டது. நாம் உடுத்தும் பட்டு ஆடைகளோ, பிராண்டட் உடைகளோ நம்முடன் வரப்போவதில்லை.

மரணத்திற்குப் பின் நமக்குக் கிடைக்கப் போகும் கஃபன் துணிக்கு 'பாக்கெட்' (Pocket) கிடையாது சகோதரர்களே! நாம் சேர்த்த பணத்தையோ, நகையையோ அதில் திணித்து எடுத்துச் செல்ல முடியாது. நாம் கொண்டு செல்லப் போவது நம்முடைய அமல்களை (நற்செயல்களை) மட்டும்தான்."

நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஜனாஸாவை (இறந்த உடலை) மூன்று பொருட்கள் பின்தொடர்ந்து செல்கின்றன. இரண்டு பொருட்கள் திரும்பி விடுகின்றன; ஒன்று மட்டுமே அவருடன் தங்கி விடுகிறது. அவதிப்படுபவை: 1. அவருடைய குடும்பம், 2. அவருடைய செல்வம், 3. அவருடைய அமல்கள் (செயல்கள்). இதில் குடும்பமும் செல்வமும் திரும்பி விடுகின்றன. அமல்கள் மட்டுமே அவருடன் மண்ணறையில் தங்கி விடுகின்றன." நூல்: புகாரி

அகதிப் பயணமும் ஷஹீத் (தியாகி) அந்தஸ்தும்

"சொந்த நாட்டை விட்டு, வறுமையின் காரணமாகவும், உழைப்புக்காகவும் பிரயாணம் மேற்கொண்டு, வழியிலேயே மரணிப்பவர்களை அல்லாஹ் கைவிடுவதில்லை. அவர்கள் தங்களின் சொந்த ஊருக்கு வெளியில், அந்நிய தேசத்தில் மரணிக்கும் போது அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் கூலி சாதாரணமானது அல்ல!"

நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு மனிதர் தனது சொந்த ஊர் அல்லாத (அந்நிய) தேசத்தில் மரணிக்கும் போது, அவர் பிறந்த இடத்தில் இருந்து அவர் மரணித்த இடம் வரை உள்ள தூரம் கணக்கிடப்பட்டு, அவ்வளவு பெரிய பரப்பளவுள்ள இடம் சொர்க்கத்தில் அவருக்காக விரிவாக அளந்து கொடுக்கப்படுகிறது." (நூல்: இப்னு மாஜா: 1581, நஸாயீ)

மாலியிலிருந்து நைஜர் நோக்கிப் பயணித்த அந்த 49 ஏழைச் சகோதரர்கள், தங்களின் சொந்த ஊரை அடையாமலேயே பாலைவனத்தில் அகதிகளாக, தாகத்தால் துடிதுடித்து மரணித்திருக்கிறார்கள். மனிதர்களின் பார்வையில் இது கொடூரமான மரணமாகத் தெரிந்தாலும், இன்ஷா அல்லாஹ், இந்த ஹதீஸின் அடிப்படையில் அல்லாஹ் அவர்களுக்குச் சொர்க்கத்தில் மாபெரும் எல்லையற்ற அந்தஸ்தை வழங்கப் போதுமானவனாக இருக்கிறான்!

இன்று நமக்கும் அப்படித்தான் சகோதரர்களே! நமக்கு முன்னால் இருக்கும் மிகப்பெரிய ஆபத்து 'திடீர் மரணம்'. 'நாளை பார்த்துக்கொள்ளலாம், அடுத்த வாரம் தௌபா (பாவமன்னிப்பு) செய்து கொள்ளலாம், வயதான பிறகு தொழுது கொள்ளலாம்' என்று நாம் தள்ளிப்போட்டுக் கொண்டிருக்கும் போதே, நம்முடைய அனுமதியின்றி, ஒரு நொடி கூட அவகாசம் தராமல் மலக்குல் மவ்த் (உயிரைக் கைப்பற்றும் வானவர்) நம் முன்னே வந்து நிற்பார்!"

ஒரு நொடி கூட முந்தாது, பிந்தாது

وَلِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ ۖ فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً ۖ وَلَا يَسْتَقْدِمُونَ

"ஒவ்வொரு கூட்டத்தினருக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட தவணையுண்டு; அவர்களுடைய தவணை வரும்போது அவர்கள் ஒரு கணமேனும் பிந்தவும் மாட்டார்கள், முந்தவும் மாட்டார்கள்." (அல்குர்ஆன் 7:34)

நீங்கள் கோட்டைகளுக்குள் ஒளிந்திருந்தாலும் மரணம் வரும்

أَيْنَمَا تَكُونُوا يُدْرِككُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنتُمْ فِي بُرُوجٍ مُّشَيَّدَةٍ

"நீங்கள் எங்கிருந்த போதிலும் உங்களை மரணம் அடைந்தே தீரும்; நீங்கள் மிக உறுதியாகக் கட்டப்பட்ட கோட்டைகளில் இருந்த போதிலும் சரியே!" (அல்குர்ஆன் 4:78)

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

مِنْ اقْتِرَابِ السَّاعَةِ أَنْ يُرَى الْهِلَالُ قُبُلًا، وَأَنْ يَفْشُوَا مَوْتُ الْفَجْأَةِ

"மறுமை நாள் நெருங்குவதன் அறிகுறிகளில், பிறை (பெரிதாக) முன்கூட்டியே தெரிவதும், திடீர் மரணம் (மவ்துல் ஃபஜஅத்) பரவலாகப் பெருகுவதும் அடங்கும்." நூல்: தபரானீ, அல்பானி

திடீர் மரணம்: பாவிக்கு ஏற்படும் ஏமாற்றம்

திடீர் மரணம் என்பது இறைநம்பிக்கையாளருக்கு ஒரு வேளை நிம்மதியாக இருக்கலாம், ஆனால் பாவ மூட்டையோடு வாழ்பவனுக்கு அது மிகப்பெரிய நஷ்டம் என்பதை நபியவர்கள் உணர்த்துகிறார்கள்:

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் நபியவர்களிடம் திடீர் மரணத்தைப் பற்றிக் கேட்டபோது, நபியவர்கள் கூறினார்கள்:

مَوْتُ الْفَجْأَةِ أَخْذَةُ أَسَفٍ لِلْفَاجِرِ

"திடீர் மரணம் என்பது (அல்லாஹ்வை மறுக்கும் அல்லது பாவம் செய்யும்) துன்மார்க்கனுக்கு ஏமாற்றமான, வருத்தத்தக்க பிடியாகும்." (நூல்: அஹ்மத்: அபூதாவூத்)

ஒரு மனிதன் பாவம் செய்து கொண்டிருக்கும் போதே திடீரென மரணம் வந்துவிட்டால், அவனால் தௌபா செய்து அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கேட்கக் கூட நேரம் கிடைக்காமல் போய்விடும். அதுவே அவனுக்கு மாபெரும் ஏமாற்றமாக அமைந்துவிடுகிறது.

" நாம் பெற வேண்டிய 3 முக்கியப் படிப்பினைகள்:

நம் வீடுகளில் தாராளமாகக் கிடைக்கும் தண்ணீரை இனி ஒருபோதும் வீணாக்கக் கூடாது என்று இன்றே சபதம் எடுப்போம். நாம் அநாவசியமாகத் தூர ஊற்றும் ஒவ்வொரு சொட்டு நீரும், உலகின் ஏதோ ஒரு மனிதன் உயிர் பிழைக்கக் கெஞ்சிக் கொண்டிருக்கும் அமுதமாகும்.

திடீர் மரணத்திற்குத் தயாராவோமாக: நாளை தொழுது கொள்ளலாம், வயதான பிறகு தௌபா (பாவமன்னிப்பு) செய்து கொள்ளலாம் என்ற அலட்சியத்தைக் கைவிடுவோம். இன்றே நம் பாவங்களுக்கு அல்லாஹ்விடம் அழுது மன்னிப்புக் கேட்போம்.

பசியின்றி உணவு, தாகமின்றி நல்ல தண்ணீர், நிம்மதியான தங்குமிடம் என அல்லாஹ் நமக்குத் தந்திருக்கும் அத்தனை பாக்கியங்களுக்கும் 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' என்று எப்போதும் நன்றி செலுத்தும் அடியார்களாக நாம் மாறுவோம்.

"யா அல்லாஹ்! அகிலத்தாரைப் பரிபாலிக்கும் ரஹ்மானே!

சஹாரா பாலைவனத்தின் கொளுத்தும் வெயிலில், உதவிக்கு ஆளில்லாமல், தாகத்தால் தொண்டை வறண்டு துடிதுடித்து மரணித்த அந்த 49 முஃமினான சகோதரர்களின் பாவங்களை முற்றிலும் மன்னிப்பாயாக யா அல்லாஹ்!

அவர்களின் இந்தத் தியாக மரணத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்களுக்கு மறுமையில் உயரிய 'ஷஹீத்' (தியாகி) அந்தஸ்தை வழங்கியருள்வாயாக யா அல்லாஹ்!

யா அல்லாஹ்... எங்களின் ரப்பே! எங்களுக்கு நீ தந்திருக்கும் தண்ணீரை வீணடிக்கும் பாவத்திலிருந்து எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக!

தௌபா செய்யாமல், பாவ மூட்டைகளோடு திடீரென ஏற்படும் கெட்ட மரணங்களை விட்டும் எங்களை ஓடிப் பாதுகாப்பாயாக யா அல்லாஹ்!

எங்களின் ஆயுளை நீடித்து, நற்கருமங்கள் செய்யும் பாக்கியத்தைத் தருவாயாக!

எங்கள் உயிரைக் கைப்பற்றும் இறுதி நேரத்தில், எங்களின் நாவு 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் முஹம்மதுர் ரஸூலுல்லாஹ்' என்ற தூய்மையான கலிமாவை மொழிந்த வண்ணம், உனக்குப் பிரியமான நல்லடியார்களாக எங்களை மரணிக்கச் செய்வாயாக யா அல்லாஹ்!

தொகுத்தவர்.

மவ்லவி B.முஹம்மது ராஃபி ரஷீதி.

தலைமை இமாம். மஸ்ஜிதே முபாரக் கிருஷ்ணாம்பேட்டை அரக்கோணம்.

Cell : +91 90949 86824.

முந்தைய பதிவுகள் வாசிக்க 👇 கிளிக் செய்யவும்.

ஜும்மா பயான்கள்.