தராவீஹ் பயான் பிறை – 24
தலைப்பு : “இரு நாவுடையவர்களிடம் கவனம் ”
ஹிஜ்ரி 1447.
بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله رب العالمين عدد خلقه ورضا نفسه وزنة عرشه ومداد كلماته الصلاة والسلام على رسول الله صلى الله عليه وسلم وعلى آله وأصحابه وأهل بيته أجمعين أما بعد
اِذَا جَآءَكَ الْمُنٰفِقُوْنَ قَالُوْا نَشْهَدُ اِنَّكَ لَرَسُوْلُ اللّٰهِ ۘ وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اِنَّكَ لَرَسُوْلُهٗ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ لَـكٰذِبُوْنَ
“(நபியே!) முனாஃபிக்குகள் (நயவஞ்சகர்கள்) உம்மிடம் வந்து, “நிச்சயமாக, நீர் அல்லாஹ்வின் தூதராக இருக்கின்றீர்” என்று நாங்கள் சாட்சி சொல்கிறோம்” என்று கூறுகின்றனர். மேலும், அல்லாஹ், “நிச்சயமாக நீர் அவனுடைய தூதராக இருக்கின்றீர்” என்பதை நன்கு அறிவான். ஆனால், அல்லாஹ், நிச்சயமாக முனாஃபிக்குகள் (வஞ்சகமாகப்) பொய்யுரைப்பவர்கள்” என்பதாகச் சாட்சி சொல்கிறான்.(அல்குர்ஆன் : 63:1)
இன்று தராவீஹ் தொழுகையில் ஓதப்பட்ட ஸூரத்துல் முனாஃபிகூன் அத்தியாயத்தில் முக்கியமான வசனங்களில் மேற்சொன்ன வசனங்களில் நயவஞ்சகர்கள் குறித்து பேசுகிறான்.
பனூ முஸ்தலக் (Banu Mustaliq) போர் என்பது ஹிஜ்ரி 6-ஆம் ஆண்டு (கி.பி. 627) நடைபெற்றது. இந்தப் போர் ராணுவ ரீதியாக ஒரு சிறிய மோதலாக இருந்தாலும், இதன் முடிவில் நடந்த சம்பவங்கள் இஸ்லாமிய வரலாற்றில் சமூக மற்றும் ஆன்மீக ரீதியாக பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.
போருக்கான காரணம்
மதீனாவிற்கு அருகில் இருந்த 'பனூ முஸ்தலக்' என்ற கோத்திரத்தினர், அதன் தலைவர் ஹாரிஸ் இப்னு அபீ திரார் தலைமையில் இஸ்லாமியர்களுக்கு எதிராகப் போர் தொடுக்கத் தயாராவதாக நபிகளாருக்குத் தகவல் கிடைத்தது. இதை உறுதிப்படுத்திய நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், ஒரு பெரும் படையுடன் புறப்பட்டுச் சென்றார்கள்.
முரைஸீஃ' என்ற நீரூற்றுக்கு அருகில் போர் நடந்தது. முஸ்லிம்கள் மிக எளிதாக வெற்றி பெற்றனர். ஏராளமான போர் கைதிகளும், பொருட்களும் கிடைத்தன.
நயவஞ்சகர்களின் வருகை பொதுவாகப் போர்களில் கலந்து கொள்ளாத நயவஞ்சகர்கள் (முனாஃபிக்குகள்), இந்தப் போரில் முஸ்லிம்களுக்கு வெற்றி வாய்ப்பு அதிகம் என்பதை அறிந்து, கனீமத் பொருட்களுக்காகப் பெரும் எண்ணிக்கையில் கலந்து கொண்டனர். இதுவே பல குழப்பங்களுக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது.
போர் முடிந்து திரும்பும் வழியில், முரைஸீஃ என்ற கிணற்றில் தண்ணீர் எடுக்கும்போது இருவருக்குள் தகராறு ஏற்பட்டது:
ஜஹ்ஜாஹ் ரலியல்லாஹு அன்ஹு: உமர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் பணியாளர் (முஹாஜிர்). அவர்களுக்கும் ஸினான் ரலியல்லாஹு அன்ஹு ஒரு அன்சாரித் தோழர்.
இருவருக்கும் இடையே ஏற்பட்ட சண்டையில், ஜஹ்ஜாஹ் ரலியல்லாஹு அன்ஹு "முஹாஜிர்களே ஓடி வாருங்கள்!" என்றும், ஸினான் ரலியல்லாஹு அன்ஹு"அன்சாரிகளே ஓடி வாருங்கள்!" என்றும் கூவினார்கள். இது ஒரு சிறிய தனிநபர் மோதல், ஆனால் இதை நயவஞ்சகர்களின் தலைவன் அப்துல்லாஹ் இப்னு உபை ஒரு இனக்கலவரமாக மாற்ற முயன்றான்.
இப்னு உபை தன் கூட்டத்தாரிடம் பின்வருமாறு கூறினான்:
"நம்மிடமே வந்து தங்கிவிட்டு, இப்போது நமக்கே சவால் விடுகிறார்களா? மதீனா சென்றதும், கண்ணியமானவர்களாகிய நாம், இந்த இழிவானவர்களை (முஹாஜிர்களை) அங்கிருந்து வெளியேற்றுவோம். அவர்களுக்கு இனி உணவோ, உதவியோ செய்யாதீர்கள். அப்போதுதான் அவர்கள் முஹம்மதுவை விட்டுப் பிரிந்து போவார்கள்."
இதை அங்கிருந்த ஸைத் இப்னு அர்கம் ரலியல்லாஹு அன்ஹு என்ற சிறுவர் கேட்டுவிட்டார். அவர் ஓடிச் சென்று நபிகளாரிடம் இதைக் கூறினார். நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் இப்னு உபைவை அழைத்து விசாரித்தபோது, அவன் "நான் அப்படிச் சொல்லவே இல்லை" என்று அல்லாஹ்வின் மீது பொய் சத்தியம் செய்தான்.
சிறுவர் ஸைத் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் மிகவும் மனவருத்தம் அடைந்தார். ஊர் மக்கள் அவரை "ஒரு பெரியவரிடம் பொய் சொல்லிவிட்டாயே" என்று கடிந்து கொண்டனர். ஆனால், சிறிது நேரத்திலேயே ஸூரத்துல் முனாஃபிகூன் அத்தியாயம் இறங்கியது. அதில் இப்னு உபை சொன்ன வார்த்தைகளை அப்படியே அல்லாஹ் சுட்டிக்காட்டி, அவன் பொய்யன் என்றும் ஸைத் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் சொன்னது உண்மை என்றும் உறுதிப்படுத்தினான்.
இப்னு உபைவின் மகனான அப்துல்லாஹ் ரலியல்லாஹு அன்ஹு ஒரு சிறந்த முஃமின். தன் தந்தை நபிகளாரை 'இழிவானவர்' என்று சொன்னதைக் கேட்டு ஆத்திரமடைந்த அவர், மதீனாவின் எல்லைக்கு வெளியே வாளோடு நின்று தன் தந்தையைத் தடுத்தார்.
"அல்லாஹ்வின் தூதரே கண்ணியமானவர், நீதான் இழிவானவன் என்பதை ஒப்புக்கொள்ளும் வரை உன்னை மதீனாவிற்குள் விடமாட்டேன்" என்று தடுத்தார். இறுதியில் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் தலையீட்டிற்குப் பிறகே அவரை உள்ளே அனுமதித்தார்.
இதே போரின் முடிவில்தான் அன்னை ஆயிஷா ரலியல்லாஹு அன்ஹா அவர்கள் மீது நயவஞ்சகர்களால் 'இஃப்க்' எனும் பெரும் அவதூறு சுமத்தப்பட்டது. இதைப் பற்றியும் அல்லாஹ் குர்ஆன் (ஸூரத்துந் நூர்) மூலம் விளக்கம் அளித்து ஆயிஷா ரலியல்லாஹு அன்ஹா அவர்களின் பரிசுத்தத்தன்மையை உறுதி செய்தான்.
* நயவஞ்சகர்கள் எப்போதுமே ஒற்றுமையைக் குலைக்க 'இனம்', 'மொழி' அல்லது 'பொருளாதாரம்' போன்ற விஷயங்களைக் கையில் எடுப்பார்கள்.
* ஒரு சிறுவர் உண்மையைச் சொன்னாலும், அதை விசாரணை செய்வது தலைமையின் கடமை.
* வெளிப்படையான பேச்சை விட, ஒருவரின் செயல்பாடே அவரின் உண்மைத் தன்மையை நிரூபிக்கும்.
சொல்லுக்கும் செயலுக்கும் உள்ள முரண்பாடு
முனாஃபிக்குகள் நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் வந்து, "நிச்சயமாக நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் தான்" என்று சத்தியம் செய்து சாட்சி கூறினார்கள். அவர்கள் சொன்ன அந்த வாக்கியம் உண்மையானது (ஏனெனில் முஹம்மது நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் இறைத்தூதர் என்பது உண்மை). ஆனால், அந்தச் சொல்லைச் சொல்லும்போது அவர்களுடைய உள்ளம் அதை நம்பவில்லை.
ஒருவர் தன் நாவினால் உண்மையைச் சொன்னாலும், அவருடைய உள்ளத்தில் அதற்கு மாற்றமான எண்ணம் இருந்தால், இறைவனிடத்தில் அவர் "பொய்யர்" என்றே கருதப்படுவார் என்பதை இவ்வசனம் உணர்த்துகிறது.
அல்லாஹ்வின் சாட்சியம்
இவ்வசனத்தில் அல்லாஹ் இரண்டு விஷயங்களுக்குச் சாட்சி கூறுகிறான்:
நிச்சயமாக நீர் அவனுடைய தூதராக இருக்கின்றீர் என்பதை அல்லாஹ் நன்கு அறிவான்." நபிகளாரின் தூதுத்துவத்திற்கு முனாஃபிக்குகளின் சான்றிதழ் தேவையில்லை, இறைவனின் அங்கீகாரமே போதுமானது என்பதை இது காட்டுகிறது.
அவர்கள் சொன்ன 'விஷயம்' உண்மையே தவிர, அவர்கள் அதைச் சொன்ன 'விதம்' மற்றும் 'நோக்கம்' பொய்யானது. அவர்கள் ஈமான் கொண்டிருப்பதாகக் காட்டுவது வெறும் வேஷமே என்று அல்லாஹ் அம்பலப்படுத்துகிறான்.
நயவஞ்சகத்தின் அடையாளம்
நயவஞ்சகம் என்பது உள்ளத்தில் குஃப்ரை (நிராகரிப்பை) மறைத்து வைத்துக்கொண்டு, வெளியில் இஸ்லாத்தை வெளிப்படுத்துவதாகும். இவர்களால் சமுதாயத்திற்குப் பெரும் ஆபத்து ஏற்படும் என்பதால், அல்லாஹ் அவர்களைப் பற்றி எச்சரிக்கிறான்.
நயவஞ்சகர்களின் நான்கு அடையாளங்கள்
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ:
"أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا خَالِصًا، وَمَنْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنَ النِّفَاقِ حَتَّى يَدَعَهَا: إِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ، وَإِذَا حَدَّثَ كَذَبَ، وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ، وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவரிடத்தில் நான்கு குணங்கள் இருக்கின்றனவோ அவர் அசல் நயவஞ்சகர் ஆவார். எவரிடத்தில் இதில் ஒன்று இருக்கிறதோ, அவர் அதை விட்டுவிடும் வரை அவரிடம் நயவஞ்சகத்தின் ஒரு பண்பு இருக்கும்." (நூல்: புகாரி, முஸ்லிம்)
1)பொய் பேசுதல்: பேசும்போது உண்மையை மறைத்துப் பொய் சொல்லுதல்.
2)வாக்களித்தால் மீறுதல்: ஒருவருக்கு ஒரு வாக்குறுதி அளித்துவிட்டு, தகுந்த காரணமின்றி அதை வேண்டுமென்றே நிறைவேற்றாமல் இருப்பது.
3)அமானிதத்தில் மோசடி செய்தல்: ஒருவர் நம்மிடம் ஒரு பொருளையோ, ரகசியத்தையோ அல்லது பொறுப்பையோ நம்பி ஒப்படைத்தால், அதற்கு துரோகம் இழைப்பது.
4)வாதிடும்போது வரம்பு மீறுதல்: ஒருவருடன் கருத்து வேறுபாடு அல்லது சண்டை ஏற்படும்போது, உண்மையை ஒப்புக்கொள்ளாமல் ஆபாசமாகப் பேசுவது அல்லது அபாண்டமாகப் பழி சுமத்துவது.
பேசும்போது உண்மையை மறைத்துப் பொய் சொல்லுதல்.
மஸ்ஜிதுத் திரார் (Masjid al-Dirar) அல்லது "சதிப் பள்ளிவாசல்" குறித்த வரலாறு, நயவஞ்சகர்கள் எத்தகைய தந்திரமான வழிகளைக் கையாண்டார்கள் என்பதற்கான ஒரு முக்கியப் பாடமாகும்.
மதீனாவில் அபு ஆமிர் என்றொருவன் இருந்தான். அவன் கிறித்தவ மதகுருவாகத் தன்னை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டவன். நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் வருகையையும் செல்வாக்கையும் அவனால் சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை.
அவன் மதீனாவை விட்டு வெளியேறி, ரோமானியப் பேரரசிடம் உதவி கோரிச் சென்றான். அங்கிருந்தபடி மதீனாவில் உள்ள நயவஞ்சகர்களுக்கு (முனாஃபிக்குகளுக்கு) ரகசியக் கடிதங்களை அனுப்பினான். "நான் ரோமானியப் படைகளுடன் வந்து முஹம்மதுவை வீழ்த்துவேன், அதுவரை நீங்கள் ஒரு ரகசிய இடத்தைத் தயார் செய்து வைத்திருங்கள்" என்பதே அவனது திட்டம்.
நயவஞ்சகர்கள் கூடிப் பேச ஒரு இடம் தேவைப்பட்டது. சாதாரணமாக ஓரிடத்தில் கூடினால் சந்தேகம் வரும் என்பதால், 'பள்ளிவாசல்' என்ற புனிதமான போர்வையை அவர்கள் பயன்படுத்தினர்.
இது ஏற்கனவே இருந்த 'குபா' பள்ளிவாசலுக்கு அருகிலேயே கட்டப்பட்டது.
"முதியவர்கள், நோயாளிகள் மற்றும் மழைக்காலங்களில் குபா வரை செல்ல முடியாதவர்களுக்காக இதைக் கட்டியுள்ளோம்" என்று மக்களிடம் கூறினர்.
முஸ்லிம்களுக்குள் பிரிவினையை உண்டாக்குவதும், அபு ஆமிர் கொண்டு வரும் ஆயுதங்களையும் ஆட்களையும் மறைத்து வைக்கும் புகலிடமாக மாற்றுவதுமே ஆகும். பள்ளிவாசல் கட்டி முடிக்கப்பட்டதும், நயவஞ்சகர்கள் நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் வந்தனர்.
அப்போது நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தபூக் போருக்குத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார்கள். "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் ஒரு பள்ளிவாசலைக் கட்டியுள்ளோம், தாங்கள் அங்கு வந்து ஒருமுறை தொழுது வைத்தால் அதற்கு ஓர் அங்கீகாரம் கிடைக்கும்" என்று வேண்டினர்.
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், "தற்போது நான் பயணத்தில் இருக்கிறேன், திரும்பிய பிறகு இன்ஷா அல்லாஹ் வருகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
தபூக் போரை முடித்துவிட்டு நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மதீனா திரும்பிக் கொண்டிருந்தபோது, 'தூவானோ' என்ற இடத்தில் தங்கியிருந்தனர். அப்போது அல்லாஹ் ஸூரத்துத் தவ்பாவின் 107 முதல் 110 வரை உள்ள வசனங்களை இறக்கி வைத்தான்:
وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَّكُفْرًا وَّتَفْرِيْقًا بَيْنَ الْمُؤْمِنِيْنَ وَاِرْصَادًا لِّمَنْ حَارَبَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ مِنْ قَبْلُ وَلَيَحْلِفُنَّ اِنْ اَرَدْنَاۤ اِلَّا الْحُسْنٰى وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَـكٰذِبُوْنَ
இன்னும் (இஸ்லாம் மார்க்கத்திற்குத்) தீங்கிழைக்கவும், குஃப்ருக்கு (நிராகரிப்புக்கு) உதவி செய்யவும், முஃமின்களிடையே பிளவு உண்டுபண்ணவும், அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் விரோதமாய்ப் போர்புரிந்தவர்களுக்கு புகலிடமாகவும் ஆக்க ஒரு மஸ்ஜிதை முன்னர் நிறுவியவர்கள்: “நாங்கள் நல்லதையே யன்றி (வேறொன்றும்) விரும்பவில்லை” என்று நிச்சயமாகச் சத்தியம் செய்வார்கள் - ஆனால் அவர்கள் நிச்சயமாகப் பொய்யர்கள் என்பதற்கு அல்லாஹ்வே சாட்சியம் கூறுகிறான். (அல்குர்ஆன் : 9:107)
"அல்லாஹ் அந்த இடத்தை "மஸ்ஜிதுத் திரார்" (தீங்கு விளைவிக்கும் பள்ளிவாசல்) என்று பெயரிட்டு, அங்கு தொழக் கூடாது என்றும் கட்டளையிட்டான்.
உண்மையை உணர்ந்த நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், உடனே சில தோழர்களை (ஆஸிம் இப்னு அதிய் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் மற்றும் மாலிக் இப்னு துக்ஷும் ரலியல்லாஹு அன்ஹு ஆகியோரை) அனுப்பி அந்தப் பகுதியை இடித்துத் தள்ளுமாறு உத்தரவிட்டார்கள். அந்தச் சதித் திட்டம் முறியடிக்கப்பட்டது.
தீயவர்கள் எப்போதும் தங்கள் சதியை மறைக்க மதம் அல்லது அறப்பணி போன்ற புனிதமான பெயர்களையே பயன்படுத்துவார்கள்.
இறைவணக்கம் என்ற பெயரில் இருந்தாலும், அது மக்களிடையே பிரிவினையை (பித்னா) உண்டாக்கினால் அதை இஸ்லாம் அனுமதிப்பதில்லை.
நயவஞ்சகர்களின் சூழ்ச்சிகள் தற்காலிகமாக வெல்வது போல் தோன்றினாலும், இறுதியில் உண்மை வெளிப்பட்டே தீரும்.
வாக்களித்தால் மீறுதல் (Breach of Promise) என்பது நயவஞ்சகத்தின் மிக முக்கியமான அடையாளம்.
இது குறித்து இஸ்லாமிய வரலாற்றில் அபூ சுஃப்யான் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்பதற்கு முன் நடந்த நிகழ்வு…
நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பல்வேறு நாட்டு மன்னர்களுக்குக் கடிதம் அனுப்பிய காலம் அது. ரோம் (பைசண்டைன்) பேரரசர் ஹெர்குளிஸ் (Heraclius) என்பவருக்கு நபிகளாரின் கடிதம் கிடைத்தது.
அவர் அந்தத் தூதரைப் பற்றி விசாரிக்க, மக்காவிலிருந்து வந்திருந்த வணிகர்களைத் தன் சபைக்கு அழைத்தார். அப்போது அபூ சுஃப்யான் இன்னும் இஸ்லாத்தை ஏற்றிருக்கவில்லை, அவர் நபிகளாரின் எதிரியாக இருந்தார்.
ஹெர்குளிஸ் கேட்ட கேள்விகளில் ஒன்று மிகவும் முக்கியமானது:
"அவர் (முஹம்மது) கொடுத்த வாக்குறுதிகளை மீறுகிறாரா?"
"இல்லை, அவர் இதுவரை எந்த வாக்குறுதியையும் மீறியதில்லை. இப்போது அவருக்கும் எங்களுக்கும் இடையே ஒரு உடன்படிக்கை (ஹுதைபிய்யா ஒப்பந்தம்) உள்ளது. இதில் அவர் என்ன செய்யப்போகிறார் என்று எங்களுக்குத் தெரியாது" என்று கூறினார்.
அப்போது எதிரியாக இருந்த அபூ சுஃப்யான் நினைத்திருந்தால், "ஆம், அவர் மீறுவார்" என்று ஒரு பொய்யைச் சொல்லித் தப்பித்திருக்கலாம். ஆனால், ஒரு தலைவனுக்குரிய மிகச்சிறந்த பண்பு 'வாக்குறுதியைப் பேணுதல்' என்பது அன்றைய காலத்தில் எதிரிகளாலும் மதிக்கப்பட்டது.
மாறாக, நயவஞ்சகர்கள் தங்களுக்குச் சாதகமாக இருக்கும்போது மட்டும் வாக்குறுதி அளிப்பதையும், சிக்கல் வரும்போது அதைத் தூக்கி எறிவதையும் வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர்.
நயவஞ்சகர்களின் பொருளாதார வாக்குறுதி (பனூ நதீர் சம்பவம்)
மதீனாவில் வாழ்ந்த யூதக் கிளையினரான பனூ நதீர் கூட்டத்தினர், அவர்களின் துரோகத்திற்காக நாடு கடத்தப்பட வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. அப்போது நயவஞ்சகர்களின் தலைவன் அப்துல்லாஹ் இப்னு உபை அவர்களுக்கு ஒரு ரகசிய வாக்குறுதி அளித்தான்.
"நீங்கள் கவலைப்படாதீர்கள்! நீங்கள் வெளியேற்றப்பட்டால் நாங்களும் உங்களுடன் வெளியேறுவோம். உங்களுக்கு எதிராகப் போர் நடந்தால் நாங்கள் உங்களுக்கு உதவி செய்வோம்" என்று வாக்குறுதி அளித்தான்.
ஆனால், போர் நெருங்கியபோது நயவஞ்சகர்கள் தங்கள் வாக்குறுதியை மீறி ஓடி ஒளிந்து கொண்டனர். அவர்கள் எவ்வித உதவியும் செய்யவில்லை.
இதை அல்லாஹ் குர்ஆனில் (59:11-12) இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறான்:
"اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ نَافَقُوْا يَقُوْلُوْنَ لِاِخْوَانِهِمُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَٮِٕنْ اُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيْعُ فِيْكُمْ اَحَدًا اَبَدًاۙ وَّاِنْ قُوْتِلْتُمْ لَـنَـنْصُرَنَّكُمْ وَاللّٰهُ يَشْهَدُ اِنَّهُمْ لَـكٰذِبُوْنَ
(நபியே!) நயவஞ்சகம் செய்வோரை நீர் கவனிக்கவில்லையா? அவர்கள், வேதத்தை உடையோரிலுள்ள நிராகரித்துக் கொண்டிருப்போரான தம் சகோதரர்களிடம் “நீங்கள் வெளியேற்றப்பட்டால், உங்களுடன் நாங்களும் நிச்சயமாக வெளியேறுவோம்; அன்றியும், (உங்களுக்கெதிராக) நாங்கள் எவருக்கும், எப்பொழுதும் நாம் வழிப்பட மாட்டோம்; மேலும், உங்களுக்கெதிராக போர் செய்யப்பெற்றால், நிச்சயமாக நாங்கள் உங்களுக்கு உதவி செய்வோம்” என்று கூறுகின்றனர்; ஆனால் நிச்சயமாக அவர்கள் பொய்யர்கள் என்று அல்லாஹ் சாட்சியங் கூறுகிறான்.(அல்குர்ஆன் : 59:11)
வாக்குறுதியை மீறுவதனால் ஏற்படும் விளைவுகள்:
ஒருமுறை வாக்கு மீறுபவரை சமூகம் எப்போதும் சந்தேகத்துடனேயே பார்க்கும்
"நீங்கள் செய்யாததை ஏன் சொல்கிறீர்கள்? நீங்கள் செய்யாததைச் சொல்வது அல்லாஹ்விடம் பெரும் கோபத்திற்குரியது" (61:2-3) என்று குர்ஆன் எச்சரிக்கிறது.
ஒரு சிறிய பொய் அல்லது சிறிய வாக்கு மீறல் படிப்படியாக ஒரு மனிதனை 'முழுமையான முனாஃபிக்' ஆக மாற்றிவிடும்.
வாக்குறுதியைப் பேணுவது என்பது வெறும் பேச்சு சம்பந்தப்பட்டது மட்டுமல்ல, அது ஒரு மனிதனின் ஈமானின் (நம்பிக்கையின்) வெளிப்பாடாகும்.
3)அமானிதத்தில் மோசடி செய்தல்:
அபூ லுபாபா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் தொடர்பான இந்தச் சம்பவம், ஒரு முஃமின் அறியாமல் செய்யும் தவறு எவ்வாறு அமானித மோசடியாக மாறக்கூடும் என்பதையும், அதற்குரிய உண்மையான தவ்பா (மன்னிப்பு) எது என்பதையும் விளக்கும் மிக முக்கியமான விஷயம்
ஹிஜ்ரி 5-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற அகழ்ப் போரின்போது (கந்தக் போர்), மதீனாவிலிருந்த பனூ குறைளா என்ற யூதக் கிளையினர் முஸ்லிம்களுடன் செய்திருந்த உடன்படிக்கையை முறித்து, எதிரிகளுக்கு ஆதரவாகத் துரோகம் செய்தனர்.
போர் முடிந்ததும், நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அல்லாஹ்விலிருந்து வந்த கட்டளையின்படி பனூ குறைளா கோட்டையை முற்றுகையிட்டார்கள்.
சுமார் 25 நாட்கள் முற்றுகை நீடித்தது. தப்பிக்க வழியில்லை என்று தெரிந்ததும், பனூ குறைளா தலைவர்கள் நபிகளாரிடம் ஒரு கோரிக்கை வைத்தனர்: "எங்களுக்கு நெருக்கமானவரான அபூ லுபாபாவை ரலியல்லாஹு அன்ஹு எங்களிடம் அனுப்பி வையுங்கள், நாங்கள் அவரிடம் ஆலோசிக்க வேண்டும்."
அபூ லுபாபா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் அங்கு சென்றபோது, அந்த யூதக் கூட்டத்தினர் (குழந்தைகள் மற்றும் பெண்கள் உட்பட) அவரிடம் அழுது புலம்பி, "நாங்கள் சரணடைந்தால் முஹம்மது எங்களை என்ன செய்வார்?" என்று கேட்டனர்.
அபூ லுபாபா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் நாவினால், "சரணடையுங்கள்" என்று சொன்னார்.
ஆனால், அதே சமயம் தனது கையைத் தனது கழுத்தின் குறுக்கே வைத்துச் சைகை காட்டினார். அதாவது, "நீங்கள் சரணடைந்தால் உங்களுக்கு மரண தண்டனை (கழுத்தறுக்கப்படுதல்) தான் கிடைக்கும்" என்பதை ரகசியமாகச் சைகை மூலம் வெளிப்படுத்தினார்.
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தனது தோழர்களுடன் கலந்தாலோசித்து எடுத்த ரகசிய முடிவை (அமானிதத்தை), அபூ லுபாபா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் சைகை மூலம் எதிரிகளிடம் காட்டிவிட்டார்.
சைகை செய்த அடுத்த நொடியே, அபூ லபாபா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் திடுக்கிட்டார். "அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் நான் துரோகம் செய்துவிட்டேனே!" என்று கதறினார். அவர் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் கூடத் திரும்பச் செல்லாமல், நேராக மதீனாவிலுள்ள பள்ளிவாசலுக்கு (மஸ்ஜிதுந் நபவி) ஓடினார்கள்.
அவர் பள்ளிவாசலின் ஒரு தூணில் தன்னைத் தானே கட்டிக்கொண்டார். "அல்லாஹ் என் மன்னிப்பை ஏற்கும் வரை அல்லது நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி அவர்கள் வந்து என் கட்டை அவிழ்க்கும் வரை நான் இதிலிருந்து நகர மாட்டேன்" என்று சத்தியம் செய்தார்.
சுமார் ஆறு அல்லது ஏழு நாட்கள் (சில அறிவிப்புகளில் ஒன்பது நாட்கள்) அவர் அதே நிலையில் இருந்தார். தொழுகை நேரங்களில் மட்டும் அவரது மனைவி வந்து கட்டை அவிழ்ப்பார், பிறகு மீண்டும் கட்டிக்கொள்வார். அவர் உணவும் தண்ணீரும் இன்றி மிகவும் பலவீனமடைந்தார்.
இறுதியில், ஒரு நாள் அதிகாலை நேரத்தில் (ஃபஜ்ர் தொழுகைக்கு முன்), நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அன்னை உம்மு ஸலமா ரலியல்லாஹு அன்ஹா அவர்களின் வீட்டில் இருந்தபோது, அபூ லுபாபாவின் மன்னிப்பு ஏற்கப்பட்டதாக அல்லாஹ்விடமிருந்து வஹீ (இறைச்செய்தி) வந்தது.
மக்களுக்கு இந்தச் செய்தி தெரிந்ததும் அவர்கள் ஓடி வந்து அபூ லுபாபாவின் கட்டை அவிழ்க்க முயன்றனர். ஆனால் அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் தனது திருக்கரங்களால் அவிழ்க்கும் வரை நான் விடமாட்டேன்" என்று கூறிவிட்டார். பின்னர் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களே வந்து அவரது கட்டை அவிழ்த்து விட்டார்கள்.நூல்: ஸீரத் இப்னு ஹிஷாம்
"ஈமான் கொண்டவர்களே! நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கும் (அவன்) தூதருக்கும் துரோகம் செய்யாதீர்கள்; மேலும், நீங்கள் அறிந்து கொண்டே உங்களிடமுள்ள அமானிதங்களிலும் மோசடி செய்யாதீர்கள்." (அல்குர்ஆன் 8:27)
இந்த வசனம் அபூ லுபாபா (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் இந்தச் சம்பவத்தையொட்டியே அருளப்பட்டதாகப் பெரும்பாலான விரிவுரையாளர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர்.
நயவஞ்சகத்தின் நான்காவது அடையாளமான
வாதிடும்போது வரம்பு மீறுதல்"
நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கழுதை மீது பயணம் செய்தபோது நடந்தது.
ஒருமுறை நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் ஒரு கழுதையின் மீது அமர்ந்து, நோயுற்றிருந்த ஸஅது இப்னு உபாதா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களை நலம் விசாரிக்கச் சென்று கொண்டிருந்தார்கள். வழியில் அப்துல்லாஹ் இப்னு உபை தனது கூட்டாளிகளுடன் ஒரு சபையில் அமர்ந்திருந்தான்.
நபிகளார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அந்தச் சபையைக் கடந்து சென்றபோது, கழுதை கிளப்பிய புழுதி இப்னு உபை மீது பட்டது. உடனே அவன் தனது ஆடையால் மூக்கைப் பொத்திக் கொண்டு, மிக அலட்சியமாகவும் வரம்பு மீறியும், "எங்கள் மீது தூசியைக் கிளப்பாதீர்கள்" என்று கத்தினான்.
நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கழுதையை விட்டு இறங்கி, அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறி, குர்ஆன் வசனங்களை ஓதிக் காண்பித்தார்கள்.
அப்போது இப்னு உபை வரம்பு மீறிப் பேசினான்:
"மனிதரே! நீர் சொல்வது உண்மையாகவே இருந்தாலும், அதை எங்கள் சபைக்கு வந்து எங்களுக்குத் தொந்தரவு கொடுக்காதீர். உம்மிடம் யார் வருகிறாரோ அவருக்கு மட்டும் இதைச் சொல்லும். இங்கிருந்து போய்விடும். இந்தக் கழுதையின் துர்நாற்றம் எனக்குத் தொந்தரவாக இருக்கிறது" என்று மிகக் கேவலமாகப் பேசினான்.
இதைக்கேட்ட அங்கிருந்த ஒரு முஸ்லிம் தோழர் (அப்துல்லாஹ் இப்னு ரவாஹா), ரலியல்லாஹு அன்ஹு"அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதருடைய கழுதையின் மணம் உன்னுடைய வாசனைத் திரவியத்தை விட எங்களுக்கு நறுமணமாகவே இருக்கிறது" என்று பதிலடி கொடுத்தார்.
இந்தச் சிறிய விவாதம், இப்னு உபையின் ஆட்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையே ஒரு பெரிய கைகலப்பாக மாறியது. இரு தரப்பினரும் பேரீச்சம்பழ மட்டைகளாலும், செருப்புகளாலும் மோதிக்கொண்டனர்.
நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் இடையில் புகுந்து இரு தரப்பினரையும் சமாதானப்படுத்தினார்கள். பின்னர் ஸஅது இப்னு உபாதா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களிடம் சென்றபோது, "இப்னு உபையை மன்னித்துவிடுங்கள். மதீனாவின் தலைவனாக முடிசூட்டப்பட வேண்டிய அவன், உங்களின் வருகையால் தனது அதிகாரம் பறிபோன ஆத்திரத்தில் இப்படி வரம்பு மீறிப் பேசுகிறான்" என்று ஸஅது ரலியல்லாஹு அன்ஹு விளக்கமளித்தார்.
நூல் புகாரி
ஒரு இறைத்தூதர் ஒரு நற்காரியத்திற்காகச் செல்லும்போது, ஒரு சிறிய புழுதியைக் காரணமாக வைத்து அவரை இழிவுபடுத்தியது.
நறுமணத்திற்குரிய நபிகளாரின் வருகையை 'கழுதையின் துர்நாற்றம்' என்று மிகக் கேவலமாகச் சித்தரித்தது.
ஊர் தலைவர்கள் கூடியிருக்கும் சபையில் பகிரங்கமாகத் துரத்தி விடுவது போலப் பேசியது.
இந்தக் நிகழ்வில், நயவஞ்சகர்கள் விவாதத்தில் அல்லது ஒரு சூழலைக் கையாளும்போது எவ்வளவு தரம் தாழ்ந்து நடப்பார்கள் என்பதற்கு ஒரு வரலாற்றுச் சான்றாகும்.
மதீனாவில் ஒருமுறை, ஒரு நயவஞ்சகனுக்கும் ஒரு முஸ்லிமுக்கும் இடையே ஒரு சிறிய கொடுக்கல் வாங்கல் அல்லது எல்லைப் பிரச்சினை தொடர்பாக விவாதம் ஏற்பட்டது. அப்போது அந்த நயவஞ்சகன், விவாதப் பொருளைப் பற்றிப் பேசுவதை விட்டுவிட்டு, எதிராளியின் குடும்பப் பெண்களைப் பற்றியும், அவரது கௌரவத்தைப் பற்றியும் ஆபாசமான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினான்.
அங்கே வந்த நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அந்த நயவஞ்சகனை எச்சரித்தார்கள். ஒரு முஃமின் விவாதிக்கும்போது கண்ணியத்தைக் கடைப்பிடிப்பான்; ஆனால் ஒரு முனாஃபிக், தான் தோற்றுவிடுவோம் என்று தெரிந்ததும் ஆபாசமான வார்த்தைகளை (Fahsh) ஒரு ஆயுதமாகப் பயன்படுத்துவான் என்பதை இந்த நிகழ்வு உறுதிப்படுத்தியது.
நயவஞ்சகர்களின் விவாத முறையின் 4 நிலைகள்
இமாம் கஸாலி (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் தனது இஹ்யா உலூமுத்தீன் (Ihya Ulum al-Din) நூலில், ஒரு நயவஞ்சகன் விவாதத்தில் வரம்பு மீறுவதை நான்கு நிலைகளாகப் பிரிக்கிறார்கள்.
தனிநபர் தாக்குதல் (Personal Attacks): விவாதத்தில் சொல்லப்படும் கருத்துக்குப் பதில் சொல்ல முடியாமல் போகும்போது, "உன் தந்தை யார் தெரியுமா?", "உன் கடந்த காலம் என்ன?" என்று தனிப்பட்ட முறையில் தாக்கத் தொடங்குவார்கள்.
சத்தத்தைப் பயன்படுத்துதல் (Using Volume as Authority): தன் தரப்பில் நியாயம் இல்லை என்பதை மறைக்க, அதிக சத்தமாகப் பேசுவார்கள். இதன் மூலம் எதிராளியைப் பேசவிடாமல் மிரட்டுவது இவர்களின் உத்தி.
அபாண்டமான பழி (Slander): எதிராளி சொல்லாத ஒரு கருத்தைச் சொன்னதாகச் சித்திரிக்க முற்படுவார்கள். "நீ மார்க்கத்திற்கே எதிரானவன்" அல்லது "நீ தேசத்துரோகி" என்பது போன்ற முத்திரைகளை அபாண்டமாகப் குத்துவார்கள்.
ஆபாசப் பேச்சு (Obscenity): சபையில் இருப்பவர்கள் முகம் சுளிக்கும் வகையில் தரக்குறைவான வார்த்தைகளைப் பேசுவார்கள். இதன் நோக்கம் எதிராளியைத் தர்மசங்கடத்திற்கு உள்ளாக்கி விவாதத்திலிருந்து விலகச் செய்வதாகும்.
நயவஞ்சகத்தின் பிடியிலிருந்து ஒரு முஃமின் தன்னை எவ்விதம் தற்காத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
நயவஞ்சகத்திலிருந்து தற்காத்துக் கொள்ள 4 வழிகள்:
* சுயபரிசோதனை (Self-Audit):
நபித்தோழர் ஹுதைஃபா இப்னுல் யமான் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களிடம், "என்னிடமும் நயவஞ்சகப் பண்பு ஏதும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டு உமர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் அழுதார்கள். அத்தகைய மகத்தான மனிதர்களே அஞ்சியபோது, நாம் எப்போதும் நம்முடைய சொல், செயல் மற்றும் வாக்குறுதிகளில் உண்மையாக இருக்கிறோமா என்று கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும்.
* ஜமாஅத் தொழுகையைப் பேணுதல்:
"ஃபஜ்ர் மற்றும் இஷா தொழுகையை ஜமாஅத்துடன் தொழுவது நயவஞ்சகர்களுக்கு மிகவும் பாரமான ஒன்று" என்று நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள். எனவே, இந்த இரண்டு நேரத் தொழுகைகளையும் பள்ளிவாசலில் பேணுவது நயவஞ்சகத்திலிருந்து விடுபட உதவும்.
* அதிகமான திக்ரு (இறை நினைவு):
குர்ஆன் நயவஞ்சகர்களைப் பற்றிச் சொல்லும்போது, "அவர்கள் அல்லாஹ்வை மிகக் குறைவாகவே நினைவு கூர்கிறார்கள்" (4:142) என்று குறிப்பிடுகிறது. ஆகவே, நாவினால் எப்போதும் இறைவனைத் துதித்துக் கொண்டிருப்பது நயவஞ்சகத்தை வேரறுக்கும்.
* தர்மம் செய்தல்:
"தர்மம் (ஸதகா) என்பது ஒரு அத்தாட்சியாகும்" என்று நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள். அதாவது ஒருவன் உண்மையான நம்பிக்கையாளன் என்பதற்கு அவன் செய்யும் தர்மம் சான்றாக அமையும். ஏனெனில் நயவஞ்சகர்களுக்குப் பொருள் பற்று அதிகம்.
.
"நிச்சயமாக நயவஞ்சகர்கள் நரகத்தின் மிகக் கீழான தட்டில்தான் இருப்பார்கள்." (அல்குர்ஆன் 4:145)
நயவஞ்சகம் (நிஃபாக்) என்பது ஒரு புற்றுநோய் போன்றது. அது ஒரு மனிதனின் நற்செயல்களை அழித்து, அவனை ஆன்மீக ரீதியாக பலவீனமாக்கிவிடும்.
"உள்ளத்தூய்மை இல்லாத வெளிவேஷம் இறைவனிடம் எடுபடாது."
ஒரு முஃமின் எப்போதும் தனது நாவையும், இதயத்தையும் நேர்க்கோட்டில் வைத்திருக்க வேண்டும். நாம் செய்த நற்செயல்கள் அல்லாஹ்விடம் அங்கீகரிக்கப்பட வேண்டும் எனில், நம்மிடம் நயவஞ்சகத்தின் சாயல் கூட இருக்கக்கூடாது.
ஸஹாபாக்கள் நயவஞ்சகத்தை எண்ணி அஞ்சியதைப் போல நாமும் எப்போதும் விழிப்புணர்வுடன் இருக்க வேண்டும்.
"யா அல்லாஹ்! எங்கள் உள்ளங்களை நயவஞ்சகத்திலிருந்தும் (நிஃபாக்), எங்கள் செயல்களை முகஸ்துதியிலிருந்தும் (ரியா), எங்கள் நாவுகளைப் பொய்யிலிருந்தும், எங்கள் கண்களைத் துரோகத்திலிருந்தும் தூய்மைப்படுத்துவாயாக!
நிச்சயமாகக் கண்களின் துரோகத்தையும், உள்ளங்கள் மறைத்து வைத்திருப்பவற்றையும் நீ நன்கு அறிபவன்."
"இறைவா! எங்கள் சொல்லையும் செயலையும் ஒன்றாக ஆக்குவாயாக. நாங்கள் வாக்களித்தால் அதை நிறைவேற்றவும், எங்களிடம் ஒப்படைக்கப்படும் அமானிதங்களை முறையோடு பேணவும் எங்களுக்கு அருள் புரிவாயாக. விவாதங்களின் போது வரம்பு மீறுவதிலிருந்தும், ஆபாசமாகப் பேசுவதிலிருந்தும் எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக."
"யா அல்லாஹ்! எங்களை நயவஞ்சகர்களின் பட்டியலிலிருந்து நீக்கி, உன்னால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட உண்மையாளர்களின் (ஸித்திகீன்) கூட்டத்தில் சேர்த்தருள்வாயாக. ஆமீன்
தொகுத்தவர்.
மவ்லவி B.முஹம்மது ராஃபி ரஷீதி.
தலைமை இமாம். மஸ்ஜிதே முபாரக் கிருஷ்ணாம்பேட்டை அரக்கோணம்.
Cell : +91 90949 86824.
முந்தைய பதிவுகள் வாசிக்க 👇 கிளிக் செய்யவும்.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக