பக்கங்கள்

வியாழன், 9 ஏப்ரல், 2026

ஒற்றுமை உம்மத்தின் உயிர்நாடி”

 


“ஒற்றுமை உம்மத்தின் உயிர்நாடி”


الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدَانَا لِلْإِيمَانِ، وَجَعَلَنَا مِنْ أُمَّةِ سَيِّدِ الْأَنَامِ. نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ، وَنَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ شُرُورِ أَنْفُسِنَا وَمِنْ سَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا.

قال الله تعالى في القرآن العظيم بسم الله الرحمن الرحيم وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا 

قال رسول الله صلى الله عليه وسلم لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ


அல்லாஹ்வின் நல்லடியார்களே ! இன்று நாம் வாழக்கூடிய சூழலை சற்று நிதானமாகச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். 

காலையில் கண்விழித்து இரவு உறங்கச் செல்லும் வரை, செய்தித்தாள்களைத் திறந்தாலும் சரி, சமூக ஊடகங்களைப் பார்த்தாலும் சரி அல்லது நம்முடைய தெருக்களில் இறங்கி நடந்தாலும் சரி... எங்கு பார்த்தாலும் சண்டை, சச்சரவு, ஒருவரை ஒருவர் வீழ்த்தத் துடிக்கும் குரோத மனப்பான்மை - இதுதான் இன்று எங்கும் நிறைந்து கிடக்கிறது.


'ஒற்றுமை' என்ற வார்த்தை இன்று அகராதியில் மட்டுமே இருக்கிறது; நம்முடைய இதயங்களில் இல்லை. ஒரு காலத்தில் 'முஸ்லிம்கள்' என்றால் ஒருவருக்கொருவர் விட்டுக் கொடுப்பார்கள், ஒரு உடலில் ஒரு உறுப்பு பாதிக்கப்பட்டால் மற்ற உறுப்புகள் துடிப்பது போலத் துடிப்பார்கள் என்று உலகம் பார்த்தது. ஆனால் இன்று நிலைமை என்ன?


மிகச் சிறிய நிலத்திற்காகச் சொந்த அண்ணன் தம்பிகள் நீதிமன்றப் படிக்கட்டுகளில் ஏறிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.


பள்ளிவாசல் நிர்வாகப் பிரச்சினைகளுக்காக ஜமாஅத்துகள் பிளவுபட்டு நிற்கின்றன.


'நீ அந்த இயக்கம், நான் இந்த இயக்கம்' என்ற கொள்கை வெறியால் ஸலாம் சொல்வதைக் கூட நாம் நிறுத்திவிட்டோம்.


வெளியில் இருந்து யாரும் வந்து நம்மை அழிக்கத் தேவையில்லை; நமக்குள்ளே இருக்கும் இந்த பிரிவினை எனும் நஞ்சு நம்மை மெல்ல மெல்ல அழித்துக் கொண்டிருக்கிறது. 'ஊர்ச் சண்டை முதல் உலகச் சண்டை வரை' இன்று இஸ்லாமிய உம்மத் சந்திக்கும் அனைத்து வீழ்ச்சிகளுக்கும் பின்னணியில் இருப்பது நம்மிடம் ஒற்றுமை இல்லாததுதான்.


இந்தச் சூழலில், 'இஸ்லாம்' என்றால் 'சமாதானம்' என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் நாம், அந்தச் சமாதானத்தை நம் வாழ்வில் எப்படித் தொலைத்தோம்? மீண்டும் அந்தப் பொற்கால ஒற்றுமையை எப்படி மீட்டெடுப்பது? வரலாற்றில் நம் முன்னோர்கள் ஒற்றுமையால் எப்படி வெற்றி பெற்றார்கள், பிரிவினையால் எப்படி வீழ்ந்தார்கள் என்பதைப் பற்றித் தான் இன்று ஜும்ஆவில் நாம் பார்க்கலாம்…


அல்லாஹ் கூறுகிறான்:-

 وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُوا 

நீங்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் கயிற்றைப் பலமாகப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள்; பிரிந்து விடாதீர்கள்.

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ

நிச்சயமாக முஃமின்கள் அனைவரும் சகோதரர்களே! எனவே உங்கள் இரு சகோதரர்களுக்கு இடையில் சமாதானம் செய்து வையுங்கள்.


நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்:-


 كُونُوا عِبَادَ اللَّهِ إِخْوَانًا

அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! சகோதரர்களாக இருங்கள்.


மூன்று நாட்களுக்கு மேல் பேசாமல் இருப்பது கூடாது


لَا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلَاثِ لَيَالٍ

ஒரு முஸ்லிம் தன் சகோதரனை மூன்று நாட்களுக்கு மேல் வெறுத்து ஒதுக்கி (பேசாமல்) இருப்பது அனுமதி இல்லை.


الْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا


ஒரு முஃமின் மற்றொரு முஃமினுக்கு ஒரு கட்டிடத்தைப் போன்றவர்; அதன் ஒரு பகுதி மற்றொரு பகுதியை வலுப்படுத்துகிறது.


 ஊர்ச் சண்டை முதல் உலகச் சண்டை வரை


பெரும்பாலான ஊர்ச் சண்டைகள் மிகச் சிறிய காரணங்களால் தொடங்குகின்றன:

பள்ளிவாசல் நிர்வாகப் பிரச்சினை.

குடும்பங்களுக்கு இடையிலான கௌரவப் போர்.

திருமண வைபவங்களில் ஏற்படும் கருத்து வேறுபாடுகள்.

அல்லாஹ் இறக்கும் பரக்கத் (அருள்) அந்த ஊரை விட்டு நீங்கிவிடுகிறது. "சண்டையிட்டுக் கொண்டிருக்கும் சமூகத்தின் மீது இறை அருள் இறங்குவதில்லை."

சமாதானம் செய்வது

إِصْلَاحُ ذَاتِ الْبَيْنِ


மக்களிடையே நிலவும் பிணக்குகளைத் தீர்த்து வைத்தல். சமாதானம் செய்தல்.


أَلَا أُخْبِرُكُمْ بِأَفْضَلَ مِنْ دَرَجَةِ الصِّيَامِ وَالصَّلَاةِ وَالصَّدَقَةِ؟ قَالُوا: بَلَى. قَالَ: إِصْلَاحُ ذَاتِ الْبَيْنِ، وَفَسَادُ ذَاتِ الْبَيْنِ هِيَ الْحَالِقَةُ، لَا أَقُولُ تَحْلِقُ الشَّعْرَ وَلَكِنْ تَحْلِقُ الدِّينَ.

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கேட்டார்கள்: "நோன்பு, தொழுகை, தர்மம் ஆகியவற்றை விடவும் மேலான ஒரு அந்தஸ்தை உங்களுக்கு நான் அறிவிக்கட்டுமா?" தோழர்கள்: "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அறிவியுங்கள்)" என்றார்கள். 

நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்: "(சண்டையிட்டுக் கொண்டிருப்பவர்களிடையே) சமாதானம் செய்து வைப்பதே அதுவாகும். ஏனெனில், உங்களுக்குள் நிலவும் பிணக்குகள் (சண்டைகள்) தான் 'ஹாலிகா' (மழித்து விடக்கூடியது) ஆகும். அது முடியை மழிக்கும் என்று நான் சொல்லவில்லை; மாறாக அது மார்க்கத்தையே (தீனை) மழித்துவிடும்.”நூல்: அபூ தாவூத்


ஊருக்குள் சண்டையிடும்போது, அது ஒரு தனிமனிதப் பிரச்சினையாக இருக்காமல், ஜமாஅத் பிரிவுகளாக மாறுகிறது.


இதனைத் தான் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மழித்து விடக்கூடியது" (ஹாலிகாஹ்) என்று எச்சரித்தார்கள்.


உலகளாவிய முஸ்லிம் உம்மத்தின் நிலை (Global Context)


இன்று உலக அளவில் முஸ்லிம்கள் சந்திக்கும் இன்னல்களுக்கு (பாலஸ்தீனம் ஈரான். முதல் மற்ற நாடுகள் வரை) அடிப்படை காரணம் நம்மிடம் 'ஒற்றுமை' இல்லாததே.


 நாமே நமக்குள்ளே அடித்துக் கொள்வதைப் பார்க்கும் எதிரிகள், நம்மை எளிதாக வீழ்த்தி விடுகிறார்கள்.

 إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ

"நிச்சயமாக அல்லாஹ் எந்த ஒரு சமுதாயத்தின் நிலையையும், அவர்கள் தங்களைத்தாங்களே மாற்றிக்கொள்ளாத வரையில் மாற்றுவதில்லை." (ஸூரத்துர் ரஃது: 11)


மாற்றம் நமக்குள் இருந்து தொடங்க வேண்டும்: நாம் நம்முடைய குடும்பத்திலும், ஊரிலும் ஒற்றுமை நிலவ வேண்டும் என்று அல்லாஹ்விடம் துஆ செய்கிறோம். ஆனால், அந்த ஒற்றுமைக்காக நாம் நம்முடைய பிடிவாதம், கோபம் மற்றும் பெருமையைக் குறைத்துக்கொள்ள முன்வராத வரை அல்லாஹ் அந்த நிலையை மாற்றமாட்டான்.

ஒரு சமூகம் உயர வேண்டும் என்றால், அந்தச் சமூகத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் தன்னைத் திருத்திக்கொள்ள வேண்டும். "அவன் மாறட்டும், பிறகு நான் மாறுகிறேன்" என்று காத்திருப்பதே சண்டைகள் நீடிக்கக் காரணம்.


 உணர்ச்சிவசப்படுதலின் ஆபத்து


ஒரு சிறிய ஊர்ச் சண்டையில் நாம் காட்டும் அதே 'வீரம்' மற்றும் 'உணர்ச்சி', ஒட்டுமொத்த முஸ்லிம் உம்மத்தின் அழிவுக்கும் வழிவகுக்கிறது.


அறிவுப்பூர்வமாகச் சிந்திக்காமல், உணர்ச்சிகளுக்கு அடிமையாவது நம்மை நாமே அழித்துக் கொள்வதற்குச் சமம்.


இன்று முஸ்லிம் நாடுகளுக்கு இடையே நிலவும் பனிப்போர்களும் சண்டைகளும், மறைமுகமாக உலக வல்லரசுகளுக்கே சாதகமாக முடிகின்றன.


 "யார் அல்லாஹ்வுக்காகப் பணிந்து நடக்கிறாரோ, அவரை அல்லாஹ் உயர்த்துகிறான்." நாம் ஊருக்குள் விட்டுக்கொடுத்து வாழ்ந்தால், சமூகம் உயரும்.

 

பழிவாங்குவதை விட மன்னிப்பதில் தான் இஸ்லாத்தின் வெற்றி இருக்கிறது. மக்கா வெற்றியின் போது நபிகளார் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் காட்டிய மன்னிப்பு அதற்குச் சிறந்த உதாரணம்.


நம்முடைய தெருக்களில் தொடங்கும் சண்டை தான், நாளடைவில் ஒரு தேசத்தின், ஒரு சமூகத்தின் வீழ்ச்சியாக மாறுகிறது. எனவே, "முதலில் உங்களைச் சீர்திருத்திக் கொள்ளுங்கள், உலகம் சீர்திருத்தப்படும்"


அவ்ஸ் மற்றும் கஸ்ரஜ் (மதீனா அன்சாரிகள்)

இஸ்லாத்திற்கு முன் மதீனாவில் வாழ்ந்த அவ்ஸ் (Aws) மற்றும் கஸ்ரஜ் (Khazraj) ஆகிய இரு கோத்திரத்தினர் 120 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகப் போரிட்டுக் கொண்டனர்.


 மதீனாவின் (அன்று யஸ்ரிப்) பூர்வகுடிகளான அவ்ஸ் மற்றும் கஸ்ரஜ் ஆகிய இரு கோத்திரங்களும் ஒரே தந்தை வழி வந்தவர்கள் (அவர்கள் சகோதரக் குலங்கள்). ஆனால், அவர்களுக்குள் ஏற்பட்ட சிறு சிறு மனக்கசப்புகள், வரப்புச் சண்டைகள் மற்றும் அதிகாரப் போட்டிகள் பெரும் பகையாக மாறின.

120 ஆண்டுகாலப் போர்: ஒரு தலைமுறை அல்ல, பல தலைமுறைகளாக இந்தப் பகை தொடர்ந்தது.

ஒருவரின் ஒட்டகம் மற்றவரின் நிலத்தில் மேய்ந்தது அல்லது ஒரு சிறு எல்லைப் பிரச்சினை போன்ற அற்பமான விஷயங்களே போருக்குக் காரணமாக இருந்தன.


 புஆஸ் போர் (The Battle of Bu'ath)


இஸ்லாம் மதீனாவிற்கு வருவதற்குச் சில ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்த போரே 'புஆஸ் போர்'. இதுவே இரு தரப்பினருக்கும் இடையிலான உச்சக்கட்ட மோதலாகும்.

இந்தப்போர் இரு தரப்பிலும் இருந்த மூத்த தலைவர்கள் மற்றும் வீரர்களை முழுமையாக அழித்தது.


இதனால் மதீனாவின் மக்கள் களைப்படைந்தனர். ஒரு தீர்வை நோக்கி ஏங்கிக்கொண்டிருந்த போதுதான், அல்லாஹ் இஸ்லாத்தின் ஒளியை அவர்களுக்குக் காட்டினான்.


நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்த பிறகு, முதல் வேலையாக அவர்களிடையே நிலவிய பகைமையைத் தீர்த்து வைத்தார்கள்.


திருக்குர்ஆன் வசனம்: இந்தச் சூழலைப் பற்றி அல்லாஹ் கூறுகிறான்:-


وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا

"நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் பகைவர்களாக இருந்தீர்கள்; அல்லாஹ் உங்கள் இதயங்களை ஒன்றிணைத்தான். அவனது அருளால் நீங்கள் சகோதரர்களாகி விட்டீர்கள்." (அல்குர்ஆன் 3:103)


அன்சாரிகள்: அவர்கள் தங்களின் பழைய அடையாளங்களைத் துறந்து "அன்சாரிகள்" (உதவியாளர்கள்) என்ற உன்னதப் பெயரைப் பெற்றனர்.


ஒருமுறை, இவர்களின் ஒற்றுமையைப் பொறுக்க முடியாத 'ஷயஸ் இப்னு கைஸ்' என்ற யூதன், இரு குலத்தாரும் அமர்ந்திருந்த இடத்திற்குச் சென்று அவர்களின் பழைய போர்களைப் பற்றிய கவிதைகளை வாசிக்கச் செய்தான்.


மீண்டும் பழைய கோபம் தலைதூக்கியது. "ஆயுதங்களை எடுங்கள்" என்று இரு தரப்பும் முழக்கமிட்டனர்.

இதைக் கேள்விப்பட்ட நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பதறியடித்து ஓடி வந்து, "அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! நான் உங்களிடையே உயிரோடு இருக்கும்போதே மீண்டும் அறியாமைக் காலத்தை நோக்கிச் செல்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.


நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் அவர்கள் இது ஷைத்தானின் சூழ்ச்சி என்பதை உணர்ந்து, ஒருவரையொருவர் கட்டிப்பிடித்து அழுது மன்னிப்புக் கோரினார்கள்.எவ்வளவு பெரிய பகைமையும் ஈமானின் முன்னால் மறைந்துவிடும்.


ஸ்பெயின் (அந்துலுஸ்) வீழ்ச்சி


முஸ்லிம்கள் சுமார் 800 ஆண்டுகள் ஸ்பெயினை ஆட்சி செய்தனர். அறிவியல், மருத்துவம், கட்டிடக்கலையில் சிறந்து விளங்கினர்.


வீழ்ச்சிக்குக் காரணம்..? 

ஆட்சியாளர்களுக்கு இடையே ஏற்பட்ட அதிகாரப் போட்டி மற்றும் உள்நாட்டுச் சண்டைகள். ஒவ்வொரு ஊர்த் தலைவனும் தனித்தனி நாடாகச் செயல்படத் தொடங்கினான்.


முஸ்லிம்களுக்குள் இருந்த பிரிவினையை எதிரிகள் பயன்படுத்திக் கொண்டனர். இறுதியில் 1492-ல் முஸ்லிம்கள் அங்கிருந்து முழுமையாக வெளியேற்றப்பட்டனர்.


ஸ்பெயினை முஸ்லிம்கள் ஆட்சி செய்த 800 ஆண்டுகளில், அது உலகின் அறிவு மையமாக விளங்கியது. ஐரோப்பா இருண்ட காலத்தில் இருந்தபோது, ஸ்பெயின் வீதிகள் மின்சார விளக்குகளாலும், பல்கலைக்கழகங்களாலும் ஜொலித்தன. ஆனால், இந்த வலிமை சிதைந்ததற்கு வெளிநாட்டுப் படைகள் காரணம் அல்ல; உள்நாட்டுப் பிரிவினையே காரணம்.


அதிகாரப் போட்டியும், காட்டிக்கொடுத்தலும்

முஸ்லிம் சிற்றரசர்கள் (Taifas) தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். ஒரு முஸ்லிம் மன்னரை வீழ்த்த, மற்றொரு முஸ்லிம் மன்னர் கிறிஸ்தவ மன்னர்களிடம் உதவி கோரினார். இந்தத் துரோகங்கள் தான் எதிரிகளுக்கு வாசலைத் திறந்துவிட்டன.


1492-ல் ஸ்பெயினின் கடைசி முஸ்லிம் கோட்டையான கிரனாடா (Granada) வீழ்ந்தது. அதன் மன்னர் முஹம்மது அபு அப்துல்லாஹ் எதிரிகளிடம் சரணடைந்துவிட்டு நாட்டை விட்டு வெளியேறினார்.


அவர் வெளியேறும்போது ஒரு மலை உச்சியில் நின்று, தான் இழந்த அழகிய கிரனாடா நகரத்தையும் 'அல்-ஹம்ப்ரா' கோட்டையையும் பார்த்து விம்மி விம்மி அழுதார்.


அந்த இடம் இன்றும் The Pass of the Moor's Sigh (மூர் இனத்தவரின் பெருமூச்சுப் பள்ளத்தாக்கு) என்று அழைக்கப்படுகிறது.


அபு அப்துல்லாஹ் அழுது கொண்டிருப்பதைப் பார்த்த அவரது தாய் ஆயிஷா வரலாற்றில் அழியாத அந்த வார்த்தைகளைக் கூறினார்கள்:

“ஆண்களைப் போலப் போரிட்டு உனது நாட்டைக் காக்கத் தெரியாத நீ, இப்போது நாட்டை இழந்துவிட்டுப் பெண்களைப் போல அழுது கொண்டிருப்பதில் எந்தப் பயனும் இல்லை!"


கிரனாடா வீழ்வதற்குப் பின்னால் பெரிய போர் வீரர்களின் திறமையின்மை இல்லை. மாறாக: அபூ அப்தில்லாஹ் தனது தந்தையுடனும், மாமனாருடனும் அதிகாரத்திற்காகச் சண்டையிட்டார்.


முஸ்லிம் மன்னர்களுக்குள் இருந்த உட்பூசலைப் பயன்படுத்தி, கிறிஸ்தவ மன்னர்களான ஃபெர்டினாண்ட் மற்றும் இசபெல்லா கிரனாடாவைக் கைப்பற்றினர்.


(அதாவது, ஒற்றுமையுடன் இருந்து நாட்டைப் பாதுகாத்திருக்க வேண்டிய நேரத்தில் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்ததைக் கண்டித்தார்).


இன்றைய சமூகத்திற்கு இந்தப் பாடத்தின் தேவை: அன்றைய ஸ்பெயினில் மன்னர்கள் பிரிந்து கிடந்தனர்; இன்று நாம் இயக்க ரீதியாகவும், ஜமாஅத் ரீதியாகவும் பிரிந்து கிடக்கிறோம். அன்று அவர்கள் நாட்டை இழந்தனர்; இன்று நாம் நம்முடைய வலிமையையும் கண்ணியத்தையும் இழந்து கொண்டிருக்கிறோம்.


 நாம் நமக்குள்ளே சண்டையிடும்போது, எதிரி ஆயுதம் ஏந்தத் தேவையில்லை. நாம் பலவீனமடைவதைப் பார்த்து அவர்கள் சிரித்துக் கொண்டிருப்பார்கள்.


வீழ்ந்த பிறகு அழுவதில் பயன் இல்லை. ஒற்றுமையின் கயிற்றை இப்போதே பலமாகப் பிடித்துக் கொள்ள வேண்டும்.


"அலறல் கதவு நமக்குச் சொல்லும் செய்தி இதுதான்: நீ உன் சகோதரனுடன் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தால், உன் வீட்டின் சாவி உன் எதிரியின் கையில் இருக்கும்."


"ஸ்பெயின் என்பது ஒரு பாடமல்ல; அது நமக்கு விடப்பட்ட எச்சரிக்கை!"

"வரலாறு என்பது நாம் தூங்கும்போது சொல்லப்படும் கதையல்ல; நாம் விழித்துக் கொள்ளச் சொல்லப்படும் பாடம்."


ஒற்றுமை இல்லாதபோது அறிவு இருந்தாலும் அது நம்மைப் பாதுகாக்காது.


தஹாஸ் - கப்ரா போர் (Harb al-Dahis wa al-Ghabra)**


அரபிக் குலங்களிலேயே மிகவும் வீரமானவர்களாகக் கருதப்பட்ட பனூ அப்ஸ் மற்றும் பனூ ஸுப்யான் ஆகிய இரு கோத்திரங்களுக்கு இடையே இந்தப் போர் நடந்தது.


தஹாஸ் : இது பனூ அபஸ் குலத் தலைவரான கைஸ் இப்னு ஜுஹைர் என்பவருக்குச் சொந்தமான ஆண் குதிரை.


கப்ரா (Ghabra) இது பனூ ஸுப்யான் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவருக்குச் சொந்தமான பெண் குதிரை. இந்த இரு குதிரைகளுக்கும் இடையே ஒரு பந்தயம் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. பந்தயத் தூரம் மிக நீளமானது.


பந்தயத்தின் போது 'தஹாஸ்' குதிரை வெற்றி பெறும் நிலையில் இருந்தது. இதைப் பார்த்த பனூ ஸுப்யான் குலத்தைச் சேர்ந்த சிலர், மறைந்திருந்து குதிரையின் முகத்தில் அடித்து அதன் வேகத்தைத் தடுத்தனர். இதனால் 'கப்ரா' குதிரை முதலில் வந்து வெற்றி பெற்றது.


இந்த ஏமாற்று வேலை தெரிந்ததும் இரு குலங்களுக்கும் இடையே வாக்குவாதம் ஏற்பட்டு, அது கொலையில் முடிந்தது. ஒரு கொலைக்குப் பழிவாங்க இன்னொரு கொலை எனத் தொடங்கி, அது ஒரு பெரும் போராக மாறியது.


இந்தப் போர் சுமார் 40 ஆண்டுகள் நீடித்தது. இரு தரப்பிலும் ஆயிரக்கணக்கான வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; பல குடும்பங்கள் நடுத்தெருவுக்கு வந்தன.


ஒரு சிறிய குதிரைப் பந்தயம், ஒரு சமூகத்தின் 40 ஆண்டுகால நிம்மதியைப் பறித்தது. இன்று நம் ஊர்களில் நடக்கும் சிறிய வரப்புச் சண்டையோ, கௌரவச் சண்டையோ இப்படித்தான் பல தலைமுறைகளைப் பாதிக்கிறது.


இந்த இரு குலங்களும் போரினால் அழிந்து கொண்டிருந்தபோது தான் இஸ்லாம் தோன்றியது. நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் போதனைகள் அவர்களைச் சகோதரர்களாக மாற்றியது.


"நீங்கள் நரக நெருப்புக் குழியின் ஓரத்தில் இருந்தீர்கள்; அல்லாஹ் உங்களை அதிலிருந்து காப்பாற்றினான்." (அல்குர்ஆன் 3:103) - இந்த வசனம் இத்தகைய சண்டையிடும் கூட்டத்தினரைக் குறித்துத் தான் இறங்கியது.


நீதியின் அவசியம்

ஏமாற்று வேலை (மோசடி) ஒரு சமூகத்தையே அழித்துவிடும். கொடுக்கல் வாங்கலில் நேர்மை இல்லாதபோது தான் சண்டைகள் பிறக்கின்றன.


அன்று ஒரு குதிரைக்காக 40 ஆண்டுகள் சண்டையிட்ட அதே அறியாமை இன்று நம்மிடம் இல்லையா? ஒரு சிறிய ஈகோவுக்காக, ஒரு சொத்துத் தகராறுக்காக 20, 30 ஆண்டுகளாகப் பேசாமல் இருக்கும் உறவினர்கள் நமக்குள் இல்லையா? அந்த அறியாமையிலிருந்து நம்மை மீட்கவே இஸ்லாம் வந்தது."


சிதறிக் கிடந்த சிற்றரசுகள் 


கி.பி. 11-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், இஸ்லாமிய உலகம் ஒரே தலைமையின் கீழ் இருக்கவில்லை. எகிப்தில் ஒரு ஆட்சி, சிரியாவில் ஒரு ஆட்சி, பாக்தாத்தில் ஒரு ஆட்சி எனப் பிரிந்து கிடந்தனர்.


கொடுமை என்னவென்றால், ஒரு முஸ்லிம் மன்னரை வீழ்த்த, மற்றொரு முஸ்லிம் மன்னர் சிலுவைப்படை வீரர்களுடன் (Crusaders) ரகசிய ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார்.

இன்று நம்மிடமும் இதே நிலைதான். ஒரு இயக்கத்தை வீழ்த்த இன்னொரு இயக்கம் மாற்று மதத்தவரிடம் உதவி கோரும் அவல நிலை அன்று நிலவியது.


சிலுவைப்படையினரின் வெற்றி 

முஸ்லிம்களுக்குள் இருந்த இந்தப் பிரிவினையைப் பயன்படுத்தி, கி.பி. 1099-ல் சிலுவைப்படையினர் ஜெருசலேமை மிக எளிதாகக் கைப்பற்றினர்.

மஸ்ஜிதுல் அக்ஸாவிற்குள் புகுந்து ஆயிரக்கணக்கான முஸ்லிம்களைக் கொன்று குவித்தனர். முஸ்லிம்கள் தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்ததால், அக்ஸாவைக் காப்பாற்ற யாரும் முன்வரவில்லை.


ஸலாஹுத்தீன் அய்யூபி ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்களின் முதல் கட்ட நடவடிக்கை சுல்தான் ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் எடுத்த முதல் முடிவு: 


உள்நாட்டு ஒற்றுமை இல்லாமல் வெளிநாட்டு எதிரியை வெல்ல முடியாது.

அவர்கள் உடனடியாகப் போருக்குச் செல்லவில்லை. மாறாக, பிரிந்து கிடந்த சிரியா, எகிப்து மற்றும் பிற பகுதிகளின் முஸ்லிம் தலைவர்களைப் பேசி ஒன்று படுத்தினார்கள்.


நாம் உலக அளவில் வெற்றி பெற வேண்டுமென்றால், முதலில் நம் தெருக்களிலும், ஊர்களிலும் நிலவும் ஜமாஅத் சண்டைகளை முடிக்க வேண்டும்.

அரசியலிலும் நாம் அப்படி தான் இன்று…


முஸ்லிம்கள் ஒன்றுபட்ட பிறகு நடந்த முதல் பெரிய போர் இது.

இப்போது முஸ்லிம்கள் ஒரு தலைமையின் கீழ், ஒரே லட்சியத்திற்காகப் போரிட்டனர். 88 ஆண்டுகளாக எதிரிகளின் பிடியிலிருந்த ஜெருசலேம் மீண்டும் முஸ்லிம்கள் வசம் வந்தது.


சுல்தான் ஸலாஹுத்தீன் அய்யூபி ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் ஒருமுறை இப்படிக் கூறினார்கள்:

"எதிரிகள் நமக்கு எதிராக ஒன்றுபடும்போது, நாம் நமக்குள்ளேயே சண்டையிட்டுக் கொள்வது மிகப்பெரிய தற்கொலைக்குச் சமம்."

 

இன்று பாலஸ்தீனம் , ஈரான் முதல் உலகம் முழுவதும் முஸ்லிம்கள் சந்திக்கும் இன்னல்களுக்குக் காரணம், அன்றைய ஸ்பெயினிலோ அல்லது சிலுவைப் போரின் போதோ நிலவிய அதே "பிரிவினை" தான்.


அன்றைய முஸ்லிம்கள் சுல்தான் ஸலாஹுத்தீன் அய்யூபி ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்களின் கீழ் ஒன்றுபட்டபோது வெற்றி கிடைத்தது.


நாமும் நம்முடைய "இயக்க வெறி" மற்றும் "ஊர்ச் சண்டைகளை" விடுத்து, இஸ்லாத்தின் கீழ் ஒன்றுபட்டால் மட்டுமே மீண்டும் தலைநிமிர முடியும்.


பாக்தாத் வீழ்ச்சி (கி.பி. 1258): ஒரு படிப்பினை


அப்பாஸியப் பேரரசின் தலைநகரான பாக்தாத், அன்று உலகின் 'அறிவுக் கருவூலமாக' இருந்தது. அங்குதான் உலகப்புகழ் பெற்ற பைத்துல் ஹிக்மா' (House of Wisdom ) எனும் நூலகம் இருந்தது. ஆனால், அறிவு இருந்த அளவு அவர்களிடம் ஒற்றுமை இல்லை.

மங்கோலியத் தளபதி ஹுலாகு கான் (செங்கிஸ்கானின் பேரன்) பாக்தாத்தை முற்றுகையிட்டபோது, அங்கிருந்த முஸ்லிம்கள் மிக மோசமான நிலையில் இருந்தனர்


தேவையற்ற விவாதங்கள்: எதிரி வாசலில் வந்து நின்றபோது கூட, அங்கிருந்த அறிஞர்கள் "காகத்தின் எச்சம் பட்டால் ஆடை நஜீஸாகுமா (அசுத்தமாகுமா)?" என்பது போன்ற மிகச் சிறிய சட்ட விவாதங்களில் மும்முரமாக இருந்தனர். அந்த விஷயத்தில் சண்டை போட்டு கொண்டனர்.


அப்பாஸிய கலீஃபாவின் அமைச்சரான இப்னுல் அல்கமீ என்பவர், மங்கோலியர்களுடன் ரகசியமாகத் தொடர்பு வைத்துச் சதி செய்தார். சொந்தச் சமூகத்தைக் காட்டிக்கொடுத்தார்.


சமூகம் அறிவுப்பூர்வமாகவும், அரசியல் ரீதியாகவும் பிளவுபட்டுத் தயார் நிலையில் இல்லாமல் இருந்தது.


பிப்ரவரி 10, 1258 அன்று மங்கோலியர்கள் பாக்தாத்திற்குள் புகுந்தனர்.

ரத்த ஆறு: சுமார் 8 லட்சம் முதல் 20 லட்சம் வரையிலான மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். 

டைகிரிஸ் நதி (River Tigris) மக்களின் ரத்தத்தால் சிவப்பாக மாறியது.


உலகளாவிய அறிவைத் தாங்கியிருந்த 'பைத்துல் ஹிக்மா' நூலகத்தின் புத்தகங்கள் அனைத்தும் ஆற்றில் வீசப்பட்டன. புத்தகங்களின் மையினால் நதி கருப்பாகமாறியது.

குதிரைகள் அந்தப் புத்தகங்களின் மீது நடந்து ஆற்றைக் கடந்தன என்று வரலாறு கூறுகிறது.


இந்தப் நிகழ்வில் இருந்து நாம் பெறும் எச்சரிக்கை:

எதிரி நம்மை அழிக்கக் காத்திருக்கும்போது, நாம் மிகச் சிறிய சட்டப் பிரச்சினைகளுக்காகவும், இயக்கப் பிரச்சினைகளுக்காகவும் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருப்பது முட்டாள்தனம்.


அன்று பாக்தாத் மக்கள் தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக் கொண்டதால், அவர்களின் பல நூற்றாண்டுக் கால உழைப்பும், அறிவும் ஒரே வாரத்தில் சாம்பலானது.


சமூக ஒற்றுமையைச் சீர்குலைப்பவர்கள் யாராக இருந்தாலும், இறுதியில் அவர்களுமே எதிரிகளால் அழிக்கப்படுவார்கள். (சதி செய்த அமைச்சர் இப்னுல் அல்கமீயையும் மங்கோலியர்கள் மிகக் கேவலமாகவே நடத்தினார்கள்).


"சகோதரர்களே! அன்று பாக்தாத் வீழ்ந்தபோது மங்கோலியர்கள் யாரையும் விட்டு வைக்கவில்லை. நீ எந்த இயக்கம்? நீ எந்த ஊர்? என்று அவர்கள் கேட்கவில்லை. அவர்கள் பார்த்தது நாம் 'முஸ்லிம்கள்' என்பதை மட்டுமே. நாம் நமக்குள்ளே சண்டையிடுவதை நிறுத்தாவிட்டால், வரலாறு மீண்டும் திரும்பும். அறிவு மட்டும் நம்மைப் பாதுகாக்காது, அறிவோடு இணைந்த ஒற்றுமை மட்டுமே நம்மைப் பாதுகாக்கும்."


உதுமானியப் பேரரசின் வீழ்ச்சி: 'தேசியவாதம்' எனும் நஞ்சு


சுமார் 600 ஆண்டுகள் மூன்று கண்டங்களில் (ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா, ஐரோப்பா) பரந்து விரிந்து, இஸ்லாமிய உலகின் பாதுகாப்புக் கேடயமாக விளங்கியது உதுமானியப் பேரரசு. இதன் வீழ்ச்சிக்கு ஆயுதங்களை விட, 'பிரிவினை' எனும் கருவியே எதிரிகளால் அதிகம் பயன்படுத்தப்பட்டது.


ஐரோப்பிய நாடுகள் திட்டமிட்டு முஸ்லிம்களுக்குள் இன உணர்வைத் தூண்டின.

அரபுத் தேசியவாதம்: "நாம் அரபிகள், ஏன் துருக்கியர்களுக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டும்?" என்ற எண்ணம் தூண்டப்பட்டது.


துருக்கியத் தேசியவாதம்:"நாம் துருக்கியர்கள், நாம் ஏன் அரபிகளைச் சுமக்க வேண்டும்?" என்ற எண்ணம் மறுபுறம் வளர்க்கப்பட்டது.


"முஸ்லிம்கள் அனைவரும் சகோதரர்கள்" என்ற குர்ஆனிய சிந்தனை மறைந்து, "என் இனம், என் மொழி" என்ற குறுகிய சிந்தனை மேலோங்கியது.


'லாரன்ஸ் ஆஃப் அரேபியா' - ஒரு சூழ்ச்சி


பிரிட்டிஷ் உளவாளியான டி.இ. லாரன்ஸ் (T.E. Lawrence), அரபுத் தலைவர்களைத் தூண்டிவிட்டு, உதுமானியக் கிலாஃபத்திற்கு எதிராகப் போரிடச் செய்தார். 


முஸ்லிம்கள் தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக் கொண்ட இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திய பிரிட்டனும், பிரான்ஸும் மத்தியக் கிழக்கு நாடுகளைத் துண்டு துண்டாகப் பிரித்தன.


1916-ல் போடப்பட்ட இந்த ரகசிய ஒப்பந்தத்தின் மூலம், முஸ்லிம் நாடுகள் அவர்களுக்குள் வரைபடத்தில் கோடுகளை வரைந்து பிரிக்கப்பட்டன. இன்று நாம் பார்க்கும் ஈராக், சிரியா, லெபனான் போன்ற பிரிவுகள் அன்று எதிரிகளால் உருவாக்கப்பட்டவை.


இனவாதமும், மொழிவாதமும்: இன்றும் அந்த இயக்கம் இந்த கட்சி நீ இந்த குரூப் வேறு மொழி பேசக்கூடியவர் என்ற பெயரில் நாம் நமக்குள்ளே சண்டையிட்டுக் கொள்வது, அதே உதுமானிய வீழ்ச்சியின் தொடர்ச்சிதான்.


ஒற்றைத் தலைமை இழப்பு: 1924-ல் கிலாஃபத் முறை நீக்கப்பட்ட பிறகுதான், முஸ்லிம் உலகம் ஒரு பாதுகாவலன் இல்லாத அநாதை நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டது.


ஒரு சமூகத்தைத் தோற்கடிக்க வேண்டுமென்றால், அவர்களுக்குள் பிரிவினையை உருவாக்கினால் போதும் என்பதற்கு இதுவே மிகப்பெரிய உதாரணம்.

"எதிரிகள் நம்மை வாளால் பிரிக்கவில்லை, 'பிரிவினை' என்ற பெயரால் நம் இதயங்களைப் பிரித்தார்கள்."


"நாம் அரபியாகவோ, துருக்கியராகவோ, தமிழராகவோ இருப்பதற்கு முன் 'முஸ்லிம்களாக' இருக்க வேண்டும்."


"ஒற்றுமை என்னும் கயிறு அறுந்துபோனால், அதில் கோர்க்கப்பட்ட முத்துக்களான நாம் சிதறிப்போவது உறுதி."


முஹம்மது பின் காசிம் சிந்து வெற்றியின் ரகசியம்


சிந்துவின் கடற்கரைப் பகுதியில் சில அரபு வணிகக் கப்பல்கள் கடற்கொள்ளையர்களால் கொள்ளையடிக்கப்பட்டன. இதில் இருந்த முஸ்லிம் பெண்களும் குழந்தைகளும் சிறைபிடிக்கப்பட்டனர். சிந்துவின் மன்னர் தாஹிர் (Raja Dahir) இதற்குப் பொறுப்பேற்க மறுத்ததால், ஹஜ்ஜாஜ் பின் யூசுப் அவர்கள் தனது மருமகனும், இளம் வீரருமான முஹம்மது பின் காசிமை (வயது 17) அங்கு அனுப்பி வைத்தார்.


முஹம்மது பின் காசிம் ஒரு 'அந்நியராக' அங்கு சென்றாலும், சிந்துவில் இருந்த பெரும்பான்மையான உள்ளூர் மக்கள் (குறிப்பாக ஜாட்கள் மற்றும் தலித் மக்கள்) அவருக்கு ஆதரவு அளித்தனர்.


மன்னர் தாஹிரின் ஆட்சியில் ஜாதிப் பாகுபாடுகள் உச்சத்தில் இருந்தன. குறிப்பிட்ட சில பிரிவினர் காலணி அணியவோ, தலைப்பாகை கட்டவோ தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தது.

இஸ்லாத்தின் ஈர்ப்பு முஹம்மது பின் காசிம் காட்டிய 'சமத்துவம்' மற்றும் 'ஒற்றுமை' மக்களை வியக்க வைத்தது. தளபதியும் சாதாரண வீரனும் ஒரே வரிசையில் நின்று தொழுவதையும், ஒன்றாக அமர்ந்து உண்பதையும் கண்ட மக்கள், இஸ்லாமிய ஆட்சியை விரும்பினர்.


முஹம்மது பின் காசிமின் படையில் இருந்த வீரர்கள் ஒருவருக்கொருவர் காட்டிய அதீத ஒற்றுமை போரின் வெற்றியைத் தீர்மானித்தது. அவர்கள் ஒரு தலைமையின் கீழ், ஒரு நோக்கத்திற்காகப் போரிட்டனர். மாறாக, மன்னர் தாஹிரின் படையில் இருந்தவர்கள் ஜாதி ரீதியாகவும், அதிகாரப் போட்டியாலும் பிரிந்து கிடந்தனர்.


வெற்றி பெற்ற பிறகு முஹம்மது பின் காசிம் பழிவாங்கவில்லை.

அங்கிருந்த ஆலயங்களைச் சேதப்படுத்த வேண்டாம் என்று உத்தரவிட்டார்.

உள்ளூர் மக்களுக்கு முழு மத சுதந்திரம் வழங்கினார்.

இதைக் கண்டு நெகிழ்ந்த மக்கள், முஹம்மது பின் காசிம் அங்கிருந்து திரும்ப அழைக்கப்படும்போது கண்ணீர் விட்டு அழுதனர். சில இடங்களில் அவருக்குச் சிலைகளும் அமைத்தனர்.


"சகோதரர்களே! முஹம்மது பின் காசிம் வெறும் 17 வயதில் சிந்துவை வென்றார் என்றால், அதற்குப் பின்னால் இருந்தது படைகளின் பலம் மட்டுமல்ல; அவர்களிடம் இருந்த ஒற்றுமை மற்றும் சமத்துவ நோக்கம் தான். 


இன்று பல கோடி முஸ்லிம்கள் இருந்தும் நாம் ஏன் பலவீனமாக இருக்கிறோம்? ஏனென்றால், நம்மிடம் அந்த ஒற்றுமை இல்லை. ஒருவரை ஒருவர் தாழ்த்திப் பார்ப்பதில் தான் நாம் முனைப்பு காட்டுகிறோம்."


800 காலக் கனவு


"கான்ஸ்டான்டிநோபிள் நிச்சயமாக வெற்றி கொள்ளப்படும்; அதை வெற்றி கொள்ளும் தளபதி மிகச்சிறந்த தளபதி, அந்தப் படை மிகச்சிறந்த படை" என்ற நபிகளார் ﷺ அவர்களின் நற்செய்தியை நிறைவேற்ற 800 ஆண்டுகளாகப் பல மன்னர்கள் முயன்றனர். 21 வயதேயான ஸுல்தான் முஹம்மது அல்-ஃபாத்திஹ் ரஹ்மதுல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் அதைச் சாதித்தார்கள்.


கான்ஸ்டான்டிநோபிள் கோட்டைச் சுவர்கள் உலகின் மிக வலிமையானவை. பல வாரங்களாக முற்றுகையிட்டும் வெற்றி கிடைக்காதபோது, படைகளுக்குள் சோர்வு ஏற்பட்டது. அப்போது சுல்தான் அவர்கள்:

 * தனது படைகளுடன் சேர்ந்து தானும் மண்ணைச் சுமந்தார்கள்.

 * வீரர்களுடன் அமர்ந்து உணவருந்தினார்கள்.

 * "நான் உங்கள் அரசன் அல்ல, உங்கள் சகோதரன்" என்ற உணர்வை ஏற்படுத்தினார்கள்.


தலைமைப்பண்பு என்பது அதிகாரம் செலுத்துவதல்ல, அனைவரையும் அரவணைத்துச் செல்வதாகும்.


கடல் வழியாகச் செல்ல சங்கிலிகளால் தடை இருந்தபோது, சுல்தான் ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி அவர்கள் ஒரு விசித்திரமான முடிவை எடுத்தார்கள்: 


"கப்பல்களைத் தரை வழியாக இழுத்துச் சென்று மறுபுறம் கடலில் இறக்குவது."

இது ஒரு மனிதனால் சாத்தியமற்ற காரியம். ஆனால், ஆயிரக்கணக்கான வீரர்கள் எவ்விதக் கேள்வியுமின்றி, ஒரே மனதாகச் செயல்பட்டனர்.


ஒரே இரவில் சுமார் 70-க்கும் மேற்பட்ட கப்பல்கள் காடுகளின் வழியாக, மரக்கட்டைகளின் மேல் உருட்டப்பட்டு கடலில் இறக்கப்பட்டன.


ஒரு சமூகமே ஒருமித்த கருத்துடன் ஒரு வேலையில் இறங்கினால், இயற்கையே அவர்களுக்கு வழிவிடும்.


இறுதித் தாக்குதலின் போது நிலவிய ஆன்மீக ஒற்றுமை


போரின் இறுதி நாளுக்கு முன்னிரவு, ஒட்டுமொத்தப் படையும் நோன்பு நோற்றது. அனைவரும் ஒரே வரிசையில் நின்று அழுது துஆ செய்தார்கள். அந்த ஆன்மீகப் பிணைப்பு அவர்களை ஒரு எஃகுச் சுவரைப் போல மாற்றியது. மே 29, 1453 அன்று அந்தப் பிரம்மாண்டக் கோட்டை வீழ்ந்தது.


தலைவரின் முடிவில் படை வீரர்களுக்குச் சந்தேகம் இருந்திருந்தால், தரை வழியாகக் கப்பல்களை இழுக்கும் முயற்சி தோல்வியில் முடிந்திருக்கும். ஒற்றுமை என்பது கண்மூடித்தனமான கீழ்ப்படிதல் அல்ல, லட்சியத்தின் மீதான ஒருமித்த நம்பிக்கை.


அதிசயங்களை நிகழ்த்தும் ஆற்றல் நாம் இன்று நம்முடைய ஜமாஅத் பணிகளிலோ அல்லது சமூகப் பணிகளிலோ இதே போன்ற ஒற்றுமையைக் காட்டினால், நம் கண்முன்னே இருக்கும் தடைகள் தானாகவே விலகும்.


"வாள்கள் வெற்றி பெறவில்லை, அந்த வாள்களை ஏந்தியிருந்த கரங்களுக்குப் பின்னால் இருந்த 'ஒற்றுமை' தான் வெற்றி பெற்றது."


"தரை வழியாகக் கப்பலை ஓட்டியது அவர்களின் தொழில்நுட்பம் மட்டுமல்ல, அவர்களின் 'ஒன்றுபட்ட ஈமான்' தான்."


"நாம் நமக்குள் சண்டையிட்டுக் கொண்டால், நம் வீட்டு வாசலில் இருக்கும் கல்லைக் கூட நகர்த்த முடியாது. ஒன்றுபட்டால், மலையைக் கூட நகர்த்தலாம்."


 வாள் இன்றி வென்ற வரலாறு


உலக வரலாற்றில் பல இடங்களில் ஆட்சி அதிகாரத்தின் மூலம் மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. ஆனால், தென்னிந்தியாவில் (குறிப்பாகக் கேரளா மற்றும் தமிழகக் கடற்கரையில்) இஸ்லாம் பரவியது முற்றிலும் வணிகம் மற்றும் நற்பண்புகள் மூலமாகவே. மாலிக் தீனார் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களும் அவர்களது தோழர்களும் இங்கு வந்தபோது, அவர்கள் கையில் வாள் இருக்கவில்லை; மாறாக அவர்களிடம் நேர்மையும், ஒற்றுமையும் மட்டுமே இருந்தது.


சேரமான் பெருமாள் முதல் பள்ளிவாசல்

மாலிக் தீனார் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் கேரளாவுக்கு வந்தபோது, அப்போதைய மன்னர் சேரமான் பெருமாள் அவர்களுக்குப் பெரும் ஆதரவு அளித்தார்கள்.


மன்னரின் உதவியுடன் கி.பி. 629-ல் கொடுங்கல்லூரில் சேரமான் ஜும்மா பள்ளிவாசல் கட்டப்பட்டது. இது இந்தியாவின் முதல் பள்ளிவாசலாகும்.


ஒரு முஸ்லிம் அல்லாத மன்னர் இஸ்லாம் ஏற்று அங்கு பள்ளிவாசல் கட்ட இடம் கொடுத்து உதவினார் என்றால், அந்த அளவிற்கு முஸ்லிம்களின் ஒழுக்கமும் ஒற்றுமையும் அங்கிருந்த மக்களையும் மன்னரையும் ஈர்த்திருந்தது.


அரபு வணிகர்கள் கூட்டாக வியாபாரம் செய்தனர். அவர்களிடையே எவ்விதப் போட்டியும், சண்டையும் இருக்கவில்லை.


ஒரு வணிகரிடம் ஒரு பொருள் இல்லை என்றால், அவர் வாடிக்கையாளரைத் தனது சகோதர வணிகரிடம் அனுப்பி வைப்பார்.


"உன் லாபம் என் லாபம்; உன் நஷ்டம் என் நஷ்டம்" என்ற அவர்களின் ஒற்றுமையைக் கண்டு உள்ளூர் மக்கள் வியந்தனர்.


இன்று ஒருவருக்கு ஒருவர் குழி பறிக்கும் வணிகர்களுக்கு மத்தியில், மாலிக் தீனார் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் தோழர்கள் காட்டிய சகோதரத்துவம் ஒரு மிகப்பெரிய படிப்பினை.


அக்காலகட்டத்தில் தென்னிந்தியாவில் ஜாதிப் பாகுபாடுகள் மிகக் கடுமையாக இருந்தன. மாலிக் தீனார் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் காட்டிய இஸ்லாமிய சமத்துவம் (ஒரே தட்டில் உண்பது, ஒரே வரிசையில் தொழுவது) ஒடுக்கப்பட்ட மக்களைப் பெரிதும் கவர்ந்தது.


முஸ்லிம்களுக்குள் இருந்த அந்த ஒற்றுமை, ஒரு புதிய சமூக மாற்றத்திற்கு வித்திட்டது.


நாம் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தால் பிற மக்கள் நம்மை எப்படி மதிப்பார்கள்? மாலிக் தீனார் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் அமைதியையும் ஒற்றுமையையும் போதித்ததால் தான் இன்றும் நாம் இங்கு முஸ்லிம்களாக வாழ்கிறோம்.


வெறும் பேச்சால் இஸ்லாத்தைப் பரப்ப முடியாது. நமது ஒற்றுமையான செயல்பாடுகளும், விட்டுக்கொடுக்கும் தன்மையும் தான் பிறருக்கு இஸ்லாத்தின் அழகைக் காட்டும்.


 நம் முன்னோர்கள் இந்த மண்ணில் இஸ்லாத்தை விதைத்தது வாளால் அல்ல, அவர்களின் ஒற்றுமையால். 


இன்று நாம் நமக்குள் சண்டையிட்டுக் கொண்டு அந்தப் பயிரை நாமே அழித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். 


இஸ்லாமிய சமூகம் பகைமை மறந்து இறைவனுக்காக ஒன்று பட்டிருந்த காலமெல்லாம் உலகை ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்தது


இஸ்லாமிய கலீஃபா ஹஜ்ரத் அலீ ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் ஆட்சி காலத்தில் அவர்களிடம் கருத்து வேற்றுமை கொண்டிருந்த ஹஜ்ரத் அமீர் முஆவியா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களுக்கு ரோமானிய மன்னன் ஹிர்கலிடமிருந்து கடிதம் வந்தது 'தான் படையை அனுப்பி அலீ ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களின் தலையை கொண்டு வர உதவுவதாக எழுதப்பட்டிருந்தது,  


ஹஜ்ரத் முஆவியா ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் பதில் எழுதினார்கள்! 


“சகோதரர்கள் இருவருக்கு மத்தியில் நடக்கும் உள் பிரச்சினையில் நுழைய நீ யார்? நீ விலகிக் கொள்ளவில்லை என்றால் நான் உனக்கு எதிராக ஒரு பெரும்படையை அனுப்புவேன் அதன் துவக்கம் என் மண்ணில் இருந்து உன் நாடு வரை பரவியிருக்கும் அவர்கள் உன் தலையை கொய்து வருவார்கள் அதை அலீ ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களிடம் நான் சமர்ப்பிப்பேன்” என்று கூறினார்கள்.


எனவே தான் கருத்து வேறுபாடுகள் காரணமாக அவர்களை இஸ்லாமிய எதிரிகளால் வீழ்த்த முடியவில்லை. 


மார்க்கம் என்று வந்து விட்டால் கருத்து வேறுபாடுகளை களைந்து ஒன்றுபட்டிருந்தார்கள் ஸஹாபாக்கள்.


அல்லாஹ்வின் உதவி ஒன்றுபடுவதில் உள்ளது.

عن عبد الله ابن عمر رضي الله عنهما قال ,قال رسول الله صلى الله عليه وسلم" يد الله مع الجماعة" رواه البخاري

وفي رواية.....

إن الله لا يجمع أمتي أو قال : أمة محمد على ضلالة ويد الله مع الجماعة ، ومن شذ شذ إلى النار


ஹஜ்ரத் அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள் நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்.


"அல்லாஹ்வின் உதவி ஒன்றுபட்டு செயல்படுவதில் இருக்கிறது.

என் சமூகம் வழிகேடுகளில் ஒன்றிணையாது. யார் ஒன்று படுவதிலிருந்து விலகி தனித்திருப்பாரோ அவர் நரகிலும் தனித்திருப்பார்" நூல் : புகாரி 


நாம் இறைவனுக்காக ஒன்று பட்டிருந்த காலமெல்லாம் அவனுடைய உதவி கிடைத்தது. நாம் சுயநலவாதிகளாக மாறி விட்டதால் அவனுடைய சோதனையை எதிர் கொள்கிறோம்.


ஒரு முஸ்லிம் மற்றொரு முஸ்லிமின் வளர்ச்சியில் பொறாமை கொள்வதும், அனைவரும் தலைமையை விரும்புவதும், எந்தத் தலைமைக்கும் கட்டுப்பட்டு நடக்க மறுப்பதும், மார்க்கத்திற்காக எந்த தியாகத்தையும் செய்ய முன் வராததும், இன்ன பிற ஒற்றுமையை குலைக்கும் காரியங்களால் பிரிந்து மேய்ந்து கொண்டிருக்கும் ஆட்டுக் கூட்டத்தை ஓநாய்கள் வேட்டையாடுவதைப் போல நம்மை எதிரிகள் வேட்டையாட எத்தனிக்கிறார்கள்.


மார்க்கத்திற்காக நாம் ஒன்று படாமல் உலக ஆசையில் திளைத்தால் இப்படி ஒரு நிலை ஏற்படும் என நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் எச்சரித்துள்ளார்கள்.


عن أبي عبد السلام، عن ثوبان، قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «يوشك الأمم أن تداعى عليكم كما تداعى الأكلة إلى قصعتها»، فقال قائل: ومِن قلة نحن يومئذ؟ قال: «بل أنتم يومئذٍ كثير، ولكنكم غثاء كغثاء السيل، ولينزعن الله من صدور عدوكم المهابة منكم، وليقذفن في قلوبكم الوهن»، فقال قائل: يا رسول الله وما الوهن ؟ قال: «حب الدنيا، وكراهية الموت».


"நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள் " விரைவில் ஒரு காலம் வரும் அப்போது விருந்தளிப்பவன் விருந்துக்கு அழைப்பதைப் போல உங்களுக்கு எதிராக (தாக்குதல் நடத்த) மற்ற சமூகத்தினர் தங்களுக்குள் அழைத்துக் கொள்வார்கள். அப்போது ஒருவர் கேட்டார் நாங்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருப்பதாலா? (இந்த தாக்குதல்) என்று நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள் மாறாக நீங்கள் கரைபுரண்டு ஓடும் வெள்ளத்தின் நுரை போல நிறைய எண்ணிக்கையில் இருப்பீர்கள். உங்கள் எதிரிகளின் உள்ளத்தில் உங்கள் மீதான பயத்தை அல்லாஹ் எடுத்து விடுவான்.  


உங்கள் உள்ளத்தில் "وهن" யை அல்லாஹ் போட்டு விடுவான். அப்போது ஒருவர் وهن என்றால் என்ன என்று கேட்டார். நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள் உலக ஆசையும், மரணத்தின் மீதான வெறுப்பும்" (நூல் - அபூதாவூத்)


ஒருமுறை அபூதர் (ரலி) அவர்களுக்கும் பிலால் (ரலி) அவர்களுக்கும் இடையே வாக்குவாதம் ஏற்பட்டது. 


கோபத்தில் அபூதர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள், "கருப்பு நிறத்தவளின் மகனே!" என்று பிலால் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களைக் கூறிவிட்டார்கள்.


நபிகளாரின் கண்டனம்: இதைக் கேள்விப்பட்ட நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி அவர்கள், "அபூதர்! உம்மில் இன்னும் அறியாமைக் காலத்துப் பண்பு (ஜாஹிலிய்யா) மிச்சமிருக்கிறதா?" என்று கண்டித்தார்கள்.


உடனே அபூதர் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்கள் தரையில் படுத்துக்கொண்டார்கள். "பிலாலே! உங்கள் காலால் என் கன்னத்தை மிதிக்கும் வரை நான் எழுந்திருக்க மாட்டேன்" என்று அழுது மன்னிப்புக் கோரினார்கள். பிலால் ரலியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களும் அவரைக் கட்டிப்பிடித்துக் கண்ணீர் மல்க மன்னித்தார்கள். 


இனவாதமோ அல்லது கௌரவமோ ஒற்றுமையைச் சிதைக்கக் கூடாது. தவறு செய்தால் உடனே மன்னிப்பு கேட்பதே ஸஹாபாக்களின் வழி.


"ஒற்றுமை என்பது ஒரு சமூகத்தின் உயிர்நாடி; பிணக்கு என்பது அந்த உயிரை மழித்துவிடும் கருவி."

நமது வீடுகளில், தெருக்களில், ஜமாஅத்துகளில் நிலவும் சிறிய சண்டைகளுக்காகச் ஷைத்தானுக்கு இடம் கொடுத்துவிடாதீர்கள். நாம் யாரோடு சண்டையிட்டுப் பேசாமல் இருக்கிறோமோ, அவரும் நாளை மறுமையில் நம்முடன் சொர்க்கத்தில் இருக்க வேண்டிய ஒரு முஃமின் சகோதரர் என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள்.


பழிவாங்குவதை விட மன்னிப்பதில் தான் பெருமை இருக்கிறது.

விட்டுக்கொடுப்போம் உண்மையாகவே நம் பக்கம் நியாயம் இருந்தாலும், சமூக ஒற்றுமைக்காகப் பணிந்து போவது பலவீனம் அல்ல, அதுவே ஈமானின் உச்சம்.


நாம் சிதறிக் கிடக்கும் வரை தான் பலவீனமானவர்கள்; ஒன்றுபட்டால் நாம் தான் இந்த உலகின் பலமான சமூகம்.

எனவே, இந்த ஜும்ஆ தொழுகை முடிந்து எழும்போதே, நம் உள்ளத்தில் யாரிடமாவது கசப்பு இருந்தால் அதை நீக்கிவிடுவோம். யாரிடமாவது பேசாமல் இருந்தால், நாமே முந்திக்கொண்டு 'அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்' என்று கூறி அந்தப் பிணக்கை முடிவுக்குக் கொண்டு வருவோம்.


اللَّهُمَّ أَلِّفْ بَيْنَ قُلُوبِنَا، وَأَصْلِحْ ذَاتَ بَيْنِنَا، وَاهْدِنَا سُبُلَ السَّلَامِ

 யா அல்லாஹ்! எங்கள் இதயங்களை ஒன்றாக இணைப்பாயாக! எங்களுக்குள் நிலவும் பிணக்குகளைத் தீர்த்து வைப்பாயாக! எங்களை அமைதியின் பாதையில் நடத்துவாயாக!


رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ

 எங்கள் இறைவா! எங்களையும், ஈமானில் முந்திக்கொண்ட எங்கள் சகோதரர்களையும் மன்னிப்பாயாக! ஈமான் கொண்டவர்கள் மீது எங்கள் உள்ளங்களில் எத்தகைய கசப்பையும் ஏற்படுத்தி விடாதே! இறைவா! நிச்சயமாக நீ மிக்க கருணையுடையவன், கிருபையுடையவன்.


யா அல்லாஹ்! இந்த உம்மத்தின் ஒற்றுமையைச் சீர்குலைக்க நினைக்கும் ஷைத்தானின் சூழ்ச்சிகளிலிருந்து எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக!


எங்களுக்குள் இருக்கும் பெருமை, பொறாமை, கோபம் ஆகிய நோய்களைக் குணப்படுத்துவாயாக!


ஸஹாபாக்கள் ஒருவருக்கொருவர் அன்பு பாராட்டியது போல, எங்களிடையேயும் உண்மையான பாசத்தையும் சகோதரத்துவத்தையும் ஏற்படுத்துவாயாக!


உலகெங்கும் துன்பப்படும் முஸ்லிம்களுக்கு உதவி செய்வாயாக! அவர்களின் வெற்றியையும் பாதுகாப்பையும் எங்களின் ஒற்றுமையில் ஆக்கி வைப்பாயாக!


آمين آمين بجاه سيد المرسلين، وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ.



தொகுத்தவர்.

மவ்லவி B.முஹம்மது ராஃபி ரஷீதி.

தலைமை இமாம். மஸ்ஜிதே முபாரக் கிருஷ்ணாம்பேட்டை அரக்கோணம்.

Cell : +91 90949 86824.


முந்தைய பதிவுகள் வாசிக்க 👇 கிளிக் செய்யவும்.

ஜும்மா பயான்கள்.

கருத்துகள் இல்லை:

கருத்துரையிடுக